انجیل مَرقُس 14
14
توطئه قتل عیسی
1دوُ رُز وَ عید پِسَخ اُ عیدِ فطیر مُندَ بو. کَلُنُنِ کاهِنُ که عالِمُنِ معبد بودِ نُ معلِمُنِ تورات وَرَدِ ای بودِ که اِشطُ خِ کَلَکِ عیسی رَ بِ سرصدا ب گیرِ نُ بُکشِ، 2وَخاطِرِ کِ مِگفتِ: «نه دَر رُز که عیدَ، نَوَدا مردم شورش بُکنِ.»
3دَم کِه عیسی دَر دِاِ بِیتعَنْیا دَر خُنِ شَمعونِ که جذام دِشت، سَر سفرَه شنَستَه بو، زنِ خِ یَک ظرفِ مرمر از عطرِ خِلِ گرُقِمَتِ، از سنبل ناب، پِشِ عیسی ب°یومَ. اُ زَ، ظرفَ بَشکَنُ عطر اَ رو سر عیسی ب رِختَک. 4بعضِ از اُشُن که اُنجا بودِ غضَّب کَردِ نُ خِ یَکُدگِ خا ب گُفتِ: «وَرچِ ای عطر بآ اَ ای طو بِن بریَ؟ 5اُ نَ مِشَ بِشتَر از سیصد دینار بَفرُشِ نُ پول نَ وَ فقِرُ ب°دَ.» اُشُ اُ زنَ خِلِ مَلامَت کَردِ. 6وَلِ عیسی وَشُ ب°گَ: «اُ نَ وَ حال خودیُ بِلِّ. وَرچِ اُنَ ناراحَت مِنِ؟ اُ وَر مِ، ای کارِ قَشَنگَ ب کَ. 7وَرخاطِرِ که فقِرُنَ اَمِشَ خِ خا دارِ نُ اَردَم ب خا اِ مِتنِ وَر اُشُ کارِ خوبِ بُکنِ، وَلِ مِ اَمِشَ پِشِ ش°ما نیُّ. 8ای زَ اُچیزِ کِ توناکیُ بو، انجام ب°دا. اُ خِ ای کار، بدن م°نَ پِش آ پِش وَر دفن کَردَ، خِ عطر مسح ب°کَ. 9اَقِقَتَ وَش ما مِگُ، دَر تمام دنیا، اَرجا ای خِوَرِ خوش پادشایی خدا اعلام ب شیَ، کار ای زَنَ وَیادیُ گُفتَ مِ شُ.»
یهودا وَ عیسی خیانت مِنَ
10نَفَ یهودا اِسْخَریوط، کِ یکِّ از اُ د وازدَ شاگرد بو، پِشِ کَلُنُنِ کاهِنُ ب°رَ تَ عیسی رَ وَ شُ تَویل دیَ. 11اُشُ دَم کِه اَرفِ یهودا رَ ب یَشنیدِ، خُوشحال شَدِ نُ وَ اُ وعدۀ پول ب دادِ. یهودا رَدِ فرصتِ مِگَشت تَ عیسی رَ تَویل ب دیَ.
شُمِ پِسَخ خِ شاگردُ
12رُزِ اوّلِ عید فطیر کِ بره پِسَخَ قربُنی مِ نِ، شاگردُنِ عیسی از اُ پَرسیدِ: «اَگجا رَ م خا ایی وَرتُ آمادَ بُکنِ تا شُمِ پِسَخَ ب خَری؟» 13عیسی دوُ نَفَر از شاگردُن خا رآیی کَ نُ وَشُ ب°گَ: «وَ شَر ب رَ؛ دَر اُنجا مردِ خِ کوزه خِ ش°ما رووَرو مِشُ. رَدیُ ب رَ. 14اَرجا کِ دَر شَ، وَ صابِ اُ خُنَ بُگِ، ”اُستاد مِ گَ، مِمُنخُنِه مِ اَگجیَ تَ شُمِ پِسَخَ خِ شاگردُن خا ب خَرُ؟“ 15وَ اُ بالاخُنِه کَلُنِ که از پِش آمادَه ش تَ، وَ ش°ما شوُنی مِ دَ. شُمِ پِسَخَ اُنجا آمادَه کُنِ.» 16بعد شاگردُ وَشَر ب رفتِ نُ اَمَّ چیزَ اَمتو کِ عیسی وَ شُ گفتَه بو ب دیدِ نُ شُمِ پِسَخَ آمادَه کَردِ.
