2. Samuel 7
7
Gott sien Vespräakjen aun David
(1Chr 17,1-27)
1Nu wia daut soo romjekomen daut de Kjennich en een Hus wond, un de Har haud am Fräd jejäft met de Fiend runtom. 2Un de Kjennich säd to Natan, dän Profeet: See die dit emol aun. Ekj won en een zeedanet Hus, oba Gott siene Kjist es en een Zelt. #Psa 132,3-5 3Un Natan säd to däm Kjennich: Doo aules waut die jankat. De Har es met die.
4Oba dan de näakjste Nacht säd de Har to Natan: 5Go un saj mienen Deena, David: De Har sajcht to die: West du mie een Hus buen wua ekj wonen saul? #1Kjen 5,17; 1Chr 22,8 6Ekj hab nich een Hus jehaut von don aus ekj daut Volkj Israel ut Ägipten brocht. Ekj sie romjereist un hab een Zelt jehaut aus mien Heilichtum. #1Kjen 8,16.27; Jes 66,1 7Un en aul daut romreisen met de Israeliten hab ekj kjeen Rechta en Israel jeemols jefroacht, wuarom hee mie nich een zeedanet Hus bud. 8Doawäajen, nu saj mienen Deena David: De Har, dee aules rejieet, sajcht: Ekj hab die vonne Weidstap jeholt, wua du met de Schop wieescht, un hab die to eenen Leida äwa mien Volkj Israel jemoakt. #1Sam 16,11-13; 2Sam 5,2 9Aulawäajen wua du hanjinkjst, sie ekj emma met die jewast; un ekj hab aul diene Fiend von ver die oppjeriemt. Ekj woa die väl Aunerkjanunk jäwen, soo aus de jratste Mana oppe Welt. 10Un ekj woa mien Volkj Israel eene Städ jäwen un an doa äa tus jäwen, daut see doa läwen kjennen, un nich mea veenjst woaren. Un hasselje Menschen woaren an nich mea baudren, soo aus verhäa, 11von dee Tiet aun aus ekj Rechta äwa mien Volkj Israel saten deed, un ekj woa die Fräd jäwen von aul diene Fiend. Oba doa es noch mea. De Har woat die un diene Nokomen to Kjennichs moaken. 12Wan du bat daut Enj von dien Läwen kjemst un du begroft woascht woaren, dan woa ekj eenen von diene Säns aus Kjennich aunstalen un ekj woa am een stoakjet Rikj jäwen, #1Kjen 8,20 13un sien Rikj woat opp emma bestonen bliewen. Dee Sän woat fa mie dän Tempel buen. #1Kjen 5,19; 6,12; Psa 89,4-5; Jes 9,6 14Ekj woa sien Voda sennen un hee woat mien Sän sennen. Wan hee waut orrajchtet deit, dan woa ekj am bestrofen, soo aus Elren äare Kjinja bestrofen. #Psa 2,7; 89,27; Luk 1,32; Heb 1,5 15Oba ekj woa miene truhoatje Leew nich von am wajchnämen, soo aus ekj dee von Saul wajchneem, däm ekj ver die wajchneem. #1Sam 15,23.26 16Doa woat opp emma eena von diene Nokomen Kjennich sennen. Dien Kjennichrikj woat opp emma bliewen. #Psa 72,1-17; Jes 55,3
David dankt däm Harn
17Natan vetald David aules waut Gott am kloa jemoakt haud. 18Dan jinkj de Kjennich David en daut Zelt wua däm Harn siene Jäajenwuat wia, un hee sad sikj ver däm Harn dol un säd: Gott mien Har, vedeent haben ekj un miene Famielje daut nich, waut du aul aula fa mie jedonen hast. #2Mo 3,11 19Un nu vesprakjst du mie, Gott mien Har, daut waut du jedonen hast es noch mau weinich, em vejlikj met daut, waut du en de Tiet, waut noch kjemt, fa mie doonen west, du Aulmajchtja Har. 20Un waut kaun ekj noch sajen? Du, Gott ons Har, kjanst dienen Deena. 21Du best tru to daut waut du vesproaken hast, un waut du die väajenomen hast, un doawäajen hast du dit groosoatje Dinkj jedonen un mie dit weetenjeloten. 