آیات محبوب کتاب مقدس از Isajos 51

به اشتراک گذاشتن

“Me, Me Kokoró podrikirava tumen. Kon tu san, kóli daresa manušéstyr, savó meréla, daresa manušéskire čhavestyr, savó isyn adasavó, syr čar?

Me čhuváva andré Miré lavá dre tyré uštá, zerjasa (tienjosa) Péskire vastéstyr Me učhakirava tut, sob (kaj) te keráv bolybén, i te dav zor phuvjake, i te phenáv ke Sióno: ‘Tu san Miro narodo.’”

Pošunen Man, kon džinéla čačipén, narodo, savéste dro iló isyn Miro Zakóno! Na darén, kóli tradéna tumen manušá, na darén léngire nalačhé lavéndyr!

Čačó, Raj Devél podrikirla Sióno, podrikirla léskire rosphagirdé kherá; a čhučí phuv léskiri Jov keréla syr rajo, i mal (stiep) léskiri pirikerela syr únta (sado) Raskiri-Devléskiri; rádyma i viesjolyma (loš) odój javéna, parikiriben i bagaiben.

I risjona odolé, savén zrakhciá Raj Devél, i javéna pe Sióno bagaibnasa, rádyma léngiri nikoli na pirijačéla; jone javéna bahtalé i viesiéla (lošalé); jasva i bibahtalé ĥondiá (ŭzdohi) otdžana.