آیات محبوب کتاب مقدس از یعقُوب 1

به اشتراک گذاشتن

میرے بھراؤ جدوں تُسی کئی طرح دِیاں ازمایشاں وِچ پَوو۔ ایہہ جان کے بڑی خُوشی دی گلّ سمجھناں پئی تُہاڈے اِیمان دی ازمایش صبر پَیدا کر دی اے۔

پر جے تُہاڈے وِچ کِسے نُوں دانائی دا گھاٹا ہوئے تے اوہ خُدا کولوں منگے جیہڑا ساریاں نُوں بِناں جِھڑکیاں کُھلے دِل نال دیندا اے تے اوہنوں مِل جائے گی۔

میرے پیارے بھراؤ! ایہہ گلّ تُسی جان دے ہو سو سارے سُنن وِچ تیز تے بولن وِچ مِٹّھے تے غُصّے وِچ صبر کرن والے ہو۔

تے صبر نُوں اپنا پُورا اثر کرن دیو۔ تاں جو تُسی پُورے تے کامِل ہو جاؤ۔ تے تُہاڈے وِچ کِسے گلّ دا گھاٹا نا رہے۔

پر کلام اُتّے عمل کرن والے بنو نا نِرے سُنن والے جیہڑے اپنے آپ نُوں دھوکھا دیندے نیں۔

دھنّ اوہ بندہ اے جیہڑا ازمایش سہندا اے کیوں جو اوہ جدوں قبول ہویا تے اوہنوں زِندگی دا اوہ تاج مِلے گا۔ جِہدا خُداوند اپنیاں پیار کرن والیاں نال وعدہ کِیتا اے۔

سارِیاں چَنگیاں نِعمتاں تے اِنعام اُتّوں نیں۔ تے چانن دے باپ ولّوں مِلدے نیں۔ جیہڑا نا بدل سکدا اے نا بھون دے سبّب اوہدے اُتّے کوئی پر چھاواں پَے سکدا اے۔

کیوں جو جیہڑا کلام سُنن والا اے تے اوہدے اُتّے عمل نئیں کر دا اوہ اوس بندے وانگر اے۔ جیہڑا اپنا مُنھ شیشے وِچ ویکھدا اے۔ ایس لئی پئی اوہ اپنا مُنھ ویکھ کے ٹُر جاندا اے تے چھیتی بُھل جاندا اے۔ پئی مَیں کہیو جِہیا ساں۔

ساڈے خُدا تے باپ دے اگّے پاک تے بے نُقص دِینداری ایہہ اے پئی دُکھ دے ویلے یتِیماں تے رَنڈِیاں دی خبر لئیے۔ تے اپنے آپ نُوں دُنیا وِچ بے نُقص رکھیے۔

جدوں کوئی ازمایا جائے اوہ ایہہ نا آکھے۔ پئی میری ازمایش خُدا ولّوں ہوندی اے کیوں جو نا تے خُدا کَدے بدی نال ازمایا جا سکدا اے تے نا اوہ کِسے نُوں ازماندا اے۔ ہاں بندہ اپنیاں ای خواہشاں دی کھِچّ نال پَھس کے ازمایا جاندا اے۔

عاجز بھرا اپنے اُچّے درجے اُتّے فخر کرے