22Du best werkjlich groot, Aulmajchtja Har. Doa es kjeena soo aus du, un doa es kjeen Gott buta du, krakjt soo aus wie daut emma jehieet haben. 23Wua es doa een Volkj oppe Ieed, soont aus dien Volkj Israel? Du jinjst un radsd dee, un muakst dienen Nomen bekaunt oppe Ieed, en däm daut du ver an een Volkj met äare Jetta utroden deetst. #5Mo 4,7 24Un du hast dien Volkj Israel to een aunjeseenet Volkj jemoakt, un see sent opp emma dien Volkj, un du, Har, best opp emma äa Gott. 25Un nu, Har Gott, fia daut Vespräakjen ut, woont du dienen Deena un siene Nokomen jejäft hast. Nu haundel soo aus du jerät hast. 26Dien Nomen woat opp emma huach jehoolen woaren, un see woaren sajen: De Har, dee aules rejieet, es de Gott äwa Israel, un David siene Nokomen sent siene jewälde Kjennichs. 27Du, Har, dee du aules rejieescht, un de Gott äwa Israel best, hast dienen Deena dit weeten loten, un hast jesajcht daut miene Nokomen woaren Kjennichs sennen. Doawäajen hab ekj dän Moot dit Jebäd to bäden. #Jes 50,5 28Un nu, Gott ons Har, du best Gott. Diene Vespräakjungen sent to vetruen, un du hast mie, dienen Deena, dit groosoatje Vespräakjen jejäft. #1Kjen 8,26 29Muchst du nu wieda miene Nokomen säajnen, daut see opp emma tru ver die gonen. Daut es waut du, Gott ons Har, jesajcht hast, un met dienen Säajen sellen dienen Deena siene Nokomen opp emma jesäajent sennen.
Currently Selected:
2. Samuel 7: PB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.
2. Samuel 7
7
Gott sien Vespräakjen aun David
(1Chr 17,1-27)
1Nu wia daut soo romjekomen daut de Kjennich en een Hus wond, un de Har haud am Fräd jejäft met de Fiend runtom. 2Un de Kjennich säd to Natan, dän Profeet: See die dit emol aun. Ekj won en een zeedanet Hus, oba Gott siene Kjist es en een Zelt. #Psa 132,3-5 3Un Natan säd to däm Kjennich: Doo aules waut die jankat. De Har es met die.
4Oba dan de näakjste Nacht säd de Har to Natan: 5Go un saj mienen Deena, David: De Har sajcht to die: West du mie een Hus buen wua ekj wonen saul? #1Kjen 5,17; 1Chr 22,8 6Ekj hab nich een Hus jehaut von don aus ekj daut Volkj Israel ut Ägipten brocht. Ekj sie romjereist un hab een Zelt jehaut aus mien Heilichtum. #1Kjen 8,16.27; Jes 66,1 7Un en aul daut romreisen met de Israeliten hab ekj kjeen Rechta en Israel jeemols jefroacht, wuarom hee mie nich een zeedanet Hus bud. 8Doawäajen, nu saj mienen Deena David: De Har, dee aules rejieet, sajcht: Ekj hab die vonne Weidstap jeholt, wua du met de Schop wieescht, un hab die to eenen Leida äwa mien Volkj Israel jemoakt. #1Sam 16,11-13; 2Sam 5,2 9Aulawäajen wua du hanjinkjst, sie ekj emma met die jewast; un ekj hab aul diene Fiend von ver die oppjeriemt. Ekj woa die väl Aunerkjanunk jäwen, soo aus de jratste Mana oppe Welt. 10Un ekj woa mien Volkj Israel eene Städ jäwen un an doa äa tus jäwen, daut see doa läwen kjennen, un nich mea veenjst woaren. Un hasselje Menschen woaren an nich mea baudren, soo aus verhäa, 11von dee Tiet aun aus ekj Rechta äwa mien Volkj Israel saten deed, un ekj woa die Fräd jäwen von aul diene Fiend. Oba doa es noch mea. De Har woat die un diene Nokomen to Kjennichs moaken. 