انجیل مَتّی 5
5
موعظِه سرِ کُ
1دَم که عیسی اُ جماعَتَ بْدی، از کُو بالا برَنُ بَشنَنُ شاگردُنیُ پِشِ یو بیومَدِ. 2عیسی شروع وَ تعلیمِ اُشُو بکَنُ بْگَه:
3«خوش وَ حال اُشُن کِه دَر روح فَقِرِ،
وَرخاطِرِ کِه پادشایی آسمُ، مالِ اُشنَ.
4خوش وَ حالِ اُشُن کِه ماتَم دارِه،
وَرخاطِرِ کِه آرُم مِشَ.
5خوش وَ حالِ اُشُن کِه حَلیم اَستِ،
وَرخاطِرِ کِه اُشُ زمینَ وَ ارث مبَرِ.
6خوش وَ حالِ اُشُن که وَر صالح بودَ، گُشنَ اُ تُشنَ اَستِ،
وَرخاطِرِ کِه اُشُ سِرمِشَ.
7خوش وَ حالِ اُشُن که رَحم مِنِ،
وَرخاطِرِ کِه وَرشُ رَحم مِشُ.
8خوش وَ حالِ اُشُن که دِلشُ پاکَ،
وَرخاطِرِ کِ اُشُ خدا رَم بینِ.
9خوش وَ حالِ صَلا گَرُ،
وَرخاطِرِ کِه اُشنَ گُچَگُنِ خدا صدا مِنِ.
10خوش وَ حالِ اُشُن کِه وَخاطِرِ صالح بودَ آزارِم بینِ،
وَرخاطِرِ کِه پادشایی آسمُ مالِ اُشنَ.
11خوش وَ حالِ شْما، دَم کِه بَقیَه وَخاطر مِه، شْمَرَ دُو مِدَ، آزار مِنِ نُ وَدرُغ اَمَّ جور اَرفِ بَد اُ تهمتِ دُرُغ مزَنِ. 12خوش بَشِ نُو شادی بُکنِ وَرخاطِرِ کِه اَجرِش ما دَر آسمُ، کَلُنَ. وَری کِه اَمطواَ وَ پیغمبرُنِ کِه پِش از شْما بودِ، جَفا کَردِ.
نور اُ نْمَک
13شْما نْمَکِّ دُنیا اَستِ. وَلِ اَگَ نْمَک شُری خا از دس بْدیَ، دگَلِ شْتُ مِتنَ شُور شیَ؟ دْگَ وَ کارِ نْمِیَیَ غِرِ ای کهِ دور رِختَ شْیَنُ زِرِ پو مردم، پُمال شیَ.
14شْما نور دنیا اَستِ. شَرِ کِه رو تَپِّه بنا شتَ، زِر نمِشیَ. 15ایچکَه چراغِ رُشِه نْمِنَ تَه اُنَ زِرِ سوَدِ بِلَّ، وَجایُ اُنَ رو چراغدُ مِلَّ تَه نورِیُ وَر هَمِّ اُشُ کِه دَر خُنَ اَستِ، ب تاوَ. 16نَفَ اَمتو اَ بِلِّ نورِ شْما وَر مردُم بْتاوَ تَه کارِ خوبِ شْمارَ بینِنُ پدر شْما کِه دَر آسمُ اَستَ، جلالِ بْدَ.
