آیات محبوب کتاب مقدس از رومیُون 2

به اشتراک گذاشتن

پَ تو ای آدمی که به کسونی که ایی کارو ئو اَنجُم اَدِن محکوم اَکُنی، ولی خوت، همو کارو ئو اَنجُم اَدِی، گَمون اَکُنی که اِتونی اَ حکم خدا در بِرِی؟ یا ایکه مهربُنی و طاکَت و صبوریِ فَرایُن خدائو کوچِک اَکُنی و نادونی که مهربُنی خدا وا ایی خاطرِن که به تو وا طَرَه توبه بُبَرِه؟

پَ تو ای آدمی که به بکیه حکم اَکُنی، هَرکَ بِشی هیچ بُونه ای اِتنی. چون توو هر چیزی که به یکی دگه حکم اَکُنی، به خوت محکوم اَکِردِی؛ چونکه ای آدمی که حکم اَکُنی، تو خوت همو کارو ئو اَنجُم اَدِی.

چونکه خدا به آدمُ دو چِشی نگاه ناکُن.

چون کسونی که شریعتُ اَشنُوِن اُشُ نَهَن که در محضر خدا صالحَن، بلکه کسونی صالح به حساب اَتان که به شریعت عمل اَکُنِن.

خدا «به هَرکَ طِبکِ کاروش عوض اَدِت.»

ولی به آدموی خودخواه و کسونی که اَ حکیکت اطاعت ناکُنِن بلکه اَ نادرستی اطاعت اَکُنِن، خشم و جَهل اَگِنت.

ولی تو وا خاطر دل تِلویی و توبه نَکِردِن دلت، بِی روز خشم، خشم بِی خوت جمع اَکُنی. همو روزی که حکم کِردنِ عادلانه خدا نَمایُن اِبو.