آیات محبوب کتاب مقدس از لوقا 9

به اشتراک گذاشتن

بعد عیسی به همه ایگو: «هَرکَ شَوا دُمبال مه بیاد، بایه اَ خوش بگذره، هر رو صلیبُ خو بِسِت و دُمبال مه بیاد.

چونکه هَرکَ بُخواد جُنُ خو نجات هادِه، اُ رو اَ دَس اَدِت؛ ولی هَرکَ وا خاطر مه جُنُ خو اَ دَس هادِه، اُ رو نجات اَدِت.

عیسی ایگُفت: «کسی که شروع به شخم زدن زمین اَکُنت و بَراَگَردِهُ پشت سرُ خو نگاه اَکُنت، لایِک پادشاهی خدا نین.»

به آدم چه نَعفی ایشَه که تَمُن دنیائو ایبَشِت، ولی جُنُ خو اَ دَس هادِه یا به اُ ضرر بِزَنت.

چون هَرکَ اَ مه و کَلُم مه عار ایبَشِت، پُس انسان هم وختی توو جلال خوش و بَپِش و فرشته‌ئُوی مقدّس بیاد، اَ اُ عار ایشَه.

عیسی جواب ایدا: «روباهُن لُنَه و پرندئُن آسَمُن کولودَنگ شُهَستِن، ولی پُسِ انسان جائی به سر ناهادِن اینین.»

و بهشُ ایگُفت: «هَر‌کَ ایی چولنگُ به نُم مه کبول بُکنت، به مه کبول ایکِردِن، و کسی که به مه کبول بُکنت به اُیی کبول ایکِردِن که به مه ایفِرِستادِن. چون میونِ شما اُیی که اَ همه کوچِکتِرِن، اَ همه گَپتِرِن.»