آیات محبوب کتاب مقدس از Roṁánaċ 13

به اشتراک گذاشتن

Aċd cuiriḋ umuiḃ an Tiġearna Iósa Críosd, agus ná bíoḋ cúram na colla oraíḃ, a míangusuiḃ.

Ná bíoḋ fíaċa ag áoin neaċ oraiḃ, aċd aṁáin siḃ féin do ġráḋuġaḋ a ċeile. (Oír an tí ġráḋaiġeas a ċóṁarsa do ċoiṁlíon se an dliġeaḋ.)

Bioḋ gaċ uile anum úṁal do na cúṁaċdaiḃ atá ós a ċionn. Oír ní ḃfuil cúṁaċda ar biṫ aċd ó Ḋía: agus na cúṁaċda atá ann as ó Ḋía do hórduiġeaḋ íad.

Do ċuáiḋ a noiḋċe ṫorainn, agus do ḋruid an lá rinn: uime sin teilgeam uáinn oibreaċa an dorċaduis, agus cuireann umainn éideaḋ an tsolais.

Ní ḋéanann gráḋ olc don ċoṁarsain: ar a naḋḃarsin a sé an gráḋ coiṁlionaḋ an dliġe.

Ar a naḋḃarsin taḃruiḋ a nduálġus do na huile ḋáoiniḃ: cánaċus don tí dar dúal cánaċus; cusdum dom tí dar dúal cusdum; eagla ré san tí ré ar coir eagla; onóir don tí dar cóir onóir.