آیات محبوب کتاب مقدس از Roṁánaċ 2

به اشتراک گذاشتن

Agus an measann tusa so, O a ḋuine ḋamnuiġeas an dream do ní a leiṫeid súd, agus ṫú féin dá ndéunaṁ, go raċa tú as ó ḃreiṫeaṁnus Dé? Nó an dtarcuisniḋeann tú saiḋḃreas a ṁaiṫeasa agus a ḟoiġide agus foide a ḟulaing; gan a ḟios agad go dtréoruiġeann maiṫeas Dé ṫú ċum aiṫriġe?

Ar a naḋḃarin ní héidir do leisgél a ġaḃáil, a ḋuine, giḋ bé ar biṫ ṫú ḋamnuiġeas duine eile, oir ann sa ní a ndáorann tú neaċ eile, dáoraḋ tú ṫú féin; óir ṫusa ḋáorus duine eile do ní tú na neiṫe céadna.

Oír ní ḃfuil cion ag Día ar ṗearsain seaċ a ċéile.

(Oír ní híad luċd éisdeaċda an dliġiḋ atá na ḃfirénċuiḃ a ḃfiaḋnuisi Dé, aċd luċd ċoiṁlíonta an dliġiġ a síad ṡairfuiḋear.

Noċ a ḃéuras dá gaċ éinneaċ do réir a ġníoṁarṫa

Aċd don dreim ata ceannairrceaċ, agus naċ uṁluíġeann don ḟírinne, aċd ċreideas do néagcóruiġ, dó ḃéurṫar diombuġ agus fearg.

Aċd do réir do ċruáis féin agus do ċroíḋe neaṁaiṫriġeaċ taisgiḋ tú ḋuit féin féarg fá ċoṁair láoi na feirge agus ḟoillsiġṫe ċeirtḃreiṫeaṁnuis Dé