مُکاشفه یوحنا 4
4
تخت دَر آسِمُ
1بعد از ای نگا کردا، نُ دیدُ، دَرِ در آسمُ وا شَ نُ، نُ اَمُ صدا اِ اول کِ اَشنیدا که مثل صدا اِ شِپور کِ خِ مِ اَرفِ زدَ بو،گُفتگ: «بالا بیا اینجا، وَ مِ اُنچه رَ بعد از اِی مِبااَد واقع شَ،وَ تو شونی مِدا.» 2دَر دَم روحِ خدا منَ در بر خا بَگرَ، دیدُ تَختِ در آسمُ بو وَ سَرِ تخت کَسِ شِنَستَ بو. 3اُ تخت نشی، ظااِرِ اَم رَنگِ یشم اُ عقیق دِشت، اُ دور تَ دور تخت رَنگین کَمونِ زمرّدگون فرا گرفته بو. 4وَ گِردِ تخت، بیست و چار تختِ دِگِ بو نُ سَرِ اُ تخت آ بیست و چار پیرِ شِنَستَدِ. اُشُ جامَ اِ سِفِ بَر خا دِشتِ نُ تاجِ طِلا وَ سَر. 5از تخت برق اِ آذرخش نُ صدا اِ پا اَ نُ رعد بیومَ نُ اَفت مشعلِ مشتعل دَر براور تخت بو. اِیشُ اَفت روحِ خدا اَستَ. 6و پِشِ تخت، چِزی بو کِ دریا اِ از شیشَ رَ مونِست، چون بلورِ.
دَر اطرافِ اُ تخت نُ در اَر چار گوشه، چار مخلوقِ زندَ بو، بَدَنِ اُشُ پوشیده از چَش، از پِش اُ از پَس. 7مخلوقِ زندَاِ اوّل،شِرِ رَ مِمونِست، اُ مخلوقِ زندَ اِ دوّم وَ گوسلَ. مخلوقِ زِندَ اِ سوّم، صورت انسان رَ دِشت اُ، مخلوقِ زِندَ اِ چارم، چونان عقابی بود در پرواز. 8نُ ای چار مخلوقِ زَندَ اَر کَدَک شش بال دِشتِ نُ دور تا دور، پوشیده از چَش بودِ، شَبَندَ روز اُ بِ وقفه میگفتِ:
«قدّوس اَست، قدّوس اَست، قدّوس است
خداوندْ خدااِ قادر مطلق،
اُ کِ بود و هست و میآید.»
9اَر لِ کِ اُ مخلوق اِ زندَ، جلال و عزّت و سپاس نثار اُ تختنشین که تَ ابد اُ تَ اَبد جاودانه زنده است، 10اُ بیست و چار پیر پِشِ رو اُ تختنشین وَر خاک میافتَدِ و او نَ که تَ ابد اُ تَ ابد زنده است میپرستند و پِشِ تخت او تاجَ رَ از سَر مِندازَ نُ مِگَ:
11«اِ خداوندْ ما نُ ای خدای ما،
تو سزاواری جلال و عزّت و قدرت پِشکَش بشیَ،
وَریکه آفریدگار اَمَ چیز تویی
و اَمه چیز وَ خواست تو بوجود بیومَ نُ آفریده شَ.»
Currently Selected:
مُکاشفه یوحنا 4: SBT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