17دَم بِگَ، عیسی خِ د وازدَ شاگرد خا، اُنجا ب°رَ. 18دَم کِ سَر سفرَه بَش نَستِ نُ غذا مِ خاردِ، عیسی ب°گَ: «اَقِقَتَ وَش ما مِگُ کِ یکِّ از ش°ما کِ خِ مِ غذا م خوارَه م°نَ دَسِ دشمَ مِ دَ.» 19شاگردُ پَکَرشَدِنُ نُ یَکَّ یَکَّ از عیسی پَرسیدِ: «مِ خا اُ کس نییُّ؟» 20عیسی ب°گَ: «یکِّ از ش°ما د وازدَ شاگرد اَستَ، اَمُ کِ نُنِ خا خِ مِ دَر کاسَه تَه م بَرَ. 21وَرخاطِرِکه پ سِ اِنسان وَ سونِ اُ چیزِ مِرَ که درباره یُ دَر ن ویشتَ اِ مقدس نویشتَ ش°تَ، وَلِ وای وَ حالِ کَسِ کِ پ سِ اِنسانَ دَسِ دشمَ مِ دَ. وَر اُ آدَم بِتَر اَمُ بوُ کِ اصلا وَ دنیا ن مِیُمَ.»
22دَم کِه اَنو مشغول خاردَ بودِ، عیسی نُ نَ وَردِشتُ بعد از شُکر کَردَ، تَکَّ تَکَّ کَ نُ وَ شاگردُ ب°دادکُ ب گَ: «ب گیرِ، ای بدنِ مِ اَستَ.» 23بَعدیُ پیالَه رَ وَدِشتَکُ بعد از شکرکَردَ، وَشُ ب°دا نُ اَمَّ از اُ ب شَمیدِ. 24عیسی وَشُ ب°گَ: «ای خونِ مِ اَستَ وَر عهد [تازَه] کِ وَخاطر خِلِ آ رِختَ مِشُ. 25اَقِقَتَ وَش ما مِگُ کِ از ای ثمرِ انگور دگَ، ن مِشَمُ تَ رُزِ کِ اُ نَ دَر پادشاایی خدا، تازَ ب شَمُ.»
26اُشُ بَعد از ایکِ سرودِ ستایش ب خُندِ، وَ سوُنِ کُ اِ زیتون وَ رَ ب یَفتیدِ.
عیسی آشا کَردَنِ پِطرُسَ پِشگویی مِنَ
27عیسی وَ شاگِردُ ب°گَ: اَمِّ ش°ما م نَ یَکَّ مِلِّ. وَخاطِرِ کِ دَر کتابِ زکریا پیغمبر ن ویشتَ ش°دَ،
«”چُپُّنَ م زَنُ
نُ گُسفِندُ ت نوک مِ شَ.“
28وَلِ بعد از ایکهِ زِندَه شَدُ، پِش از ش°ما وَ وِلایَتِ جلیل مِرا.» 29پِطرُس وَ اُ ب°گَ: «اَتّی اَگَ اَمَّ ترَ یَکَّ بِلِّ، مِ هرگز ت رَیَکَّ ن مِلُّ.» 30عیسی وَ پِطرُس ب°گَ: «اَقِقَتَ وَ تو مِگُ کِ اَمی اِمشُ، پِش از اُ کهِ خ رُس دوُ لِ بُنگ ب°زَنَ، سَ لِ آشا مِنی کِ م°نَ مِشناسی!» 31وَلِ پِطرُس رو اَرفِ خا بِستانُ ب°گَ: «اَگَ لازم بَشَ خِ تو میرُاَ، ت رَ آشا ن مِ نُ.» بَقیِه شاگردُ اَ اَمتو ب گُفتِ.
