آیات محبوب کتاب مقدس از Matteo 17

به اشتراک گذاشتن

Rò a hésû èthǐ, “Mame̤tě thǐ vè̤́htekyǎbè́ kuô̌ǔ khǐné to hérò, thǐ tè̤zṳ̂́ patí dû thǐgněnuô̌. Vǎ hécò́cò́ thǐ꤮, thǐ tè̤zṳ̂́ ki o tí꤮ taplèplò tôplò nuôprè́ tadû́rò thǐ ki hé soyětômě, ‘Thò́thû́ cuố taphǎkyǎ ná khǎlé̤ bíyě,’ kihéma꤮ a ki thò́thû́cuố prè́. Thǐ tè̤zṳ̂́ ki o hénuô, tè̤ dố thǐ me̤cyá̤to nuô a o tôcô꤮ to.

Bí a hébè pǎprè́ akhè̌nuô, ò́luố̤ takhè̌ tôba lapò̤ tǎ̤bíkyǎ èthǐ rò ngó̤pra̤htya tômû̌ dố ò́luố̤ akǔ, “Yěma vǎphú dố vǎ mo̤ ní̤dyé è rò vǎ thè́plòo ní̤dyé è tôprè̤, ní̤dǎ lahyǎ angó̤ ní꤮.”

Byacè Jesǔ hé èthǐ, “Kayǎ sǒdǒ tè̤zṳ̂́ thǐ꤮, ná kayǎ cuốthû́klyá thǐ꤮, vǎ bè onyě̤ tố̤kuô̌pǎ ná thǐ bátě? Vǎ tǒbè khyáthè́dǒ nyě̤pé̤kuô̌pǎ thǐ bátě?” A héhtuô̌ phúnuôrò a héke kayǎphè̌ nuôtôprè̤, “È́hyǎ nè̤phúkhǔ bíyě.” Byacè Jesǔ thè́prwǒ̤ khǐné rò khǐné htecuốkyǎ dố pacè̤̌phú nuô tôprè̤ akǔ rò atè̤sè̌ lamé̤kyǎ tôphuố lamé̤ cò́.