Jeremia 33
33
Noch een Vespräakjen aules goot to moaken
1En dee Tiet aus Jeremia opp däm Hoff von de Wajchta faustjehoolen wia, kjrieech hee een tweedet mol een Wuat vom Harn. #Jer 32,2
2Dit es waut de Har sajcht,
dee daut plont, moakt un toschekj brinjt;
dit sajcht dee, däm sien Nomen Har es:
3Froag mie, daut ekj die sajen kaun.
Ekj woa die groosoatjet un veschlotnet openboaren,
waut du noch nienich vestonen hast.
4Dit es waut de Har, Israel äa Gott, to sajen haft äwa dise Staut. De Hiesa en dise Staut, un däm Kjennich von Juda sien Hus, sent doljebroaken worden, om auftowäaren jäajen de Ieed, waut jäajen de Staut oppjeschett wort, un jäajen daut Schwieet. #Jes 22,10 5Ekj woa de Chaldäa loten dise Hiesa met Doodes oppfellen, von Menschen dee ekj en mienen Oaja un miene Veläajenheit ombrinj. Ekj hab mien Jesecht von dise Staut wajchjedreit, wäajen aul de Sind, dee doa jedonen wort. 6Horcht emol. Ekj woa dise Städ loten bäta woaren, un woa dee jesunt moaken; ekj woa an stoakj moaken, un moaken daut see goot auf sent un opp lange Tiet Fräd haben. #Jer 30,17 7Ekj woa Juda un Israel daut wada loten bäta gonen un an oppbuen aus ieeschtemma. #Jer 24,6; 29,14 8Ekj woa aul de Sinden, dee see jäajen mie jedonen haben, wajchnämen, un woa an aul äare Sinden, dee see jäajen mie jedonen haben, un en dee see mie sent jäajenaun jewast, vejäwen. #Jer 31,34; 50,20 9Un aule Velkja oppe Ieed woaren mie met Freid ieren un preisen un Aunerkjanunk jäwen, wan see hieren, waut ekj fa dise Staut doo. Dee woaren sikj en Forcht wundren un woaren flautren un staunen, äwa aul daut goode un aul dän Erfolch dän ekj an jäw.
10Dit es waut de Har sajcht: En dise Städa en Juda un opp de Gaussen en Jerusalem, von woone jie sajen, daut doa kjeen Mensch ooda Tia läft, un von dee jie sajen, daut et eene ladje un doodje Wiltnis es, #Esra 3,11; Psa 106,1; Jer 7,34 11doa woaren see met scheengonen sinjen. De Briegaum un de Brut woaren sikj doa vemulen, un doa woaren see, wan see daut Dankopfa en däm Harn sien Hus brinjen, sajen:
“Dankt däm Harn, dee aules rejieet;
hee es ons jenstich un truhoatich leeftolich.”
Ekj woa daut Launt, daut wada loten bäta gonen, soo daut et wada soo es aus ieescht emma, sajcht de Har.
12Dit es waut de Har, dee aules rejieet, sajcht: Opp dise Städ, dee ladich un onen Menschen un Tieren es, un en aul de Städa runtom, woaren noch wada Stapen sennen, wua de Hoads äare Häaden oppe Weid ligjen haben. 13En de Städa oppe Boaj, un en de läaje Boaj em Wasten, un en de Städa en daut Launt em Sieden, un en daut Launt Benjamin, un de Städa rom Jerusalem un de Städa en Juda, woaren noch wada Häaden jetalt woaren, wan see nenkomen, sajcht de Har. #Jer 32,44
De sechra Bunt
14Horcht, de Har sajcht: De Tiet woat komen, wan ekj daut goode Vespräakjen, daut ekj wäajen Israel un Juda jemoakt hab, utfieren woa. #(14-16) Jer 23,5-6; Sach 3,8 15Aun dän Dach un to dee Tiet woa ekj von David eenen jerajchta Aust loten oppgonen. Dee woat een rajchtet Jerecht em Launt utfieren. 16Wan dee Tiet kjemt, woat Juda jeholpen woaren, un Jerusalem woat onjestieet sennen. Un daut woat äwa an jesajcht woaren: “De Har fieet ons rajcht”. #5Mo 33,28
17De Har haft jesajcht: Daut woat nich väakomen daut nich eena von David siene Nokomen woat Kjennich äwa Israel sennen, #2Sam 7,12-13; 1Kjen 9,5; Psa 89,30 18un daut saul niemols väakomen daut doa nich levitische Priesta sent, toom daut däachliche Brauntopfa un Speisopfa ver mie to moaken. #4Mo 25,12-13; Neh 13,29
19Un de Har jeef Jeremia dise Norecht: 20De Har sajcht: Ekj hab eenen Bunt met däm Dach un de Nacht, daut dee to äare Tieden komen, un dän kjenn jie nich oppleesen. #(20 un 21) Jer 31,35-36; 1Mo 8,22 21Un krakjt soo hab ekj eenen Bunt met David, dee mie deend, daut doa emma wudd eena von siene Nokomen opp sienen Troon rejieren, un met de levitische Priesta, daut see mie deenen. Un dän woa jie uk nich oppleesen. #4Mo 25,12-13; Heb 9,11-14 22Krakjt soo, aus doa soo väl Stierns aum Himmel sent, un soo väl Saunt aum Mäa es, daut dee nich to talen sent, soo woa ekj mien Deena David siene Nokomen un de levitische Priesta soo väl moaken, daut dee nich to talen sent. #1Mo 15,5
23De Har jeef Jeremia dise Norecht: 24Best du enjeworden, daut de Velkja sajen, daut de Har haft nu dee twee Famieljes veschmäten, dee hee sikj jewält haud? Un see veachten mien Volkj un meenen, daut es nich mea een Volkj. 25Dit es waut de Har sajcht: Krakjt soo aus ekj eenen Bunt jemoakt hab met dän Dach un de Nacht, un Ordnungen jesat hab met dän Himmel un de Ieed, un dise nich veschmieten doo, 26woa ekj mienen Bunt met Jakob siene Famielje un met David, dee mie deend, nich veschmieten. Doa woat emma eena von David siene Nokomen, daut väaschte stonen, äwa dee waut Abraham, Isaak un Jakob äare Nokomen sent. Ekj woa an daut wada loten bäta gonen, un woa Metleet met an haben.
Currently Selected:
Jeremia 33: PB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.
