آیات محبوب کتاب مقدس از اِنجِیل شریف (لُوقا) 1

به اشتراک گذاشتن

اللّٰہ تعالیٰ اَگے، کُجھ وی نامُمکن نی۔“

بی بی مَریم آخیا، ”بیشک میں اللّٰہ تعالیٰ نی ہی بندی آں۔ جِسرح تُوں دسیا اَے، اللّٰہ تعالیٰ اُسرح ہی کرے۔“ فِر فرِشتہ اُتھوں ٹُری گیا۔

فرِشتے جواب دِتا، ”رُوحِ پاک تہاڑے اپر اُترسی، تے اللّٰہ تعالیٰ نی قُدرت تہاڑے اپر ظاہر ہوسی۔ اِس واسطے اُس پاک بچّے کی ’اللّٰہ تعالیٰ نا پُتر‘ آخیا جاسی۔

تُوں بہُوں خُوش بخت ایں، کِیئانکہ تُوں یقِین کِیتا کہ او ساریاں گلاں پُوریاں ہوسݨ جیہڑیاں اللّٰہ تعالیٰ تُکی دسیاں سݨ۔“

تُوں حاملہ ہوسیں، تے تُہاڑا پُتر جمسی۔ تُوں اُس نا ناں عِیسیٰ رخیاں۔ اُس نا رُتبہ بُلند ہوسی، تے اُس نا لقب ’اللّٰہ تعالیٰ نا پُتر‘ ہوسی۔ اللّٰہ تعالیٰ اُس کی حضرت داؤد نا تخت دیسی، جِنہاں نی ہی نسل وِچوں اے ہوسی۔ تے اِسرح او ہمیشہ واسطے بنی اِسرائیلیاں نا بادشاہ ہوسی جِس نی بادشاہی ہمیشہ قائم رَہسی۔“

فِر فرِشتے آخیا، ”مَریم، تُوں ڈر ناں! اللّٰہ تعالیٰ تہاڑے اپر فضل کِیتا اَے۔