آیات محبوب کتاب مقدس از Eabhraigh 12

به اشتراک گذاشتن

Ar an ábhar sin, ós rud é go bhfuil slua chomh mór sin dʼfhinnéithe thart timpeall orainn mar scamall, caithimis uainn gach ualach mar aon leis an bpeaca sin a ghreamaíonn dínn agus rithimis go buanseasmhach an rás atá leagtha amach dúinn. Bímis ag féachaint romhainn amach ar Íosa, ar cheannródaí ár gcreidimh, a thabharfaidh chun foirfeachta é. Ar son an aoibhnis a bhí leagtha amach dó a dʼfhulaing sé céasadh na Croise mar rinne sé neamhní den mhasla sin, agus tá sé ina shuí anois ar an taobh deas de rí-chathaoir Dé.

Nuair a chuirtear smacht orainn, ní ábhar áthais dúinn é ag an am ach ábhar dóláis. Ina dhiaidh sin, áfach, tugann an smacht an tsíocháin agus an fhíréantacht uaidh mar thoradh do na daoine a oileadh tríd.

Déanaigí iarracht ar an tsíocháin a bhuanú eadraibh féin agus gach uile dhuine eile; lorgaigí an naofacht sin nach bhfeicfidh aon duine an Tiarna gan í

Déanaigí machnamh, mar sin, ar an té a chuir suas leis na peacaigh a bhí ag cur chomh mór sin ina aghaidh ionas nach dtiocfaidh tuirse ná lag-mhisneach oraibhse choíche.

Ach tá Ríocht dhochroite dá fáil againne. Dá bhrí sin bímis buíoch agus sa tslí sin tugaimis do Dhia an t-adhradh is taitneamhach leis go hurramach ómósach.

Bígí buanseasmhach, mar sin, ionas go ndéanfar sibh a oiliúint; is mar chlann mhac atá Dia ag caitheamh libh. Cá bhfuil an mac nach gcuireann a athair smacht air?

Óir tine loiscneach is ea ár nDia.

Choinnídís-sean faoi smacht sinn ar feadh tamaillín de réir mar ab áil leo féin; ach is ar mhaithe linn a dhéanann Dia é ionas go mbeimid páirteach ina naofacht féin.

Ag troid in aghaidh an pheaca daoibh ní raibh oraibh seasamh go doirteadh fola fós.