مسیح ب یُمَ تَه انجامِ توراتَ وَ درُستی وَ مَردُم شونی دیَه
17گمُ نَکنِ کِه اُمدا تَه توراتُ نویشتَ اِ پیغمبَرُنَ بِی اعتبار کنُ؛ نیُمدا تَه اُشنَ بِی اعتبار کنُ، بلکه اُمدا تَه اُشنَ وَ درُستی وَ انجام برَسُنُ. 18وَریکه براستی وَشما مِگُو تَه دَم که آسمُنُ زمی وَرقَرارَ، یَک همزِه یا یَک نقطِه از تورات از بِن نمِریَ، تَه ایکِه اَمِشُ اتفاق بیَفتَ. 19نَفَ اَرکَه وَ یکِّه از خوردتَرینِ ای اُکما، کم اهمیت بْدیَنُ وَ بقیَّه اَ یاد بْدیَه که اِم کارَ بُکنِ، دَر پادشاییِ آسمُ، از اَمَّ خوردتَر وَ اِساب میآ اَ. وَلِ اَرکَه ای اُکما رَ وَجابیَرَنُ وَ بَقیَّهَ اَمتو یاد بْدیَ، دَر پادشاییِ آسمُ، شخصِ کَلُنِ وَ اِساب میآ اَ. 20وَرخاطِرِ کِه وَ شْما مِگُو، تَه دَم که شما دَر صالح بودَ، از معلِمُنِ توراتُ عالِمُنِ فرقه فَریسی، پِش نیَفتِ، اَرگز وَ پادشایی آسمُ رَ پِدان مِنِ.
خشم
21اَشنیدَ کِه وَ مردمِ قدیم گفتَه شتَه، ”قتل مَکُو، وَ اَرکَه قتل بُکنَه، حَقِّنَ که وَ مَحکَمَه کَشیدَه شیَ.“ 22وَلِه مِه وَشما مِگُ، اَر کَه وَر بِرِ خا خشم بگیرَ، حَقِّنَ که وَ مَحکَمَه کَشیدَه شیَ؛ وَ اَر کَه بِرِخا خار بُکنَ، حَقِّنَ کِه دَر حضورِ شورا مُآکِمَه بشیَه؛ وَ اَرکَه وَ بِرِ خا اَمَق بُگَه، آتِشِ جهنمَ وَر اُ رَوایَه. 23نَفَ اَگَ دَم که داری پِشکَشِ خا دَر قربُنگاه تقدیم مِنی، وَیادتو بیُمَ کِه بِرِ تُو از تو چیزِ وَ دل دارَ، 24پِشکَشِ خا پِش قربُنگا وِل کُنُ برُ، اول خِه بِرِ خا مشکِلَ حَل کُنُ بَعدیُ بیا پِشکَشِ خا تقدیم کُو. 25خِه شاکی خا کِه ته رَوَ مَکَمَه مبَرَ، تَه اَنو خِه اُ دَر رَاَستی، صلح کُو، نَوَدا ترَ تَویلِ قاضی بْدیَ نُو قاضی ترَ دَس نِگَبان بْدیَ نُ وَ زِندُ بیَفتی. 26بِراستی وَ تو مِگُو کِه تَه قِرُنِ آخِرَ پَرداخت نَکنی، اصلا از زِندُ دَرن مِیِیی.
شهوت
27اَشنیدَ کِه دَر تورات گفتَه شتَه، ”زنا مَکُ.“ 28وَلِ مِه وَ شما مِگُو، اَرکَه خِه شهوت وَ زنِ سِکُنَه، اَمُ دَم دَر دل خا خِه اُ زنا کَردَ. 29نَفَ اَگَه چَشه راستِ تُو ترَ وَ گناه مپَرنَ، اُنَ دَر بیارَکُ دور پَرُ، وَرخاطِرِ کِه وَرتو بِتَرَ کِه عضوی از بدن خا از دَس بدَ ای، تَه ای کِه تمام بدن تُو وَ جَهنم پَرُندَ شیَ. 30وَ اَگَه دس راستِ تُو ترَ وَ گناه مپَرنَ، اُنَ قطع کُنُ دور پَرُ، وَرخاطِرِ کِه وَرتو بِتَرَ کِه عضوی از بدن خا از دَس بدَ ای، تَه ای کِه تمام بدن تُو وَ جَهنم پَرُندَ شیَ.
