2
نزول روحالقدس
1هنگامی که روز پِنتیکاست فرا رسید، همه با هم در یک مکان جمع بودند. 2ناگهان صدایی شبیه صدای وزش باد شدید از آسمان آمد و خانهای را که در آن جمع بودند، پُر کرد. 3سپس چیزی شبیه زبانههای آتش ظاهر شده، تقسیم شد و بر سر هر یک از ایشان قرار گرفت. 4آنگاه همه از روحالقدس پُر شدند و برای اولین بار شروع به سخن گفتن به زبانهایی کردند که با آنها آشنایی نداشتند، زیرا روح خدا این قدرت را به ایشان بخشیده بود.
5آن روزها، یهودیان دیندار برای مراسم عید از تمام سرزمینها به اورشلیم آمده بودند. 6پس وقتی صدا از آن خانه به گوش رسید، گروهی با سرعت آمدند تا ببینند چه شده است. وقتی شنیدند شاگردان عیسی به زبان ایشان سخن میگویند، مات و مبهوت ماندند!
7آنان با تعجب به یکدیگر میگفتند: «این چگونه ممکن است؟ با اینکه این اشخاص از اهالی جلیل هستند، 8ولی به زبانهای محلی ما سخن میگویند، به زبان همان سرزمینهایی که ما در آنجا به دنیا آمدهایم! 9ما که از پارتیان، مادها، ایلامیان، اهالی بینالنهرین، یهودیه، کپدوکیه، پونتوس، آسیا، 10فریجیه و پامفیلیه، مصر، قسمت قیروانی زبان لیبی، 11کریت و عربستان هستیم و حتی کسانی که از روم آمدهاند هم یهودی و هم آنانی که یهودی شدهاند، همگی میشنویم که این اشخاص به زبان خود ما، از اعمال عجیب خدا سخن میگویند!»
12همه در حالی که مبهوت بودند، از یکدیگر میپرسیدند: «این چه واقعهای است؟»
13بعضی نیز مسخره کرده، میگفتند: «اینها مست هستند!»
موعظهٔ پطرس رسول
14آنگاه پطرس با یازده رسول دیگر از جا برخاست و با صدای بلند به ایشان گفت: «ای اهالی اورشلیم، ای زائرانی که در این شهر به سر میبرید، گوش کنید! 15اینان برخلاف آنچه شما فکر میکنید مست نیستند. چون اکنون ساعت نه صبح است و هنگام شرابخواری و مستی نیست! 16آنچه امروز صبح شاهد آن هستید، یوئیل نبی چنین پیشگویی کرده بود:
17«”خدا میفرماید: در روزهای آخر، روح خود را بر همۀ مردم خواهم ریخت. پسران و دختران شما نبوت خواهند کرد، جوانان شما رؤیاها و پیران شما خوابها خواهند دید. 18در آن روزها روح خود را حتی بر غلامان و کنیزانم خواهم ریخت و ایشان نبوت خواهند کرد. 19بالا در آسمان، عجایب و پایین بر زمین آیات به ظهور خواهم آورد، از خون، آتش و بخار. 20پیش از فرا رسیدن روز بزرگ و پرشکوه خداوند، آفتاب تاریک و ماه مانند خون سرخ خواهد شد، 21اما هر که نام خداوند را بخواند نجات خواهد یافت.“#2:21 یوئیل ۲:۲۸‑۳۲.
22«حال، ای مردان اسرائیلی به من گوش دهید! همانطور که خود نیز میدانید، خدا به وسیلۀ عیسای ناصری معجزات عجیب ظاهر کرد تا به همه ثابت کند که عیسی از سوی او آمده است. 23از سوی دیگر، خدا مطابق اراده و نقشهای که از پیش تعیین فرموده بود، به شما اجازه داد تا به دست بیگانگان بیدین، عیسی را بر صلیب کشیده، بکُشید. 24ولی خدا او را دوباره زنده ساخت و از قدرت مرگ رهانید، زیرا مرگ نمیتوانست چنین کسی را در چنگ خود اسیر نگه دارد.
