آیات محبوب کتاب مقدس از Aposol 17

به اشتراک گذاشتن

E Sosoenën to nok voh a ra, pan ea se vaiu no eah marën a taum eah. Ivëh, ke Sosoenën to hikta teꞌ varo këh a rora.

E Sosoenën to nok voh e Adam, keꞌ vataman voh in a napan varih po oeh vëh, pareꞌ vahoꞌ raoe pa ma muhin nee se teꞌ nee. E Sosoenën koman to vahoꞌ vovoh voh en po poen no o teꞌ se mët me a muhin nee se teꞌ nee.

E Sosoenën to nok voh o oeh me a ma moeh tah kurus rakah varih to teꞌ hop ne nën na to ep no. Eꞌ e Sunön va pa vöön va kin me po oeh, pareꞌ hikta teꞌ non pa iuun hinhin apuh eok po teꞌ.

Suk ataeah, e Sosoenën to vateꞌ voh en po poen neꞌ se kiiki a ma hat pa napan kurus. Manih po poen pamëh, a teꞌ ne Sosoenën to vateꞌ voh, eꞌ e Ieesuꞌ se kiiki a ma hat koman pea pa taateꞌ totoopin peꞌ. Ivëh, ka sun hah pe Ieesuꞌ to vataare e non pea pa ö neꞌ to teꞌ e non a tasun marën a kiiki a ma hat pea.”

Ivëh, kea a ma koaꞌ pe Sosoenën, ea se nat no koman no pan e Sosoenën to teꞌ va e non manih pa tah nöꞌnës no o teꞌ to nës tariuk suk o nat peꞌ taneꞌ pa vös, silvaꞌ, me pa gol.