طلاق
31اَمتو گفتَه شدَ که ”اَرکَه زن خا طلاق بْدیَ، با اَد وَ اُ طلاقنومِه بْدیَ.“ 32وَلِه مِه وَشما مِگُ، اَرکَه زن خا جز وخاطِرِ زنا دَر زناشویی طلاق بْدیَ، باعث زناکارِشتَنِ اُ مِشُ؛ وَ اَرکَه زَنِ طلاق دادَشتَرَ وَ زنی بگیرَ، زنا مِنَ.
قَسَم خاردَ
33وَ باز اَشنیدَ کِه وَ مَردُمِ قَدیم گفتَه شتَه، ”قسمِ درُغ مَخانُ دَم که وَ نُمِه خداوند قسم مخاری، وَ اُ عمل کُو.“ 34وَلِه مِه وَ شما مِگُ، اَصلا قَسَم نخَرِه، نه وَ آسمُ، وَرای کِه تختِ پادشایی خدا اَستَ 35نه وَ زمی، وَرای کِه تخت زِرِ پُیُ اَستَ نُو نه وَ اورشلیم، وَرخاطِرِ کِه شهرِ اُ پادشاه کلُنَ. 36وَ سر خودخا اَ قَسَم مَخا، وَرایکِ اَتّی یَک دونِه مو رَن مِتنی سِفِ یا سیَه بُکنی. 37نَفَ ”بلهِ“ شما اَمُ ”بله“ بَشَ نُو ”نهِ“ شما ”نه“، وَرخاطِرِ کِه بِشتر از ای، از بدی میآ اَ.
انتقام
38اَمتو اَشنیدَ کِه گفتَه شدَ، ”چَش وَ عَوَضِ چَشُ دِندُ وَ عَوَضِ دِندُ.“ 39وَلِه مِه وَشما مِگُو، دَر براوَرِ آدَمِ بدکار، مقاومت مَکُو. بلکه اَگَه کَسِه وَ نیمِه راست رو تو چَتِ بزَنَ، اُ نیمِه رو خا اَ وَ سوُنیُ وَرگَردُ. 40وَ اَگَه کَسِ بخوا اَ تِرَ وَ مَکَمَه بکَشَ، تَه قبا ترَ از تو بگیرَ، عبا خا اَ وَ اُبدِ. 41اَگَ کَسِ ته رَ مَجبور بُکنَ دو کیلومتر خِه اُ رَ ایی، چهار کیلومتر خِه اُ برُ. 42وَ کَسِ که از تو چیزِ مخآاَ، وَ اُ بدِ نُو اَگَه کَسِ از تو قرض بخوآستَک، رو خا وَرمَگَردُ.
مُاَبَّت وَ دشمنُ
43اَشنیدَ کِه دَر تورات گفتَه شتَه، ”اَمسا اِخا دوست دِشتَ باشُ از دشمن خا بِزار باش.“ 44وَلِه مِه وَ شما مِگُ دشمنُن خا دوست دِشتَ بَشِ نُو وَرشُ کِه وَ شما آزار مِنِ، دعا بُکنِ، 45تَه گُچَگُنِ پدر خا که دَر آسمُنَ بَشِ. وَرخاطِرِ کِه اُ اَفتُوِ خا وَر خوبُنُ بَدُ متا وُنَ نُو بارُن خا وَر آدَمُنِ صالِحُ آدَمُنِ بدکار مبارُنَ. 46اَگَه فَقَط اُشنَ دوس دِشتَ بَشِ کِه شما رَ دوس دارِ، چه اَجرِ دارِ؟ مَگَه خراجگیرُ اَ ای کارَ نمِنِ؟ 47وَ اَگَه فقط وَ برادَرُن خا سلام بُگِه، چْکار کَردَ که بِشتَر از کارِ بَقیَّه بَشَ؟ مَگَ اَتی غیرِ یهودیگُ ایکارَ نمِنِ؟ 48نَفَه شما بااَد کامل بَشِه اَمتوکِه پدر آسمُنی شما کاملَ.»
Currently Selected:
انجیل مَتّی 5: SBT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
