Daniel 10

Daniel kjricht noch eene Erfoarunk

1Aus Kierus en sien dreddet Joa aus Kjennich en Persien wia, kjrieech Daniel, dee uk Beltschazar jenant wort, eene Norecht. De Norecht wia de Woarheit, oba sea schwoa to vestonen. Un hee kjrieech daut Vestentnis fa de Norecht en eene Erfoarunk. #Dan 1,7.21

2Aus ekj, Daniel, dit hieed, truad ekj fa dree Wäakj. 3En dee dree Wäakj eet ekj kjeene volstendje Moltiet, kjeen Fleesch un kjeen Wien. Ekj brukt uk kjeene Eelj aun miene Hut. 4Aus ekj dan aum 24. Dach von de 1. Moonat aum Tigris Riefa stunt, 5kjikjt ekj opp un sach doa ver mie eenen Maun met lienzeichne Kjleeda un eene Binj rom de Lint, dee von feinet Golt jemoakt wia. #(5 un 6) Dan 8,15; 12,6; Hes 9,2; Opb 1,13-15 6Sien Kjarpa leet no eenen dieren Steen, sien Jesecht leet nom Blitz, siene Uagen leeten no Fiastakja, siene Oarms un Been scheenen aus jeräwna Brons un siene Stemm hieed sikj aus wan een Schoof Menschen tojlikj räden. #Hes 1,27-28 7Ekj, Daniel, wia de eensja waut dit sach. De Mana, dee met mie wieren, sagen daut nich. Dee kjeem soone Forcht äwa, daut see aula wajch randen un sikj vestuaken.

8Ekj bleef doa auleen fa dise groote Erfoarunk. Miene Krauft veschwunk aula jrodsoo, un mien Jesecht trock gaunz auf. Ekj wist mie meist nich wieda. 9Un dan hieed ekj am räden, un aus hee aunfunk to räden, foll ekj besennungsloos plaut opp mien Jesecht. 10Oba weetst, dan hoof mie eene Haunt opp, soo daut ekj doa opp Henj un Kjneeen wia, oba ekj flautad sea. 11Un hee säd to mie: Daniel, du best huach aunjeseenen. Paus jeneiw opp no waut ekj die saj. Sto opp. Ekj wort no die jeschekjt. Aus hee dit säd, stunt ekj opp. Ekj flautad noch emma. 12Un hee säd: Enjst die nich, Daniel. Vom ieeschten Dach daut du die bemieejsd dit to vestonen, un die ver Gott deemootjen deetst, worscht du jehieet, un ekj kjeem wäajen dien Jebäd. 13Oba fa 21 Doag wia de Schutzenjel vom Persarikj jäajen mie. Dan kjeem Michael, eena von de bowaschte Schutzenjel, un dee holp mie. Ekj leet am doa en dän Kaumf met däm Schutzenjel vom Persarikj, un ekj kunn dan no die komen. #Jes 24,21 14Ekj sie jekomen die Ensecht to jäwen, waut met dien Volkj woaren saul. Waut ekj en de Erfoarunk sach, haundelt sikj von Dinja, dee noch emol komen woaren.

15Aus hee soo to mie räd, dreid ekj mien Jesecht no de Ieed un kunn nuscht sajen. 16Un weetst waut. Eena, däm daut no een Mensch leet, kjeem un schieed miene Leppen aun. Dan kunn ekj mien Mul opmoaken, un ekj säd to däm dee ver mie stunt: Mien Har! Dise Erfoarunk haft mie met Weedoag jeloten, un onen Krauft. #Jes 6,7; Jer 1,9 17Woo kaun ekj, dee ekj dien Deena sie, no die, mien Har, horchen. Doa es kjeene Krauft mea ooda Odem en mie. 18Noch emol schieed dee, dee no een Mensch leet, mie aun un stoakjt mie. #Dan 8,18 19Un hee säd: Enjst die nich. Du best huach aunjeseenen. Gott wenscht die Fräd, Moot, un Krauft. Aus hee soo to mie räd, wort ekj stoakja, un ekj säd: Mien Har, räd to mie. Du hast mie jeholpen. #Opb 1,17 20Dan säd hee: Ekj mott fuaz trigj un met däm Schutzenjel vom Persarikj feiten. Un wan ekj met däm derch sie, woat de Schutzenjel von Griechenlaunt komen. Oba weetst du wuarom ekj no die jekomen sie? 21Ekj woa die sajen waut en daut Woarheitsbuak jeschräwen steit. Doa es kjeena waut mie jäajen de Schutzenjel halpt buta Michael, jun Schutzenjel.

Currently Selected:

Daniel 10: PB

Highlight

Copy

Compare