Joel 2
2
1Blovu per korno en Cion, kaj kriu alarmon sur Mia sankta monto; ektremu ĉiuj loÄťantoj de la lando; ĉar venas la tago de la Eternulo, Äťi estas jam proksima; 2tago de mallumo kaj senlumeco, tago de nuboj kaj nebulo; simile al la matena ĉielruÄťo disvastiÄťas sur la montoj popolo grandnombra kaj forta; tia neniam ekzistis Äťis nun, kaj ankaĹ post Äťi ne plu ekzistos tia, en iu ajn generacio. 3AntaĹ Äťi ekstermas fajro, kaj post Äťi bruligas flamo; antaĹ Äťi la lando estas kiel la Edena Äťardeno, kaj post Äťi absoluta dezerto; kaj neniu saviÄťos de Äťi. 4Ili aspektas kiel ĉevaloj, ili kuras kiel rajdantoj. 5Ili saltas sur la montoj, kiel bruantaj ĉaroj, kiel krakado de fajro, kiam Äťi ekstermas pajlon, kiel popolo potenca, pretiÄťinta por batalo. 6Popoloj tremas antaĹ Äťi, ĉiuj vizaÄťoj paliÄťas. 7Kiel herooj ili kuras, kiel kuraÄťaj batalistoj ili grimpas sur la muregon; ĉiu iras sian vojon, ne foreraras de sia vojo. 8Unu alian ne puĹťas, ĉiu iras en sia vico; sur la glavojn ili sin ĵetas, sed restas sendifektaj. 9Ili trakuras la urbon, kuras sur la muregoj, eniras en la domojn, grimpas tra la fenestroj, kiel Ĺťtelisto. 10AntaĹ ili skuiÄťas la tero, tremas la ĉielo; la suno kaj la luno senlumiÄťas, kaj la steloj perdas sian brilon. 11Kaj la Eternulo ektondras per Sia voĉo antaĹ Sia armeo; ĉar Lia militistaro estas tre granda, kaj la plenumantoj de Lia vorto estas potencaj; ĉar granda kaj tre timinda estos la tago de la Eternulo; kiu povos Äťin elteni? 12Sed eĉ nun ankoraĹ la Eternulo diras: Returnu vin al Mi per via tuta koro, kun fastado, plorado, kaj Äťemegado; 13disĹťiru vian koron, ne viajn vestojn, kaj returnu vin al la Eternulo, via Dio; ĉar Li estas favorkora kaj kompatema, longepacienca kaj indulgema, kaj Li bedaĹras malfeliĉon. 14Kiu scias? eble Li denove bedaĹros, eble Li restigos post Si benon, farunoferojn kaj verĹťoferojn al la Eternulo, via Dio.
15Blovu per korno en Cion, sanktigu faston, proklamu solenan kunvenon. 16Kunvenigu la popolon, sanktigu la komunumon, invitu la maljunulojn, kolektu la malgrandajn infanojn kaj suĉinfanojn; fianĉo eliru el sia ĉambro, kaj fianĉino el sub sia baldakeno. 17Inter la portiko kaj la altaro ploru la pastroj, servistoj de la Eternulo, kaj ili diru: Indulgu, ho Eternulo, Vian popolon, kaj ne kovru per honto Vian heredaĵon, la nacioj ne moku ilin; por kio oni diru inter la popoloj: Kie estas ilia Dio?
18Tiam la Eternulo fariÄťos fervora por Sia lando kaj indulgos Sian popolon. 19Kaj la Eternulo respondos kaj diros al Sia popolo: Jen Mi sendas al vi grenon kaj moston kaj oleon, kaj vi satiÄťu per ili; kaj Mi ne plu permesos al la nacioj malhonori vin. 20Kaj la nordulon Mi malproksimigos de vi, kaj forpelos lin en landon senakvan kaj dezertan, lian antaĹan parton al la maro orienta, kaj lian malantaĹan parton al la maro okcidenta; kaj li putros kaj malbonodoros, ĉar li faris multe da malbono. 21Ne timu, ho tero, Äťoju kaj estu gaja, ĉar la Eternulo faros ion grandan. 22Ne timu, ho bestoj de la kampo, ĉar verdiÄťos la paĹťtejoj de la stepoj; la arboj portos siajn fruktojn, la figarbo kaj vinberujo donos sian riĉaĵon. 23Kaj vi, ho infanoj de Cion, Äťoju kaj estu gajaj pri la Eternulo, via Dio; ĉar Li donos al vi instruanton pri virteco, kaj Li sendos al vi pluvon, fruan kaj malfruan, kiel antaĹe. 24La grenejoj pleniÄťos de greno, kaj la premejoj superpleniÄťos de mosto kaj de oleo. 25Kaj Mi rekompencos vin pro tiuj jaroj, kiam ĉion formanÄťis la akridoj, skaraboj, vermoj, kaj raĹpoj, Mia granda armeo, kiun Mi sendis sur vin. 26Kaj vi povos manÄťi sate, kaj vi gloros la nomon de la Eternulo, via Dio, kiu agis kun vi mirinde; kaj Mia popolo neniam plu havos malhonoron. 27Kaj vi ekscios, ke Mi estas meze de Izrael, ke Mi, la Eternulo, estas via Dio, kaj alia ne ekzistas; kaj Mia popolo neniam plu havos malhonoron.
28Post tio Mi elverŝos Mian spiriton sur ĉiun karnon; viaj filoj kaj viaj filinoj profetos, viaj maljunuloj havos sonĝojn, viaj junuloj havos viziojn. 29Eĉ sur la sklavojn kaj sur la sklavinojn Mi en tiu tempo elverŝos Mian spiriton. 30Kaj Mi donos miraklajn signojn en la ĉielo kaj sur la tero: sangon, fajron, kaj kolonojn da fumo. 31La suno fariĝos malluma, kaj la luno fariĝos sanga, antaŠol venos la granda kaj timinda tago de la Eternulo. 32Kaj ĉiu, kiu vokos la nomon de la Eternulo, saviĝos; ĉar sur la monto Cion kaj en Jerusalem estos savo, kiel diris la Eternulo, ankaŠpor la restintoj, kiujn la Eternulo alvokos.
Currently Selected:
Joel 2: ESP
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
First published by the British and Foreign Bible Society (Brita Kaj Alilanda Biblia Societo) in 1926.
