آیات محبوب کتاب مقدس از Gipadayag 19

به اشتراک گذاشتن

Maghugyaw ug maglipay kita ug daygon nato ang iyang pagkagamhanan! Kay miabot na ang panahon sa kasal sa Nating Karnero ug andam na ang iyang pangasaw-onon.

Diha sa bisti niya ug sa iyang paa nahisulat ang ngalan: “Hari sa mga hari ug Ginoo sa mga ginoo.”

Unya nakita ko nga naabli ang langit ug didto may puting kabayo. Ang nagkabayo niini ginganlag Kasaligan ug Matuod ug diha sa katarong naghukom siya ug nakiggubat.

Sama sa siga sa kalayo ang iyang mata ug may daghang korona diha sa iyang ulo. May nahisulat kaniya nga ngalan ug siya lamang ang nakaila niini. Nalukop sa dugo ang iyang bisti ug ginganlan siyag “Ang Pulong sa Dios.”

Migula sa iyang baba ang hait nga espada nga gamiton niya pagbuntog sa kanasoran. Maghari siya kanila sa paaging mahigpit gayod ug pug-on niya ang ubas diha sa pug-anan sa kapungot sa Dios nga Labing Gamhanan.

Nadakpan ang mananap ug ang bakakong propeta nga naghimog mga milagro sa atubangan sa mananap. Pinaagi sa maong mga milagro nalimbongan niya kadtong napatikan sa patik sa mananap ug kadtong misimba sa larawan sa mananap. Ang mananap ug ang bakakong propeta gitambog nga buhi ngadto sa linaw nga kalayo nga nagdilaab nga asupre.