مُکاشفه یوحنا 11
11
دو شااِد
1اُ دَم چووِ وَ مِ دادَ شَ که وَ چووِ اندازَ گیری مِمونِست اُ وَ مِ گفتَ شَ: «وَخِز نُ معبد خدا نُ قربونگاه اُ رَ اندازَ بگیر نُ اُشُن رَ کِ دَر اُنجا پرستش مِنِ بشمار، 2محوطه بیرون از معبد رَ کار نَدِشته باش اُ نَ اندازه مگی، وَریکه او وَ ملت آ دادِ شَدَ است نُ شَرِ مقدّس رَ چهل اُ دو ماه پایمال خواهند کَ. 3نُ مِ وَ دو شااِد خا اقتدار مِدا نُ اُشُ جامه اِ پشمی وَر تن مدت اِزار و دویست و شصت روز نبوّت مِنَ.» 4ایشنَ اُ دو درخت زیتونِ نُ دو چراغدُ کِ در اُضور خداوندِ زمی اِستادَ. 5نُ اگر کسِ ب خوااَ وَ ایشُ ضرر ب رَسونَ، آتِش از دَنِشُ بور مِشُ، دُشمَنُنِ ایشنَ رَ فرومگیرَ، نُ اَر کَ بخوا اَ وَ ایشُ ضرر بزَنَ اَمطو بااَد کشته بشییَ. 6ایشُ قدرت وَ بستنِ آسمُ آ دارَ تَ در ایام نبوّتشُ بارونِ نْبارَ نُ قدرت وَر اُوُ دارَ کِ اُشنَ رَ وَ خون تبدیل کُنِ نُ دنیا رَ اَرلِ کِ ب خوااَ، وَ اَر بلا مبتلا سازَ.
7نُ اَمی که اُشُ شآادت خود خا رَ وَ اتمام رَسونَ، اُ جانور وحشی که از چاهِ هاویه بورو میآاَ، خِ ایشُ جنگ مِنَ، غلبه مِنَ نُ ایشُ رَ مِکشَ. 8نُ اجسادِشُ در مِدونِ اُ شَر بزرگ کِ وَ کنایه وَ اُ سُدوم و مصر مِگَ، جایی کِ خداوندِ ایشُ اَ مصلوب شَدَ، وَر رو زمی مِمونَ. 9وَر سه روز اُ نصفِ مردم از اَر قوم نُ اَر طایفه نُ اَر زَبُ نُ اَر ملت جسَدِ اُشنَ رَ سِ مِنِ و نِمِلِ اُشنَرَ دفن بُکنِ . 10نُ ساکنونِ زمی از مرگ اُشُ شادی آ مِنِ نُ جشن مگیرِ بر یَکُ دِگَ هدیهآ رااِی مِنِ؛ وَریکه اُ دو نبی وَر ساکنونِ زمی عذاب بودَ.
11نُ بعد از سه روز و نیم، نفس حیات از سونِ خدا وَ ایشُ وارد شَ کِ وَر پُ اَ خا استادَ نُ ایشُ کِ مْبینِ رَ تَرسِ عظیمِ بَگرَ. 12نُ آوازِ بِلِ از آسِمُ اَشنیدِ کِ وَ ایشُ مِگَ: «وَ اینجا بالا بیَیِ» نَفَ دَر ابر، وَ آسِمُ بالا شَدِ نُ دشمنونِشُ ایشنَ رَ دیدِ. 13نُ در اَمُ لحظه زلزله اِ مهیب شَ کِ یک دهم از شَر منهدم شَ نُ اَفت اِزار نفر از زلزله هلاک شَدِ نُ باقی موندَگُ ترسُندُکِ بشَدِ،خدا اِ آسمون رَ جلال دادَ.
14’وایِ‘ دوّم گذر کَردَ. آلا ’وایِ‘ سوّم دَر راهَنُ وَ زودی با اَد بییَیَ .
شِپور اَفتم
15فرشتَ اِ اَفتم شِپورخا رَ وَ صدا درآرد؛
نُ یکلِ صداآیی بِلِ دَر آسمُ پیچید که مِ گفتِ :
«سلطنت جهان از آنِ خداوند ما و مسیح او شَدَ
نُ اُ تَ ابد نُ تَ ابد سلطنت خواهد کَ.»
16و اُ بیست و چار پیر که در پِشگااِ خدا وَ تختِ خا مِرشینَ، وَ رو اَفتیدَ، و خدا رَ پرستش کردِ، 17نُ گفتِ:
«تو رَ شکر مِگِ ای خداوندْ خدای قادر مطلق،
کِ اَستی نُ بودِ،
وَریکه قوتِ کَلونِ خود خا رَ وَ دست گرفته، نُ شروع کَردِ وَ سلطنت .
18نُ ملت آ خشمگین شَدِ
نُ خشم تو آشکار شَ
نُ مَلِ مَردَگُ رَسی تَ وَر ایشُ داوری بشَ،
تَ خادمونِ خا یعنی انبیا
اُ مقدسین اُ اُشنَ کِ حرمت نومِ تِرَ دارَ
از خُرد و کَلُ پاداشِ بدَ اِی
نُ تباه کنندَگونِ زمی رَ
از بِن بَری.»
19اُدَم معبد خدا در آسمُ گشوده شَ؛ نُ صندوق عهد خدا در میونِ معبد اُ آشکار شَ نُ برق آ نُ رعد آ نُ صدا اِ رعد آ نُ زلزله اُ تگرگ کلونِ واقع شَ.
Currently Selected:
مُکاشفه یوحنا 11: SBT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
