آیات محبوب کتاب مقدس از Sant Marc 4

به اشتراک گذاشتن

Mes hen, o veza dihunet, a gomzaz gant otorite ouz an avel, hag a lavaraz d’ar mor: Ro peoc’h ha choum sioul. Hag an avel a davaz, hag an amzer a zeuaz da veza calm braz. Neuze e lavaraz dezhe: Perag hoc’h euz‐hu aoun? Penaos n’hoc’h euz‐hu ket a feiz?

Hag int spouronet‐holl a lavare an eil d’egile: Piou eta eo he‐man, pa rank zo‐ken an avel hag ar mor senti outhan?

Mes hen a oa e pen adre ar vag, kousket var eur pluec; dihuna a rejont anezhan, hag e leverjont dezhan: Mestr, ne rez van e‐bed eta, vid hon gwelet o vond da goll?

Lavaret a reaz c’hoas dezhe: Likit evez ouz ar pez a glevit. Diouz ar muzur gant pehini e vuzurit e vezo muzuret deoc’h, ha deoc’h‐hu pere a zelaou e vezo roet c’hoas muioc’h.

Lavaret a reazc’hoas: Rouantelez Doue a zo henvel ouz eun den hag hen deuz taolet had en douar; pe hen a gousko pe hen a vezo var ar bale, koulz en noz evel en deiz, an had ne ehan ket da ziwann ha da greski hep ma oar an den penaos.

Mar hen deuz unan‐benag diou‐skouarn da glevet, ra zelaouo.