نامه وَ کلیسا اِ روم 11
11
باقی موندَگونِ اسراییل
1نَفا م پَرسُ: مَگَ خدا قومِ خود خا رد کردَ ؟ نه اَصلا ؛ وَرخاطرِکه مِ خودمِ یَگ اسرائیلی اَستُ نُ از نسلِ برآ اِم پِغَمبَر، از طایفهٔ بِنیامین اَستُ . 2خدا قومِ خود خا کِ از پِش شِناختَ، رد ن کَردَ. مَگَ ن مِفَمِ ن ویشتَ اِ مُقدَّس درباره ایلیا اِ پِغَمبَر چِزِ مِگَ؟ که اُ ش°تُ از دس قومِ اسراییل پِشِ خدا خه زاری گِلَه مِنَ نُ مِگَ: 3«ای خداوند، ایشُ پیغَمبَرُنِ ت رَ کشتَ نُ قُربونگا إِ ت رَ وِرُ کَردَ. فَقَط مِ یَکَّ مُندا نُ آلا قصد جُنِ م°نَ دارِ.» 4وَلِ خدا وَ اُ چِ جَوابِ ب دا؟ای که «مِ وَر خا هَف هزارنَفَرَ رَ کِ دَر براوَر بُتِ بَعَل زونو نَزدَ وَر خا ن گَ دِشتا.» 5نَفا در ای زَمونَ باقی موندَگونِ اَستِ که از طریقِ فیض خدا انتخاب ش تَ. 6وَلِ اَگَ ای از طریق فیض بَشَ، د°گَ وَر اساس اعمال نِیَّ؛ غیر از ای بَشَ فیض د°گَ فیض نیّیَ.[وَلِ اَگَ ای از طریق اعمال بَشَ، د°گَ وَر اساس فیض نیَ غیر از ای بَشَ اعمال د°گَ اعمال نیّیَ.]
7نَفا چِزیَ؟ ایکِ قومِ اسراییل اُچیزِ رَ کِه وَرَدیو بو، وَدَسِ ن یاوَ. وَلِ اُشُنِ که انتخاب ش تَدِ وَدَسِ ب یاردِ، نُ بقیَّه دِل شُ سَخت شَ. 8اَمتُ که دَر کتابِ مقدس ن ویشتَ ش°تَ :
«خدا وَ اُش روح گیجی و منگی ب دا
چَش إِ کِ نِتنِ بینِ
نُ گوش إِ که نِتنِ ب یَشنِ
تَ وَ اِمرُ.»
9نُ داوودِ پِغمبر مِ گَ:
«سفره شُ وَرشُ دُم اُ تَلَ بَشَ
مکافات بَشَ نُ سِنگِ ب شِیَ پِشِ پُ شُ که اُشنَ وَ زمی کوبیدَ شیَ .
10چَش إِ شُ تاریک ب شِیَ تَ نِتنِ بینِ
نُ ک مَرِشُ وَر اَمِشَ کیلّ ب شِیَ.»
11نَفا م پَرسُ : یعنی اُشُ زمی خاردَ تَ ور اَمیشه بیَفتِ؟ نه اصلا! وَلکه ورخاطرِ خطا اِ اُشُ نجات نسیب غِرِ یهودیگُ شدَ تَ قوم اسراییل وَ غیرت بییَیَ . 12آلا اَگَ خطا اِ اُ شُ باعثِ دولتمندی دنیا ب شَ نُ اَگَ شکست اُشُ باعث دولتمندی غیرِ یَهودیگُ بَشَ، نفادَمِ که تعداداُشُ که از قوم یهود نجات بُکنِ کامل ب شِیَ چِندِ بِشتَر باعث دولتمندی مِشُ؟
13آلا مِ خه ش ما غیریهودیگُ گَفِ م زَنُ. ورخاطرِکه مِ رسول غیریهودیگُ اَستُ، وَ خدمت خا خِلِ افتخار مِنُ، 14تَ وَ یَگ جورِ هم نژادِ خا وَ غیرَت ب یَرُ نُ وَ ایجور بَعضِ از اُشنَ نجات ب دا. 15وَرخاطرِکه اَگَ رَدِ ش تَنِ ایشُ وَ مَعنِ صلح خدا خِ دنیا بَشَ، قبولِ کَردَنِشُ چِ مَعنِ دارَ وَجز زِندَ ش تَ از مردگُ؟ 16اَگَ اُ تکه از خمیر کِ مثل نوبَر، پِشکَش مِ شُ مقدّس بَشَ، نَفا اَمِّ اُ خمیر مقدّس استَ وَ اَگَ رِشَ مقدّس بَشَ، نَفا شاخَ آ اَ مقدّسِ.
