Diarhebion 17:1-9

Mae crystyn sych a thipyn o heddwch yn well na gwledd fawr lle mae pobl yn ffraeo. Bydd gwas da yn rheoli mab sy’n achos cywilydd, a bydd yn rhannu’r etifeddiaeth fel un o’r teulu. Tawddlestr i arian, a ffwrnais i aur, ond yr ARGLWYDD sy’n profi’r galon. Mae’r rhai sy’n gwneud drwg yn gwrando ar gyngor drwg; a’r un sy’n dweud celwydd yn rhoi sylw i eiriau maleisus. Mae’r sawl sy’n chwerthin ar y tlawd yn amharchu ei Grëwr; a bydd yr un sy’n mwynhau gweld trychineb yn cael ei gosbi. Coron pobl mewn oed ydy eu hwyrion a’u hwyresau, a balchder plant ydy eu rhieni. Dydy geiriau gwych ddim yn gweddu i ffŵl; llai fyth celwydd i ŵr bonheddig. Mae breib fel swyn i’r un sy’n ei gynnig; lle bynnag mae’n troi, mae’n llwyddo. Mae’r sawl sy’n cuddio bai yn ceisio cyfeillgarwch, ond yr un sy’n hel clecs yn colli ffrindiau.