25«زیرا داوود میفرماید: ”خداوند را همیشه پیش روی خود دیدهام. او در کنار من است و هیچ چیز نمیتواند مرا بلرزاند. 26پس دلم شاد است و زبانم در وجد؛ بدنم نیز در امید ساکن است. 27زیرا تو جان مرا در چنگال مرگ رها نخواهی کرد و نخواهی گذاشت قدوسِ تو در قبر بپوسد. 28تو راه حیات را به من نشان خواهی داد. حضور تو مرا از شادی لبریز میکند.“#2:28 مزمور ۱۶:۸‑۱۱.
29«برادران عزیز، کمی فکر کنید! این سخنان را جد ما داوود دربارهٔ خودش نگفت، زیرا او مرد، دفن شد و قبرش نیز هنوز همینجا در میان ماست. 30ولی چون نبی بود، میدانست خدا قول داده و قسم خورده است که از نسل او، مسیح را بر تخت سلطنت او بنشاند. 31داوود به آیندهٔ دور نگاه میکرد و زنده شدن مسیح را میدید و میگفت که خدا جان او را در چنگال مرگ رها نخواهد کرد و نخواهد گذاشت بدنش در قبر بپوسد. 32داوود در واقع دربارهٔ عیسی پیشگویی میکرد و همهٔ ما با چشمان خود دیدیم که خدا عیسی را زنده ساخت.
33«او اکنون در آسمان، بر عالیترین جایگاه افتخار در کنار خدا نشسته است و روحالقدس موعود را از پدر دریافت کرده و او را به پیروان خود بخشیده است، که امروز شما نتیجهاش را میبینید و میشنوید.
34«زیرا داوود خودش هرگز به آسمان بالا نرفت. با این حال، گفت: ”خداوند به خداوند من گفت: «به دست راست من بنشین 35تا دشمنانت را به زیر پایت بیفکنم.»“#2:35 مزمور ۱۱۰:۱.
36«از این جهت، من امروز به وضوح و روشنی به همهٔ شما هموطنان اسرائیلیام میگویم که خدا همین عیسی را که شما بر روی صلیب کشتید، به عنوان خداوند و مسیح#2:36 منظور از «مسیح»، پادشاه و نجاتدهندۀ موعود اسرائیل است. تعیین فرموده است!»
37سخنان پطرس مردم را سخت تحت تأثیر قرار داد. بنابراین به او و به سایر رسولان گفتند: «برادران، اکنون باید چه کنیم؟»
38پطرس جواب داد: «هر یک از شما باید از گناهانتان دست کشیده، به سوی خدا بازگردید و به نام عیسی مسیح تعمید بگیرید تا خدا گناهانتان را ببخشد. آنگاه خدا به شما نیز این هدیه، یعنی روحالقدس را خواهد بخشید. 39زیرا مسیح به شما که از سوی خداوند، خدای ما دعوت شدهاید و نیز به فرزندان شما و همچنین به کسانی که در سرزمینهای دور هستند، وعده داده که روحالقدس را ببخشاید.»
40سپس پطرس به تفصیل دربارهٔ عیسی سخن گفت و تمام شنوندگان را تشویق نمود که خود را از گناهان مردم شرور آن زمانه آزاد سازند. 41از کسانی که پیام او را پذیرفتند، نزدیک به سه هزار نفر تعمید گرفتند و به جمع ایشان پیوستند. 42ایشان خود را وقف تعالیمی ساختند که رسولان میدادند و با سایر ایمانداران رفاقت و مشارکت میکردند و با هم خوراک خورده، رسم شام خداوند را برگزار میکردند و مرتب با یکدیگر به دعا میپرداختند.
مردم گروهگروه به عیسی ایمان میآورند
43در ضمن، در اثر معجزات زیادی که توسط رسولان به عمل میآمد، در دل همه ترسی همراه با احترام نسبت به خدا ایجاد شده بود.
44به این ترتیب، تمام ایمانداران با هم بودند و هر چه را که داشتند، با هم قسمت میکردند. 45ایشان دارایی خود را نیز میفروختند و بین فقرا تقسیم مینمودند 46و هر روز مرتب در معبد با هم عبادت میکردند، در خانهها برای شام خداوند جمع میشدند و با خوشحالی و شکرگزاری هر چه داشتند با هم میخوردند 47و خدا را سپاس میگفتند. اهالی شهر نیز به ایشان احترام میگذاشتند و خدا هر روز عدهای را نجات میبخشید و به جمع ایشان میافزود.