آیات محبوب کتاب مقدس از اَوِّل قُرِنتیُ 5

به اشتراک گذاشتن

ولی الان وازتُ اَنویسُم که وا کسی که به خوش کاکا اَگِت، اگه بی‌عفتِن، یا طمع کارِن یا بُت‌پرستِن یا دِشمُن اَدِت یا عَرَک خوارِن و یا دَغَل بازِن، نشست و برخاست مَکُنی؛ وا ایطو کسی حتی سر یه سفره اَم مَنینگیی.

به خوتُ اَ خمیر مایه کُنَه پاک بُکنی، تا یه خمیر تازه بَشین، همطو که واکعنم خمیر مایه تُنی. به چه که مسیح، برّۀ پِسَخ ما، کُربُنی بودِن.

چون مه چه کار اُمهَه که بُخوام دربارۀ آدمویی که بیرون اَ کلیسائَن حکم بُکنُم؟ مگه شما نبایه به آدمویی که داخل کلیسائَن حکم بُکنی؟ دربارۀ آدمویی که بیرون اَ کلیسائَن خدا حکم اَکُنت «به اُ آدم شریر اَ میون خوتُ در بُکنی.»