آیات محبوب کتاب مقدس از Aposol 14

به اشتراک گذاشتن

“Kën kea, suk ataeah, köm nok vamanih? Emöm akuk kuru o teꞌ to teꞌ va e nem peöm. Emöm to teꞌ nem manih pa vatvus a Soe Vih, pan eöm se heꞌ tonun in na a ma sosoenën vapikpiuk ko nö maꞌ manih pe Sosoenën vamaman teꞌteꞌ tamoaan vëh to nok voh a akis, me o oeh, me a tahiꞌ, me a ma tah varih to teꞌ hop ne nën.

Eꞌ to ihoꞌ non, pareꞌ pënton non e Pöl to vavaato non. E Pöl to ep in a teꞌ pamëh no vaman peꞌ to antoen e non pa vavih poan. Ivëh, keꞌ kuteꞌ totoopin rakah e na manuh pa teꞌ pamëh, pareꞌ soe vaꞌpuh rakah en pan, “Sun ah, ko putot a poa momah.” Ka teꞌ pamëh sun ko putot a poa mon eah, ko taneo en pa nö.

Ee to vavateꞌ nö a ma teꞌ to vovoh ke ne a ma napan va po vaman manih koman a ma vöön. A ma meh poen nee to hinhin ne, pare vapenpen ne pa taëën marën a kë a ëhnan e Sosoenën. Ee to hinhin ke ne a ma teꞌ poë varih, pare vahoꞌ a koreere manih pee, pan e Sunön se vaeh raoe pa matop a kiu peꞌ manih topnin a napan.