آیات محبوب کتاب مقدس از Galatiánaċ 6

به اشتراک گذاشتن

Aċd ag déunaṁ maiṫeasa ná bímid tuirseaċ: oír beanfum iona ám féin, muna ndeaċam a neimbríġ.

Uime sin an feaḋ atá an tám aguinn, déunam maiṫ do na huile ḋáoiniḃ, agus go mórṁór do luċd éintiġe an ċreidiṁ.

Iomċruiḋ úaluiḋe a ċéile, agus mar sin coiṁlíonfuiḋ réaċd Ċríosd.

Ná mealltar siḃ; ní ġaḃann Día sgige ċuige: oír giḋ bé ní ṡiolċuireas neaċ, a sé an ní céudna ḃeanfas sé.

Oír an tí ṡiolċuireas don ċoluinn buainfiġ sé truailliġeaċd don ċoluinn; aċd an tí ṡiolċuireas don Sbioruid buáinfiḋ se an ḃeaṫa ṁarṫanaċ don Sbioruid.

A ḋearḃraiṫre, má ġreamuiġṫear neaċ a gcóir ar biṫ go hobann, tuguiḋse a ḋream spioradálta, a ṡaṁuil sin do ḋuine ar a ais ré sbiorad ceannsaċda; ag taḃairt aire leaċd féin a ḋuine, naċ ccuirfiḋe cáṫuġaḋ ortsa mar an gcéuḋa.

Oír dá sáoiliḋ éunduine é féin do ḃeiṫ éifeaċdaċ, ar mbeiṫ ḋó gan éifeaċd, atá sé meallta ann a inntinn féin. Aċd déunaḋ gaċ áon a obair féin dearḃṫa, agus mar sin biáiḋ aḋḃar gáirdeaċais aige ḋá ṫáoḃ féin aṁáin, agus ní do ṫáoḃ ḋuine eile. Oír iomċoruiḋ gaċ áon a úalaċ féin.