17وَلِ اَگَ بَعضِ از شاخَ آ بُرّیدَ ب شَدِ نُ تو کِ شاخۀ زیتون وَشی بودی م یونِ شاخَه اِ د°گَ وَ د رَخت زیتون پَِوَند خوارده نُ آلا خه شیره پَر قُوِه رِشِ د رخت زیتون شریک اِشتِ، 18وَر اُ شاخَ آ مغرور مَشُ. اَگَ اَمتُ مِ نی، وَیادِخا دِشت باش کِ تو نی اییکِ رِشَ رَ ن گَ م داری، بَلکه رِشَ استَ که ت رَ ن گَ م دارَ . 19اُدَم تو مِگی: «شاخَ آ بُرّیدَ ب شَ تَ مِ پُوَند ب شا.» 20ای د رُستَ. اُشُ وَخاطرِ بِ ایمانی خا بُرّیدَ ب شَدِ، وَلِ تو وَخاطِرِ ایمُ استوار اَستی. نَفا مغرور مَشُ، بَلکه ب تَرسَک. 21وَرخاطِرِکه اَگَ خدا وَ شاخَه اِ طبیعی رحم نَکَ، وَ تو اَ رَحمِ ن مِ نَ.
22نَفا مهربُنی اُ سخت گ رَفتَنِ خدا رَ دَر ن°ظَرِ دِشتَ باش؛ سخت گ رَفتَ وَ اُشُ که از ایمونِ خا بیفتیدِ، وَلِ خِ تو مهربُنَ، البتَه وَ ای شرط کِ دَر مهربُنیُ اُ مُنی؛ وگرنَه تو اَ بُرّیدَ م شِ. 23وَ اَگَ اُشُ وَ بِ ایمُنی خا ادامه ن دَ، دگَلِ پِوند م خواره، وَرخاطِرِکه خدا قادرَ اُشنَ د گَلِ پِوَند ب زَنَ. 24وَرخاطِرِکه اَگَ تو از درختِ زیتونِ وَشی بُرّیدَ ش تِ نُ وَرخلاف طبیعت وَ درختِ زیتونِ اَهلی پِوند خواردِ، نَفا چِندِ بِشتر شاخَه اِ اصلی مِتنِ وَ د رَخت زیتونِ کِ از اُ بُرّیدَ ش تَ پِوند ب شَ اِ.
سرِّ نجاتِ اسراییل
25اِ برادرُ، ن مِخوا اُ از ای سِرّ غافل بَشِ - نَوَدا خود خا اَکیم دِشتَ بَشِ - ایکه سختدلی وَر بخشِ از قومِ اسراییل زوَر ش°تَ، تَ دَم کِه که تعداد غیریهودیگُنِ که وَ مسیح ایمُ م یارِ کامل ب شِیَ . 26وَ ای جور اَمِّ قومِ اسراییل نجات مِ نَ. اَمتُ که دَر ن ویشتَ إِ مقدس ن ویشتَ ش°تَ :
«اُ که نجات مِدَ از صَهیون م یایَ
نُ بِ خدایی رَ از نَسل یعقوب وَ م دارَ
27نُ ای عهد مِ خِ اُشُ استَ
دَم کِ گُنا إِش نَ وَردَرُ.»
28از بابت انجیل، وَخاطر ش ما، یَهودیگُ دُشمَ اَستِ؛ وَلِ ازبابت انتخاب از سونِ خدا، وَخاطر اجدادِشُ، وَر خدا عزیز اَستِ. 29وَرخاطِرِکه خدا اَرگز پِشکَش آ اُ دعوت خا پس ن مِگیرِه. 30وَرخاطِرِکه اَمتو که ش°ما دَمِ از خدا نا فرمانی مِکَردِ، وَلِ آلا ورخاطِرِ که یَهودیگُ نافرمانی کَردَ، وَ ش ما رَحم ش تَ، 31نَفا اُشُ اَ آلا نافرمان ش تَ وَرخاطِرِ رحمتِ که خدا وَ ش ما دادَ، وَر اُشُ اَ رَحم شیَ. 32وَرخاطِرِکه خدا اَمَّ رَ گِرِفتارِ نافرمانی ب کَ، تَ وَ اَمَّ رحم بُکنَ.
33اِشتو عُمق دارَ دولت اُ اِکمت اُ معرفتِ خدا؛
قضاوَت إِ یُ قابلِ فَهم نیَّ
نُ رَ اِ یُ قابل دَرک نیَّ.
34«وَرخاطِرِکه کِ نَ کِ از فکر خداوند خ وَر دِشتَ بَشَ
یا کِنَ که وَ خدا مشوِرَت دادَ بَشَ ؟»
35«یا کِنَ که وَ خدا پِشکَشِ دادَ بَشَ
کِ دَرعوضِ اُ چیزِب خوا اَ؟»
36وَرخاطِرِکه اَمَّ چیز از اُنُ از طَریقِ اُنُ وَر اُ اَستَ.
جلال تَ اَبَد از اُ بَشَ. آمین.
Currently Selected:
نامه وَ کلیسا اِ روم 11: SBT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
