آیات محبوب کتاب مقدس از Tùntúmə́ bé 14

به اشتراک گذاشتن

“Nə́ lyì, wɔ́ byè yil á nʼá wɛ̀rhɛ́ èta mɔ́? Nə́myɛ wɔ́ numbyínsi ǹdə á ta. Wɔ́ yò-ècɔ̀nɔ̀ nyí rí nə́ tú nə́ rʼé bwə̀l nə́ byili ába. Yẽ̌nə yə né nyɛ̀bɛ́ nə̀ bə kùr zhe mó ne, sʼá pyìrhí á wun á zù Yi nã́nyì yə́, bə̀ wɔ́ rə̀myɛ́ rə̀ wɛ̀rhɛ́ dɛ̃̌ ǹdə́ cɛ y ǹdə́ nə̀-fɔ̀lɔ̀ wá, ǹdə́ kɔn dɛ̀bɛ́ gakó rə̀ ŋwɛ́nɛ́ rə̀ wẽ́.

Dɛ̃ rə̀dù, Pwəə yà ń nə́ ń zɔ̀mà, sə bal mɔ́ yà ń nə́ ń cili ń zɔ̀mà nɛ́. Pwəə nyǐ mu shɛ́shɛ́, n pwírí ń zhí Yi ni bə̀ rə̀ wɔ̌ rə̀ mʼa wárh mɔ. N zɛ̃̀ n bya n wɔ̀ mɔ̀: “Zɛ̃̀ ń zhì dɛ̃̌!” Bal mɔ́ já n shí tɛ̃´ n zɛ̃̀ pá ń zhǐ ń nèsé yó ń nə́ ń zhə̀lə̀.

Bə zɛ̃̀ bə cír lyì bə cĩ́ Kristə-lyì gùlú òdù gakó yé né, bə zɛ̃̀ bə lyẽ bə̀ nyí, bə lwə̀l Cinu bə̀ ń yìlì bì, bə̀ gə́ zhí mu mú yilə.