عیسی در باغ جِتْسیمانی دعا مِنَ
32بَعد اُشُ وَ جآ اِ وَ نُمِ جِتْسیمانی ب رَفتِ نُ اُنجا عیسی وَ شاگردُن خا ب°گَ: «اِمجا بَرشینِ، تَ مِ دعا بُکنُ.» 33عیسی، پِطرُسُ یعقوبُ یوحنا رَ خِ خا بَردَکُ خِ اِضطراب اُ پرِشونی، خِ شُ ب°گَ: 34«از شدت غصَّه، وَ حال مرگ اَفتیدا. اِمجا مُنِ نُ بِدار بَشِ.» 35بَعد کَمِ پِش برَ، رو خاک بیَفتی نُ دعا کَ کِ اَگَ بشیَ اُ ساعت از اُ بَگذَرَ. 36عیسی ایطُ ب°گَ: «اَبّا، پدر، اَمَّ چیز وَر تو ممکنَ. ای پیالَه رَ از مِ دور کُ، وَلِ نه وَخواستِ مِ بلکه وَ خواستِ تو.» 37دَم کِه وَرگَشتَک، اُشنَ ب دی که خُوِ. بعد وَ پِطرُس ب°گَ: «شَمعون، خُش تِ؟ مَگَ ن مِتنِستی یَک ساعت بِدار مُنی؟ 38بِدار مُنِ نُ دعا بُکنِ تَ دَر امتحان ن یَفتِ. روح مشتاقَ وَلِ جسم ضَعیفَ.» 39بعد عیسی دگَ لِ ب°رَ نُ اَمُ دعا رَ ب°کَ. 40دَم کِ وَرگَشتَک، اُشنَ ب دی که اَنو خُوِ، وَخاطِرِ کِ چَشِشُ خِلِ سِنگی ش°دَ بو. اُشُ ن مِفَمیدِ وَ عیسی چِ زِ بُگِ. 41بعد عیسی لِ سوّم پِش شاگردُ ب°یومَ نُ وَشُ ب°گَ: «مَگَ اَنو خُ وِ نُ استراحت مِ نِ؟ د°گَ بسَ! آلا ساعت قرار نزدیک ش°دَ نُ پ سِ اِنسان وَ دسِ گُنَه کارُ تَسلیم مِشُ. 42پُ شَ، ب رَ اِ. سِ کُنِ اُکِ م نَ تَسلیم مِنَ نزدیکَ.»
گرفتار ش تَنِ عیسی
43عیسی اَمتو که اَرف مِزَ یَک لِ یهودا، یکِّ از اُ د وازدَ شاگِرد، خِ دَستِه کَلُنِ که شمشِرُ چُو دِشتِ،از رَ ب رَسیدِ. اُشُ از سوُنِ کَلُنُنِ کاهِنُ نُ معلمُنِ توراتُ شِخُنِ قوم، بودِ. 44اُ کِ عیسی رَ تسلیم کَ، وَ اُشُ علامت دادَه بو نُ گفتَه بو: «اُ کِ بُس مِ نُ، اَمُ اَستَ؛ اُ نَ ب گیرِ نُ خِ مراقبت بَرِ.» 45نَفَ دَم کِه یهودا اُ نجا برَسی، اَم دَم پِش عیسی ب°یُمَ نُ ب°گَ: «اُستاد!» اُ، عیسی رَ بوس کَ. 46اَم لَظَ اُ گروه وَ سَر عیسی برِختِ نُ اُ نَ بَگرَفتِ. 47وَلِ یکِّ از اُشُن که اُنجا بو، شمشِر ب کَشی، ضربِه وَ نوکَرِ کاهن اعظم ب زَ نُ گُشِ نَ بُرّی. 48عیسی وَ شُ ب°گَ: «مَگَ مِ رَزَنُ کِ خِ شمشِرُ چُو اُمدَ کِ م نَ ب گیرِ؟ 49مِ اَر رُز دَر معبد تعلیم مِدادُ نُ م°نَ نَگرَفتِ. وَلِ با اَد نویشتَ اِ مقدَس، وَ انجام ب رَسَ.» 50بَعد اَمِ شاگردُ اُنَ یَکَّ بِشتِ، نُ فَرار کَردِ.
51جوانَکِ کِ فقط پارچِه بَر خا پِچیدَ بو، وَ رَد عیسی وَ رَ بیَفتی. اُشُ اُنَ بَگرَفتِ، 52وَلِ اُ پارچه کِ بَرخا دِشت وِل کَ نُ ناپوش فرار کَ.
