آیات محبوب کتاب مقدس از Roṁánaċ 11

به اشتراک گذاشتن

Oír is úaḋasan, agus ṫrídsion, agus ar a ṡonsan atáid na huile neiṫe: glóir ḋó féin go síorruiḋe. Amén.

O créd e doíṁne ṡaiḋḃris éagna agus éolais Dé! Créd é deacraċd a ḃreiṫeaṁnuis do ċúartuġaḋ, agus lorg a ṡliġeaḋ do leanṁuin!

Oír cía agá raiḃ fios inntinne an Tiġearna? nó cía ba coṁairleaċ ḋó?

Ar a naḋḃarsin ís mar sin do fágḃaḋ fáoilleaċ ann sa naimsirsi do réir ṫoġṫa na ngrás. Agus más tré ġrás, ní ó oibriġṫiḃ atá sé feasda: nó ní grás an grás uáiḋ sin amaċ. Aċd más ó oibriġṫiḃ, ní grás é as sin súas: nó ní hobair a nobair feasda.

Aċd má atá cuid éigin do na géuguiḃ ar na ngearraḋ ḋe, agus gur cuireaḋ ṫusa na nionad, agus gur roinneaḋ fréaṁ agus súġ ċroinn na hola fíre riot, ar mbeiṫ ḋuit, ad ċrann ola ḟíaḋáin; Ná bíoḋ uáill ort a naġuiḋ na ngég. Aċd ma ḃíonn uáill ort, ní tusa iomċras an ḟréaṁ, aċd an ḟréaṁ ṫusa.