آیات محبوب کتاب مقدس از Lúcas 3

به اشتراک گذاشتن

Agus thárla, nuair a bhí na daoine uilig dá mbaisteadh, agus nuair a baisteadh Íosa agus bhí sé ag guidhe, gur foscladh neamh, Agus gur thuirling an Spiorad Naomh i riocht chorpordha mar cholmán air, agus tháinic guth ó neamh: Is tú mo Mhac múirneach, is ionnat atá mo mhór-thaitneamh.

D’fhreagair Eoin, ag rádh leo uilig: Tá mise bhur mbaisteadh leoga le h-uisce, acht tiocfaidh neach is treise ná mé, nach fiú mé iall a bhróg a scaoileadh: baistfidh seisean sibh leis an Spiorad Naomh agus le teinidh

Tabhairigidh uaibh, dá bhrigh sin, an toradh is dual do’n aithrighe, agus ná toisighigidh a rádh: Tá Abraham ina athair againn. Óir deirim libh go dtig le Dia clann a thógáil do Abraham as na clocha sin.

Óir tá an tuagh leagtha cheana féin ar bun na gcrann. Ar an adhbhar sin, gach crann nach dtabhrann toradh maith uaidh gearrfar agus caithfear san teinidh é.

Mar atá scríobhtha i leabhar na bhfocal a dubhairt Isaias, fáidh: Guth duine ag glaodhach san fhásach: Ullmhuighigidh slighe an Tighearna: déanaigidh díreach a chasáin. Líonfar gach gleann, agus ísleochar gach sliabh agus cnoc; agus béidh an cam díreach, agus an garbh ina bhealach réidh, Agus tchífidh an uile fheoil slánughadh Dé.