مُکاشفه یوحنا 18
18
سقوط بابِل
1بعد از اُ دیدُ فرشته اِ دِگَ از آسمُ پایی مِ اُمَ، کِ قدرت عظیم دِشت نُ زمی از جلال او نورانی شَ. 2نُ وَ صدا اِ قوی ندا کَ نُ بگفتک:
«سقوط کَ! بابِل کَلُ سقوط کَ!
بابِل آلا وَ مسکن دیوآ بدل اِشده است
و به قرارگاه اَر روح ناپاکی،
نُ آشیانه اِ اَر پرندۀ ناپاک لانه اِ اَر جونور نا پاک اُ نفرتانگیزی تبدیل شَدِ
3وَریکه اَمَ ملت آ از شراب هوا اُ هوس هرزگی اُ شَمیدَ،
نُ پادشااُنِ زمی خِ او بِ عفتی کردَ،
نُ تاجرا آ اِ زمی از تجمل فراوونِ زندگی اُ
دولتمند شَدِ.»
4نُ صدایی دِگَ اِ از آسمُ اَشنیدا که مِگُفتَک:
«ای قوم مِ، از ای شَر بورو آیید،
مبادا شریک گناهان اوب شَ اِ،
مبادا بلااِ او وَ سرشما اَ بییَیَ،
5وَریکه گنااِ او تَ وَ آسِمُ وَر رو هم اَنباشته شَدَ
نُ خدا خطا آ اِ اُ رَ وَ یاد آردَ.
6اَمطو که او خِ بقیه رفتار کَردَ خِ اُ رفتَار کُنِ
دَر عوض کارِ کِ کَردَ دولِّ وَ اُ بپردازِ.
از جام شرابِ کِ خودیُ درست کَردَ از اُ دولِّ وَ او بدَ اِ.
7وَ اندازه کِ خا رَ
جلال دادِ نُ دَر تجمل زندگی کَ
اَمُقدَر عذاب اُ ماتم وَ اُ بدَاِ،
وَریکه در دَل خا مِگَ:
مِ مثل یک ملکه شنستا
گیوَ نییُ نُ ایچ ماتم نِمِگیرا،
8بناوَر ای بلا اِ اُ دَر یک روز میا اِ،
مرگ و ماتم و قحطی.
و در آتش خواهد سوخت.
وَریکه خداوندْ خدایی که او رَ داوری کَردَ، قادِرَ.»
9نُ پادشااُن زمی که خِ او زنا کردَ نُ خِ اُ دَر تجمّل زندگی کَردَ، دود سوختن او رَ بینِ، بر او خواهند گریست و به سوگ او خواهند شِنَست. 10از ترسِ عذابِ او دورآدور مِستَ اُ ناله سَر مِدَ که:
«دریغ، دریغ! ای شَرِ کَلُ،
ای بابِل،تو ای شَرِ پرقدرت!
وَریکه داوری تو دَر یَک ساعت میااَ!»
11و بازرگونونِ زمی وَر اُ گریه مِنَ نُ وَ سوگ او مِرشینِ، وَریکه دِگَ کَسِ کالای اُشنَ رَنمِخَرَ، 12یعنی بارِ طِلا اُ نقرَ اُ جواهرات نُ مروارید اُشنَ رَ؛ بارِ پارچه کتانِ نازک نفیس اُ ابریشم اُ ارغوان نُ حریرِ قرمِزِشُ؛ بارِ انواع چوبهای معطر نُ انواعِ ظرف آ از عاج نُ بار انواعِ ظرف آ چوبینِ گرانبها اُ برنز نُ آهن اُ مرمرِ؛ 13دارچین اُ ادویه اُ بخورِ خوشبو اُ مُر و کندر؛ رَ؛ نُ بارِ شراب اُ روغن زیتون اُ آرد مرغوب اُ گندم ؛ نُ رمه آ اُ گله آ نُ اسب آ نُ ارابه آ ؛ نُ غلام آ یعنی جون آدم آ اِشُ رَ.
14اَمُشُ گفت: «اُ میوه که جانِ تو تمنایش رَ دِشت، از دست رفته زرق اُ برق نُ شوکت تو اَمَشُ وَر باد رفتَ نُ اَرگز اُشنَ رَ وَ دَست نِمِیَری.» 15نُ تاجرونِ ای بار آ کِ دولتمند مِشَدَ، از ترس عذابِ که او م کَشَ، دورآدور خواهند استاد اُ زاری خواهند کرد اُ خِ صدا اِ بِلِ آسوکَ مخونِ 16خواهند گفت:
«دریغ، دریغ! ای شَرِ کَلُ،
کِ لباس آ ایی از کتان نازک وَ رنگ ارغوان و سرخ وَ بَرَت بو
خِ طِلا اُ جواهر اُ مرواریدآ آراسته بودِ
17وَریکه تمومِ دارایی تو یک ساعته وَر بادِ برَ
نُ اَمَ ناخداآ نُ دریا دارا نُ ملوان آ نُ امَ اُشُ کِ پیشه اُشُ دَر دریا اَستَ دور اِستادَ.»
18نُ وقتِ کِ دود سوختَنِ اُ رَ مبینِ، فریاد کنان گفتَ: «کَدو شر مثل ای شَرِ کَلُ بودَ ؟» 19نُ خاک وَرسر خا مِنِ نُ گریُ نُ ماتمزدَه فریاد مزَنِ نُ مِگُفتِ:
«دریغ، دریغ! وَر ای شَرِ کَلُ
جا اِ کِ اَمَ کسونِ کِ دَر دریا کشتی دِشتِ
از ثروت اُ دولتمند شَدِ،
وَریکه اُ دَریک ساعت سرنگون شَ!
20وَر اُ شادی کُنِ اِ آسِمُ
اِی رسولونُ پغمبرون نُ مقدسین!
وَریکه خدا انتقام شُمَ رَ از او اِستوندَ است.»
21نُ یک فرشتهاِ نیرومند، سِنگِ اَمطو آسیابْسنگی کَلونِ برگرفت اُ وَ دریا پَروندُو ب گَ:
«بابل اُ شَرِ کَلُ اَمطو خِ کشت اُ کشتار منهدم مِشُ
نُ دِگَ اَرگز یافت نخواهد شَ
22نُ صدا اِ چنگنوازون اُ سرایندَگون
نُ نی نوازون اُ شیپورنوازون
بعد از ای دِگَ دَر تو اَشنیدَ نخواهد شَ
دِگَ اِیچ صنعتگری از اِیچ صنفی
در تو اَرگز یافت نخواهد شَ.
نُ دِگَ صدااِ اِیچ آسیایی
در تو اَرگز اَشنیدَ نخواهد شَ؛
23نور اِیچ چراغی در تو اَرگز نخواهد تابی؛
صدااِ اِیچ عروس اُ اِیچ دومادِ در تو وَ گوش نخواهد رَسی.
وَریکه تاجران تو کَلونونِ زمی بودِ
نُ از جادوگری تو
اَمَّ ملت آ گمرا شَدِ.
24نُ دست اُ از خون انبیا اُ مقدس آ نُ
از خونِ اَمِ تموم کشته شَدَگُ اِ رو زمی آلوده اَستَ.»
Currently Selected:
مُکاشفه یوحنا 18: SBT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
