Psalmen 127

127

Aules es von Gott sienen Säajen aufhenjich

1Een Leet von Salomo opp de Reis no Jerusalem to sinjen. Wua de Har nich daut Hus but, oabeiden dee vejäfs dee doaraun buen; wua de Har nich äwa de Staut woakt, woaken de Wajchta vejäfs. 2Daut halpt junt nuscht tiedich oppstonen, lange Doag oabeiden, lot dolsaten un jun Broot met Sorjen to äten, wiels de sienje jeft hee daut, wan see uk schlopen. #Spr 10,22

3Kjinja sent een Säajen vom Harn; Kjinja sent een Jeschenkj von am. #1Mo 30,2; 33,5; Psa 128,3-4 4Soo aus Feilen en een stoakjen Kjrieja siene Haunt, soo sent Säns fa eenem jungen Voda. 5Jlekjlich es dee, dee äaren Boagenhoola doavon voll haben; dee woaren nich toschaund woaren, wan dee em Puat met äare Fiend vehaundlen.

Currently Selected:

Psalmen 127: PB

Highlight

Compare

Copy