آیات محبوب کتاب مقدس از Biă 17

به اشتراک گذاشتن

Pah Môsê yŏl đĭ ngan ñu, nŭn Israel hmâo pr̂an kơtang hloh, tơl Môsê plĕ tr̂ŭn ngan ñu, nŭn Amalêk hmâo pr̂an kơtang hloh dŏng. Plai ngan Môsê lơgah jat, nŭn gơñu tô̆ bohtâo ba r̂ai čr̂oh br̂ơi Môsê dŏ ben, jr̂ŏng nŭn Ơrô̆n dua ñu Hơ, jom tŏ br̂ơi ngan Môsê, ha r̂ăng ha gah, ha r̂ăng ha gah. Nĭng nŭn yơh, ngan Môsê dŏ hơđŏng khă tơl yang r̂ơi lĕ.

Ep wŏ, kâo ti dŏ dŏng gah năp ih, ngŏ bohtâo mơ̆ng kŏ čĭ Hôrep, br̂ơi ih teh bohtâo nŭn, nŭn ia ti r̂o biă r̂ai, jr̂ŏng nŭn nă plơi lan ti ñŭm.» Nŭn Môsê ngă tui hla nŭn, ti năp môt kŏng-tha Israel. Môsê iâo ƀon nŭn “Masa” (čiăng laĭ “Long-lăng”), dăp iâo ƀon nŭn “Mêriƀa” mơ̆n (čiăng laĭ “Sem kơđi”), yua nă čo Israel sem kơđi, dăp long-lăng Yêhôwa, gơñu pơhiăp laĭ: «Hiư̆m, Yêhôwa dŏ hr̂ŏm môt mơi mơ̆n ah?»