آیات محبوب کتاب مقدس از Gipadayag 21

به اشتراک گذاشتن

Pahiran niya ang ilang luha ug wala nay kamatayon o kasubo, paghilak o kasakit kay nahanaw na man ang daang mga butang.”

Unya ang naglingkod sa trono miingon, “Gibag-o ko na ang tanang butang. Busa isulat kini kay kining mga pulonga kasaligan ug matuod gayod!”

Ug nadungog ko ang usa ka kusog nga tingog nga nagsulti gikan sa trono, “Karon ang puloy-anan sa Dios ania na sa katawhan. Magpuyo na siya tipon kanila ug sila mahimong iyang katawhan. Ang Dios makig-uban kanila ug siya mahimo nga ilang Dios.

Ug miingon siya kanako, “Natapos na ang tanan! Ako ang Alpa ug ang Omega, ang sinugdan ug ang kataposan. Ang giuhaw hatagan kog tubig nga walay bayad nga gikan sa tuboran sa tubig sa kinabuhi.

Ang modaog makadawat niini gikan kanako: ako mahimong iyang Dios ug siya mahimong akong anak.

Apan ang mga talawan, ang mga wala magtuo, ang mga malaw-ay, ang mga mamumuno, ang mga makighilawason, ang mga salamangkero, ang mga nagsimbag mga diosdios ug ang tanang bakakon itambog gayod sa linaw nga kalayo ug asupre nga mao ang ikaduhang kamatayon.”

Unya nakita ko ang usa ka bag-ong langit ug bag-ong yuta kay nahanaw na man ang unang langit ug ang unang yuta ingon man ang dagat.

Nakita ko usab nga mikunsad gikan sa langit ang Balaang Siyudad, ang bag-ong Jerusalem nga gikan sa Dios nga sama sa kaslonong babaye nga andam na sa pagsugat sa iyang pamanhonon.

Didto wala na kinahanglana ang kahayag sa adlaw ug sa bulan kay nagdan-ag man niini ang himaya sa Dios ug ang Nating Karnero maoy suga didto. Ug maglakaw ang katawhan sa kalibotan diha sa kahayag niini ug dad-on sa mga hari sa kalibotan ang ilang mga bahandi ngadto sa maong siyudad.