محاکمِه عیسی پِش شورای یهود
53عیسی رَ پِشِ کاهن اعظم بَردِ. اُنجا اَمِّ کَلُنُنِ کاهِنُ نُ شِخُ نُ معلمُنِ تورات جَمع ش تَ دِ. 54پِطرُس اَ دورادور وَ رَد عیسی ب°رَ تا وَ حیاتِ خُنِ کاهن اعظم برَسی. پطرس اُنجا، پِش آتِش، خِ نگهبانُ ش نَستَ بو نُ دِشت خودخا گرم مِک. 55کَلُنُنِ کاهِنُ نُ اَمِ اهل شورا وَ رَد شهادتی وَر ضِدِّ عیسی بودِ تَ اُ نَ بُ کشِ، ولِ هیچی وَدی ن کَردِ. 56خِ ایکِ خِلِ آ شهادتِ د رُغ وَر ضِدِّ عیسی ب دادِ، وَلِ شهادَتِ شُ خِ اَم جور دَر ن مِیُمَ. 57دَر اُ دَم چِن نَفَر پُ شَدِنُ وَ د رُغ، وَر ضِدِّ عیسی شهادت ب دادِ نُ ب گُفتِ: 58«خودما ب یَشنیدِ کِ مِ گُفتَک، ”ای معبدَ کِ ساختِ دسِ آدَمُ اَستَ، خراب مِ نُ نُ در سَ رُز، معبدِ د°گِ م سازُ کِ ساختِ دسِ آدَمُ ن بَشَ.“» 59وَلِ اَتی شهادتِ اُشُ اَ جور دَر ن مِیُمَ. 60اَم دَم کاهن اعظم پُ شَ نُ بِنِ اَمَّ از عیسی پَرسی: «اِچ جوابِ ن مِدِ؟ ای چِزیَ کِ ای مَردکُ دارِه وَرضدِّ تو شهادت مِ دَ؟» 61وَلِ عیسی اَمتو ساکِت مُندَکُ جوابِ نَدا. دگَ لِ کاهن اَعظم از اُ پَرسی: «تو مسیح موعود، پ°سِ خدا اِ متبارک اَستی؟» 62عیسی وَ اُ ب°گَ: «مِ اَستُ، وَ پ سِ انسانَ م بینِ کِ وَدَسِ راستِ خدا اِ قادِر ش نَسته، خِ ابرِ آسمُ م یا اَ.» 63اَم دَم کاهن اعظم گِروُنِ خا تَلِّ ب دادَکُ ب°گَ: «د°گَ وَ شاهدَ چه نیازی ؟ 64کفرِ نَ ب یَشنیدِ. اُکمِش ما چِزیَ؟» اُشُ همگی عیسی رَ مَحکوم ب کَردِ کِ سزایُ مرگَ. 65اَم دَم بعضیا اُوِ دَن خا رویُ مپَرُندِ ؛ اُشُ چَشِ نَ بَستِ نُ اَمتو کِ اُ نَ مِزَدِ، مِگفتِ: «نبوت کُ!» نِگَبانُ اَ عیسی رَ بَگرَفتِ نُ ب زَدِ.
آشا کَردَنِ پِطرُس
66دَم کِ پِطرُس هنو پایی، دَر حیات بو، یک از کنیزُنِ کاهن اعظم اَ اُنجا ب°یومَ 67نُ پطرسَ ب دی کِ پِش آتِش خود خا گرم مِکَ. اُ زَ وَ پطرس سِ کَ نُ ب°گَ: «تو اَ خِ عیسای ناصری بودی.» 68وَلِ پِطرُس آشا کَ نُ ب°گَ: «ن مِفَمُ، مِ متوجِه ن مِشا چِ زِ مِگی!» ای نَ ب°گَ نُ وَ دالونِ سرا ب°رَ. دَر اَمی دَم خ رُس بُنگ ب زَ. 69دگَ لِ، چَش اُ کنیز وَ اُ بیَفتی نُ وَ بَقیَه کِ اُنجا س°تادَه بودِ، ب°گَ: «ای مرد یکِّ از اُشُ استَ.» 70وَلِ پِطرُس باز آشا کَ. کمِ بعد، اُشُن کِ اُنجا س°تادَه بودِ، د°گَ لِ وَ پِطرُس ب گُفتِ: «بِ شَک تو اَ یکِّ از اُشُ اَستی، وَخاطِرِ کِ مالِ جلیل اَستی.» 71وَلِ پِطرُس شروع کَ وَ لعنت کردَن خا نُ قسم بخا که: «ای مردِ که شما مِگِ، ن مِشناسُ!» 72اَم دَم، خ رُس لِ دوّم بُنگ ب زَ. بعد پِطرُس اَرفِ عیسی رَ وَیاد ب یاوَ کِ وَ اُ گفتَه بو: «پِش از اُ کهِ خ رُس دوُ لِ بُنگ ب°زَنَ، سَ لِ آشا مِنی کِ م°نَ مِشناسی». نَفَ دلیُ بَشکَ نُ سُّره وَ گِریَه کَ.
Currently Selected:
انجیل مَرقُس 14: SBT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
