مُکاشفه یوحنا 16
16
اَفت پیالۀ خشم خدا
1اُ دَم صدایی بِلِ اَشنیدا کِ از میونِ معبد وَ اُ اَفت فرشتَ مِ گفتک: «بِرَ اِ، اَفت پیالۀ خشم خدا رَ وَ زمی بْرِزِ.»
2نَفَ فرشته اِ اوّلی بِرَنُ، پیالَ اِ خود خا رَ وَر زمی رِخت اُ زخمِ زشت اُ دردناک وَر مردمونِ کِ نشونِ اُ جونور وحشی رَ دارَ نُ صورتِ اُ رَ پرستش مِنَ، بورو اُمَ.
3فرشته اِ دوّمی پیالۀ خود خا رَ وَ دریا رِختکِ اُ دریا وَ خونِ مَردَ بَدَل شَ نُ اَر چیزِ کِ جون دِشت اُ دَر دریا بو مَردَ شَ.
4فرشته اِ سوّمی پیالۀ خود خا رَ وَر نووَر آ نُ چشمه آ اِ اُو آ بریخت نُ اُو آ وَ خون بدل شَ. 5نُ اَشنیدا کِ فرشته اِ کِ اختیار اُو آ وَ اُ دادَ شَدَ بو مِگفت:
«اِ قدوس، تو عادلی
اُکَس کِ اَست اُ بود،
وَریکه ای مجازات آ رَ تو بیاردی 6وَریکه خون مقدسین اُ انبیا رَ رِختَ
نُ وَ اُشُ خون بدادِ تَ بشَمِ
وَریکه سزاشُ اَمی اَستَ.»
7نُ اَشنیدا کِ قربونگا مِگَ:
«بله، اِ خداوندْ، خدا اِ قادر مطلق،
داوری آ اِ تو وَ انصاف اُ عدالت اَستَ.»
8نُ فرشته اِ چارمی، پیالَ اِ خود خا وَر اَفتو رِخت، نُ وَ اَفتو اجازَ دادَ شَ کِ مردم رَ وَ آتِش بْسوزونِ. 9نُ مردم وَ حرارت شدید سوخته شَدِ نُ وَ نومِ خدا رَ کِ وَر ای بلا آ قدرت دارَ، لعنت کَردِنُ. اُشُ توبه نکَردِ تَ اُ رَ جلال ندادِ.
10فرشته اِ پنجمی، پیالۀ خودخه وَر تختِ اُ جونور وحشی برِختِ نُ تاریکی قلمرو اُ رَ بَگرَ. آدمُ از زیادیِ درد، زبونِ خا مجاویده. 11وَ خاطر دردا نُ زخم آ اِ خا خدا اِ آسمُ رَ لعنت مِکَردِ. اُشُ از کارِ خا توبه ن کردِ.
12فرشته اِ ششمی، پیالۀ خودخا وَر رود کَلونِ فُرات برِخت اُ اُوِ یو خشک بشَه تَ رَ رَ وَر پادشااُنِ کِ از مشرق میَیَ آمادَ بُکنَ. 13اُدَم بدیدُ کِ سَه روح پلید کِ مثل پُتُک آ از دَنِ اژدها نُ از در دَنِ اُ جونور وحشی نُ از دنِ نبی آ اِ دروغی، بورو میا اَ . 14وَریکه اُشُ ارواح دیوُ اَستِه که نشونه آ نُ معجزَ آ میارِه و پِشِ پادشااُنِ سرتاسر جهان مِ رَه تَ ایشنَ جمع کُنِ وَر جنگ دَر روزِ کَلُنِ خدا اِ قادر مطلق.
15«مِ آلا مثل دوز میا اُ! خوش وِ حالِ اوکه بِدار مونَ، لباسِ وَ تنیُ بَشَ؛ نَوَدا لُخت رَ بْرَ نُ رُسوایی اُ رَ سِ کُنِ.»
16نُ ایشُ، پادشااُنِ تمومِ دنیا رَ دَر جا اِ کِ اُ رَ وَ زبونِ عبرانیُ ’حارمَگدّون‘ خونده مِشُ، دور اَم جمع مِنَ .
17فرشته اِ اَفتمی، پیالۀ اِ خودخا در اَوا رِخت نو از معبد نُ از تخت، صدای بِلِندِ بیومَه که مِگُفت: «کار تمام شَ!» 18نُ برق آ نُ صدا آ نُ صدا اِ رعد آ وَ وجود بیومَ نُ زلزله اِ کَلونِ شَ اَمطو کِ از اول آفرینش بشر وَر زمی زلزله اِ وَ ای شدت اُ عظمت نَشدَ بو. 19شَهر کَلُ سه تَکَه شّه نُ شهر آ اِ ملت آ اِ دْگَه از هم پاشیدَه بشَه. نُ خدا اُ بابِل کَلونَ وَ یاد بیاردَک ءُ جام شرابِ پَر از آتِشِ خشمِ خود خا وَ اُ بْدا که بْشَمَه. 20نُ اَر جزیرَه فرار کردَِ نُ دِگَ ایچ کوه اِ نبو. 21و از آسمُ تگرگی سخت اُ سِنگین وَر آدمُ فرو باری که اَر دونَ، مِگی وَلکِ پنجاه کیلو وزن دِشت؛ و آدمُ خدا رَ از بابت ای بلا لعنت کردِ وَریکه بلااِ خِلِ سخت بو.
Currently Selected:
مُکاشفه یوحنا 16: SBT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
