آیات محبوب کتاب مقدس از I Ccorintiánaċ 2

به اشتراک گذاشتن

Aċd do réir mar atá sgrioḃṫa, Ní ḟacaiḋ súil, agus ní ċuálaiḋ clúas, agus nír smuain croíḋe duine, na neiṫe do ullṁuiġ Día don druing ġráḋaiġeas é.

Aċd ní feas don duine nádúrṫa na neiṫe ṫig ó Spiorad Dé: óir as aiṁġliocas ris íad: agus fós ní féidir leis a ḃfios do ḃeiṫ aige, do ḃríġ gur go sbioradalta aiṫeantar iad.

Giḋeaḋ aċd do ḟoillsiġ Día ḋúinne íad tré na Spioraid: oír sgrúdáiġe an Spiorad na huile neiṫe, agus fós, neiṫe doiṁne Dé.

Giḋeaḋ ní hé spiorad an tsáoġail, do ġaḃamairne ċugainn, aċd an spiorad atá ó Ḋía; ionnus go mbíaḋ fios na neiṫeann aguinn noċ do tíoḋlaiceaḋ ḋúinn ó Ḋía.

Agus ní raiḃ mo ċoṁráḋ ná mo ṡeanmóir a millseaċd ḃríaṫar an ġliocais dáonna, aċd a ḃfoillsiuġaḋ ḋearḃṫaċd ċúṁaċda na Spioraide: Ionnus naċ bíaḋ ḃur gcreideaṁsa a ngliocas na ndáoine, aċd a gcúṁaċd Dé.