9
قوم واقعی خدا
1مسیح را شاهد میگیرم که حقیقت کامل را بیان میکنم. وجدانم به واسطۀ روحالقدس نیز این را تأیید میکند. 2در دل خود دردی جانکاه و اندوهی بیپایان دارم. 3زیرا آرزو میکردم خودم به خاطر برادرانم لعنت شوم و از مسیح محروم گردم، برای آنان که از نژاد من هستند، 4یعنی قوم اسرائیل. ایشان برگزیده شدند تا فرزندخواندگان خدا گردند. خدا جلال خود را بر ایشان آشکار ساخت و عهدهایی با آنان بست و شریعت خود را نزد ایشان به امانت سپرد. او افتخار پرستش خود و امکان دریافت وعدههای عالی خود را به آنان بخشید. 5مردان بزرگ خدا، اجداد ایشان بودند. مسیح نیز که اکنون بر همه چیز حاکم است، از لحاظ طبیعت بشری خود، از نسل آنان بود. خدا را تا ابد سپاس باد!
6پس آیا خدا در انجام وعدههای خود به یهودیان کوتاهی کرده است؟ هرگز! زیرا این وعدهها به کسانی داده نشده که فقط از پدر و مادر یهودی متولد میشوند، بلکه به آنانی داده شده که براستی یهودیاند. 7کافی نیست که شخص از نسل ابراهیم باشد؛ همهٔ آنانی که از نسل ابراهیم هستند، فرزندان حقیقی او نیستند. بلکه نوشته شده است: «توسط اسحاق است که تو صاحب نسلی میشوی که وعدهاش را به تو دادهام.» 8این نشان میدهد که تمام فرزندان ابراهیم، فرزندان خدا نیستند، بلکه فقط آنانی فرزند خدا هستند که به آن وعدهٔ نجات که به ابراهیم داد، ایمان بیاورند. 9زیرا خدا به ابراهیم فرموده بود: «سال دیگر، در همین وقت خواهم آمد و سارا پسری خواهد داشت.»#9:9 پیدایش ۱۸:۱۰ و ۱۴.
10این پسر جد ما اسحاق بود که با رِبِکا ازدواج کرد. سپس رِبِکا دوقلو آبستن شد. 11اما پیش از آنکه کودکان به دنیا بیایند و عملی خوب یا بد انجام دهند، رِبِکا از خدا پیامی دریافت کرد. (این پیام نشان میدهد که خدا مردم را طبق خواست خودش برمیگزیند؛ 12او آنان را فرا میخواند، اما نه به خاطر کارهای خوب یا بدشان.) خدا به رِبِکا فرمود: «پسر بزرگتر پسر کوچکتر را خدمت خواهد کرد.»#9:12 پیدایش ۲۵:۲۳. 13در کتب مقدس در این باره این گونه آمده است: «یعقوب را دوست داشتم، اما عیسو را رد کردم.»#9:13 ملاکی ۱:۲ و ۳.
14پس چه بگوییم؟ آیا خدا از روی بیانصافی عمل میکرد؟ هرگز! 15او یکبار به موسی فرمود: «بر هر کسی که بخواهم رحم میکنم و بر هر کسی که بخواهم شفقت میکنم.»
16بنابراین، برکات خدا به خواهش یا کوشش مردم به آنان بخشیده نمیشود، بلکه به کسانی بخشیده میشود که خدای رحیم انتخاب کرده باشد.
17زیرا کتب مقدس به فرعون میگوید: «تو را به این منظور به پا داشتم تا قدرت خود را در تو ظاهر کنم و تا نام من در میان تمامی مردم جهان شناخته شود.» 18پس میبینید که خدا بر بعضی رحم میکند و بعضی دیگر را سرسخت میسازد، فقط به این دلیل که چنین اراده فرموده است. 19ممکن است بپرسید: «اگر چنین است، چرا خدا انسانها را برای اعمالشان سرزنش میکند؟ مگر ایشان میتوانند کاری خارج از اراده و خواست او انجام دهند؟»
20اما سؤال اصلی این است که: «تو ای انسان، کیستی که از خدا ایراد میگیری؟» آیا صحیح است که مخلوق به خالق خود بگوید: «چرا مرا چنین ساختی؟» 21آیا کوزهگر حق ندارد از یک تودۀ گِلی، ظرفی زیبا برای مصارف عالی و ظرف دیگری برای مصارف عادی بسازد؟ 22به همین ترتیب، هرچند خدا حق دارد خشم و قدرت خود را نشان دهد، اما او کسانی را که مورد غضبش هستند و برای هلاکت مقرر شدهاند، با بردباری بسیار تحمل میکند. 23او چنین میکند تا عظمت جلال خود را بر کسانی که مورد رحمتش هستند، نشان دهد، کسانی که پیشاپیش برای جلال آماده شدهاند 24و ما جزو کسانی هستیم که او برگزیده است، چه از یهود و چه از غیریهود.
25در خصوص غیریهودیان، خدا در نبوت هوشع میفرماید: «به آنانی که گفته بودم ”قوم من نیستید“، خواهم گفت: ”اکنون شما قوم من هستید“ و آنانی را که محبوب من نیستند، ”محبوب من“ خواهم خواند.»#9:25 هوشع ۲:۲۳. 26و نیز: «درست در همانجا که به ایشان گفته شده بود، ”شما قوم من نیستید“، ایشان ”فرزندان خدای زنده“ خوانده خواهند شد.»#9:26 هوشع ۱:۱۰.
27اِشعیای نبی دربارهٔ اسرائیل بانگ برآورده، میگوید: «قوم اسرائیل حتی اگر مانند شنهای ساحل دریا بیشمار باشند، تنها باقیماندگانی از آنان نجات خواهند یافت. 28زیرا خداوند بدون درنگ و با قطعیت، حکم و رأی خود را به اجرا در خواهد آورد.» 29اِشعیا در جای دیگر نیز گفته: «اگر یهوه صبایوت برای ما نسلی باقی نمیگذاشت، مانند اهالی سُدوم و غَمورَه به کلی از بین رفته بودیم.»
گمراهی قوم یهود
30بنابراین چه نتیجهای میگیریم؟ میتوان چنین نتیجه گرفت که خدا فرصتی عالی در اختیار غیریهودیان قرار داده است؛ ایشان با اینکه در گذشته در جستجوی خدا نبودند، اما اکنون میتوانند به وسیلۀ ایمان، بیگناه به حساب آیند و مورد قبول خدا قرار گیرند. 31اما قوم اسرائیل با اینکه سخت میکوشیدند تا با رعایت احکام و قوانین مذهبی، رضایت خدا را جلب کنند، موفق نشدند. 32به چه دلیل؟ به این دلیل که به ایمان تکیه نمیکردند، بلکه میخواستند از راه رعایت احکام شریعت و انجام اعمال نیک، در نظر خدا پاک و بیگناه جلوه کنند. به همین سبب نیز به آن «سنگ لغزش» برخورد کرده، افتادند. 33خدا نیز در این باره در کتب مقدس به ایشان اخطار داده، فرموده بود: «اینک در اورشلیم#9:33 یا «صَهیون». صهیون نام بلندیای در شهر اورشلیم بود که معبد بزرگ بر آن بنا شده بود. سنگی قرار میدهم که سبب لغزش شود و صخرهای که باعث سقوط گردد. اما هر که به او توکل کند، هرگز سرافکنده نخواهد شد.»#9:33 اِشعیا ۸:۱۴ و ۲۸:۱۶.