آیات محبوب کتاب مقدس از مزامیر 142

به اشتراک گذاشتن

نزد تو، ‌ای خداوند، فریاد کردم و گفتم که «تو پناهگاه و سهم من در زمین زندگان هستی.»

جان مرا از زندان درآور تا نام تو را حمد گویم. عادلان گرداگرد من خواهند آمد، زیرا که به من نیکویی نموده‌ای.

وقتی که روح من در من مدهوش می‌شود. پس تو طریقت مرا دانسته‌ای. در راهی که می‌روم، دام برای من پنهان کرده‌اند.

به صدای خود نزد خداوند فریاد برمی آورم. به صدای خود نزد خداوند التماس می‌نمایم.

به ناله من توجّه کن، زیرا که بسیار ذلیلم! مرا از جفا کنندگانم برهان، زیرا که از من قویترند.