12Wan du bat daut Enj von dien Läwen kjemst un du begroft woascht woaren, dan woa ekj eenen von diene Säns aus Kjennich aunstalen un ekj woa am een stoakjet Rikj jäwen, #1Kjen 8,20 13un sien Rikj woat opp emma bestonen bliewen. Dee Sän woat fa mie dän Tempel buen. #1Kjen 5,19; 6,12; Psa 89,4-5; Jes 9,6 14Ekj woa sien Voda sennen un hee woat mien Sän sennen. Wan hee waut orrajchtet deit, dan woa ekj am bestrofen, soo aus Elren äare Kjinja bestrofen. #Psa 2,7; 89,27; Luk 1,32; Heb 1,5 15Oba ekj woa miene truhoatje Leew nich von am wajchnämen, soo aus ekj dee von Saul wajchneem, däm ekj ver die wajchneem. #1Sam 15,23.26 16Doa woat opp emma eena von diene Nokomen Kjennich sennen. Dien Kjennichrikj woat opp emma bliewen. #Psa 72,1-17; Jes 55,3
David dankt däm Harn
17Natan vetald David aules waut Gott am kloa jemoakt haud. 18Dan jinkj de Kjennich David en daut Zelt wua däm Harn siene Jäajenwuat wia, un hee sad sikj ver däm Harn dol un säd: Gott mien Har, vedeent haben ekj un miene Famielje daut nich, waut du aul aula fa mie jedonen hast. #2Mo 3,11 19Un nu vesprakjst du mie, Gott mien Har, daut waut du jedonen hast es noch mau weinich, em vejlikj met daut, waut du en de Tiet, waut noch kjemt, fa mie doonen west, du Aulmajchtja Har. 20Un waut kaun ekj noch sajen? Du, Gott ons Har, kjanst dienen Deena. 21Du best tru to daut waut du vesproaken hast, un waut du die väajenomen hast, un doawäajen hast du dit groosoatje Dinkj jedonen un mie dit weetenjeloten. 22Du best werkjlich groot, Aulmajchtja Har. Doa es kjeena soo aus du, un doa es kjeen Gott buta du, krakjt soo aus wie daut emma jehieet haben. 23Wua es doa een Volkj oppe Ieed, soont aus dien Volkj Israel? Du jinjst un radsd dee, un muakst dienen Nomen bekaunt oppe Ieed, en däm daut du ver an een Volkj met äare Jetta utroden deetst. #5Mo 4,7 24Un du hast dien Volkj Israel to een aunjeseenet Volkj jemoakt, un see sent opp emma dien Volkj, un du, Har, best opp emma äa Gott. 25Un nu, Har Gott, fia daut Vespräakjen ut, woont du dienen Deena un siene Nokomen jejäft hast. Nu haundel soo aus du jerät hast. 26Dien Nomen woat opp emma huach jehoolen woaren, un see woaren sajen: De Har, dee aules rejieet, es de Gott äwa Israel, un David siene Nokomen sent siene jewälde Kjennichs. 27Du, Har, dee du aules rejieescht, un de Gott äwa Israel best, hast dienen Deena dit weeten loten, un hast jesajcht daut miene Nokomen woaren Kjennichs sennen. Doawäajen hab ekj dän Moot dit Jebäd to bäden. #Jes 50,5 28Un nu, Gott ons Har, du best Gott. Diene Vespräakjungen sent to vetruen, un du hast mie, dienen Deena, dit groosoatje Vespräakjen jejäft. #1Kjen 8,26 29Muchst du nu wieda miene Nokomen säajnen, daut see opp emma tru ver die gonen. Daut es waut du, Gott ons Har, jesajcht hast, un met dienen Säajen sellen dienen Deena siene Nokomen opp emma jesäajent sennen.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Plautdietsch Bible © 2003 Kindred Productions and United Bible Societies Association, Inc.