آیات محبوب کتاب مقدس از मत्ती 17

به اشتراک گذاشتن

ओणे वानु केहले, “आपणे विश्‍वास ची कमी ची वजह, कांकि मैं तम्हानु सच्‍च किहे पला, अगर तम्हानु राई चे ङाणे चे बराबर वी विश्‍वास हो, तां ऐ पहाड़ा नु केह सग़ा, ‘इठु सरकती कर ओठे चाह्‍ला जा’ तां ओ चाह्‍ला जई, नेरी कुई बात तम्चे वास्ते असम्भव नी हुवी।

ओ ब़ोले ही पलता कि हेक चिट्टे बदला ने वानु घेरती गेले, ते ओ बदला महु हा अवाज आली, “हा माया प्यारा पूत छै, जाये कनु मैं खौश छै। ऐची सुणा!”

ईशु ने उत्तर ङिला, “हे अविश्‍वासी ते हठीले लौक, मैं कब तक तम्चे लारे रिही? कब तक तम्ची सेहता रिही? ओनु माये गोढु गेहती आवा।” बल्ति ईशु ने दुष्टात्मा नु दड़काले, ते वां ओचे महु निकलती गेली, ते छोर ओही बेले ठीक हुती गेले।