آیات محبوب کتاب مقدس از اَوِّل قُرِنتیُ 2

به اشتراک گذاشتن

ولی همطو که توو کتاب اِشعیای پیغُمبَر نوشته بودِن: «چیزی که هیچ چِهمی اینَدیدِن، هیچ گوشی اینَشنُوتِن، و به فکر هیچ آدمی نرسیدِن، خدا به کسونی که خاطری شاوا آماده ایکِردِن.»

آدمی که نفسانین چیزُیی که اَ روح خدان کبول ناکُن، به چه که اَ نظر اُ آدم، نادونین، و ناتون اُشُ بُفَهمِت، چونکه اَ طریق روحانین که اِبو تشخیصشُ هادِی.

خدا ایی چیزُئو به واسطه روح خو به ما نَمایُن ایکِردِن، به چه که روح خدا همه چی جُست و پِی اَکُنت حتی رازوی عمیق خدائو.

حالا ما روح ایی دنیائو مُنَگِفتِن، بلکه روحیُ مُگِفتن که اَ طَرَه خدان تا چیزُیی که خدا مفت به ما ایدادِن، بُفَهمیم.

گَپ و پیغُم مه وا کلمه ئُوی کانع کنندۀ حکمت نَهَستَه، بلکه وا نَمایُن بودِنِ روح خدا و کُدرَتَه، تا پایه ایمُن شما، رو حکمت آدمی نَبَشه، بلکه روی کُدرَت خدا بَشِت.