آیات محبوب کتاب مقدس از توریت شریف: پَیدایش 50

به اشتراک گذاشتن

بے شک تُساں تے مہاڑے نال بدی کرنے نا ارادہ کِیتا سی. پر اللّٰہ تعالیٰ اُس تُوں نیکی بناݨے نا اِرادہ کری شوڑیا سی، تانکہ بہُوں لوکاں نی جان بچی رہے، تے اَج نے دیہاڑے اے ہی ہوݨا پیا۔

پر حضرت یُوسف اُنہاں کی آخیا، «تُساں ناں ڈرو! میں خُدا ناں!

اِس واسطے تساں ناں ڈرو! میں تُساں نی تے تُساں نیاں بال بچیاں نی پرورش کرنا رہساں۔» اِس طرح اُنہاں اپݨیاں نرم گلاں نال اُنہاں کی تَسلی دِتی۔

تُساں یُوسف کی اے آخیا کہ میں تُکی آخݨاں: تُوں اپݨے پہراواں نے غلط کم تے دوئے غناہ، یعنی جیہڑا اُنہاں تہاڑے نال مندا کِیتا سی، بخشی شوڑ۔ ہُݨ تُساں اپݨے پیؤ نے خُدا نے بندیاں نی غلطی معاف کری شوڑو۔» اُنہاں نی اے گل سُݨی کے حضرت یُوسف روݨ لغی پئے۔

فِر اِک دیہاڑے حضرت یُوسف اپݨے پہرواں کی آخیا، «میں مرنے آلا آں! اللّٰہ تعالیٰ یعقیناً تُساں نی مدد کرسی، تے تُساں کی اِس مُلخے وِچوں اُس مُلخے وِچ پُہنچاسی، جس نے دیݨے نی خُدا پیؤ یعقُوب ، دادے اسحاق، تے پڑدادے ابراہیم نال قسم کھادی سی۔»

حضرت یُوسف اُنہاں کولوں قسم کہنی کے آخیا، «رب ضرور تُساں نی مدد کرسی، تے تُساں ضرور مہاڑی لاش کی اِتھوں کہنی جُلیائے۔»

فِر حضرت یُوسف اِک سو دَس سال نے ہوئی کے مِصر وِچ فوت ہوئی گئے. مصریاں اُنہاں نی لاش پر مصالحہ لایا، تے اُس کی اِک پیٹی وِچ رَخیا۔