Hesekiel 12

Dee en Jerusalem woaren flichten motten

1Un mie wort wada kloa, waut de Har to sajen haud. De Har säd: 2Menschensän, du wonst mank een stieekopjet Volkj. See haben Uagen, daut see kjikjen kunnen, oba see seenen nich; see haben Uaren, daut see hieren kunnen, oba see venämen nuscht. See sent een Volkj waut sikj selfst wadasprakjt. #Jer 5,21 3Oba du, Menschensän, pak diene Sachen toop aus wan du oppe Flucht wieescht. Doo dit ea daut diesta es, soo daut see aula seenen kjennen, daut du veloten deist, un aundatwäajes hanjeist. Veleicht venämen see daut, wan see uk een stieekopjet Volkj sent. 4Wan daut noch dach es, soo daut see daut seenen, saust du die diene Sachen toop paken. Pak dee soo toop aus see daut doonen, wan see veschlapt woaren. Un zeowes, soo daut aule daut seenen, moak die oppem Wajch, soo aus see daut doonen wan see veschlapt woaren. 5Grow een Loch derch de Mia, soo daut see daut aula seenen kjennen, waut du deist, un go ut de Staut rut derch daut Loch. 6Un, noch emma soo daut aule daut seenen, saust du dien Pak opp diene Schulren häwen, un wajchgonen wan daut aunfangt diesta to woaren. Du saust die waut äwa dien Jesecht hoolen, soo daut du nich daut Launt sitst, aus wan du sea beschämt best. Soo woa ekj die to een Tieekjen moaken fa de Israeliten, woo see de Staut woaren veloten motten. #Hes 24,24.27

7Ekj deed daut, waut de Har mie säd. Ekj druach mien Jepak rut aus daut noch Dach wia, soo aus eena Jepak rut drajcht wan eena veschlapt woat. Un zeowes groof ekj met miene Henj een Loch enne Mia. Dan aus daut diesta wort, hoof ekj mie daut Pak oppe Schulren un jinkj wajch, soo daut see mie aula seenen kunnen.

8Un dän näakjsten zemorjes wort mie daut kloa, waut de Har sajen wull. Hee säd: 9Menschensän, haben de Israeliten, dee soon stieekopjet Volkj sent, die nich jefroacht, wuarom du daut deist? 10Saj an: Dit es waut Gott de Har sajcht: Waut hia profezeit es, rät von de hechste Leidasch en Jerusalem un aul de Israeliten, waut doa wonen. 11Saj an: Ekj sie een Tieekjen fa junt. Soo aus ekj jedonen hab, soo woat an daut gonen. See woaren rutgonen motten. See woaren faustjenomen un veschlapt woaren. 12De hechsta Leida woat opp siene Schulren sien Jepak droagen, un see woaren een Loch enne Mia fa am kleiwen, wan daut diesta es, un hee woat doa rutgonen. Hee woat sikj schämen un sien Jesecht bedakjen, soo daut hee daut Launt nich seenen woat. #2Kjen 25,4 13Ekj woa mien Nat äwa am schmieten, soo daut hee en miene Schlenj jejräpen woat woaren. Un ekj woa am no Babel, en de Chaldäa äa Launt nämen. Oba hee woat daut Launt nich seenen un woat doa stoawen. #Jer 39,7; Hes 17,20 14Un ekj woa aul dee, dee rom am sent, de aunjestalde un de Soldoten, vestreien, soo aus wan dee met jieda Wint vepeesat sent, un ekj woa an met daut Schwieet joagen. 15Dan, wan ekj an mank de Velkja veschmäten hab, un en de Lenda vestreit hab, woaren see enseenen daut ekj de Har sie. 16Oba ekj woa waut von an äwaloten un von daut Schwieet, de Hungaschnoot un de Krankheiten veschoonen. Dee woaren doa en daut framde Launt, wua see han komen, äare oppscheiselje Dinja bekjanen, un see woaren enseenen, daut ekj de Har sie. #Hes 6,8

17Un mie wort wada kloa, waut de Har to mie sajen wull. Hee säd: 18Menschensän, du saust tekjren wan du dien Broot atst, un flautren wan du dien Wota drinkjst, aus wan du groote Angst hast. 19Un saj de Lied em Launt: Dit es waut Gott de Har sajcht wäajen dee waut en Jerusalem, en Israel, wonen: See woaren grootet beduaren haben, wan see äa Broot äten, un woaren sikj schia nich weeten, wan see äa Wota drinkjen. Daut Launt woat venicht woaren un ladich bliewen von aules waut doa es, wäajen aul de Jewault, waut de Enwona jeeeft haben. 20De Städa wua nu väle wonen, woaren Schunt Klompes sennen, un daut Launt woat nich besorcht woaren. Un jie woaren enseenen, daut ekj de Har sie.

Sellen see däm Profeet jleewen?

21Un mie wort noch wada kloa, waut de Har to sajen haud. Hee säd: 22Menschensän, Waut es daut fa Räd mank de Menschen en Israel? See sajen: “Soo aus de Doag vegonen, soo vejeit waut jeprofezeit woat.” #2Pet 3,4 23Doawäajen saj an nu: Dit es waut Gott de Har sajcht: Met dit Jeräd woa ekj een Enj moaken. See woaren daut en Israel nich mea brucken. Sajcht leewa: Soo aus de Dach vejeit, soo steit, waut jeprofezeit es. #Hab 2,3 24Wiedahans saul junt en Israel nich wada soont väajehoolen woaren, waut kjeenen Grunt haft, un doa saul kjeen Woasajen sennen, waut junt bloos enne Uaren kjittelt. 25Ekj sie de Har, un ekj meen waut ekj saj, un daut woat soo romkomen un sikj nich lang vetrakjen. Nä, jie, dee jie soo stieekoppich sent, ekj woa junt waut sajen, un jie woaren selfst seenen, daut et soo romkjemt. Dit sajcht Gott de Har.

26Un mie wort wada kloa, waut de Har to sajen haud. Hee säd to mie: 27Menschensän, horch emol, de Israeliten sajen, daut waut du profezeien deist, woat noch lang dieren; hee rät von Dinja waut noch wiet auf sent. 28Nu saj an: Dit es waut Gott de Har sajcht: Daut von waut ekj räd, woat nich mea lang dieren. Daut waut ekj saj, woat soo romkomen, sajcht Gott de Har.

Currently Selected:

Hesekiel 12: PB

Highlight

Copy

Compare