انجیل مَتّی 25
25
مَثَلِ دَ باکِرَه
1«دَر اُ روز پادشایی آسمُ مثلِ دَ باکِرِه اَستِ کِ چِراغِ خا وَردِشتِ، نُ وَ پِشوازِ دُماد ب رَفتِ. 2پنج تِشُ نادُ بودِ پنج تِشُ شیارُ . 3نادُنُ چِراغِ خا وَردِشتِ، وَلِ روغَ خِ خا ن بَردِ. 4ولِ شیارُ، خِ چِراغِ خا ظَرفِ پَر از روغَنَ بَردِ. 5دَم کِه اُمدَنِ دُماد طول ب کَشی، چَشِ اَمَّ پِش شَ نُ خُ شَدِ. 6وَلِ نِصفِ شُ، صدا اِ ب لِندِ بیومَ کِ مِگُفتَک: ”دُماد دارَه م یا اَ! وَ پِشوازیُ بیرو بیَ اِ!“ 7بَعد اَمِّ اُ باکِرَگُ بِدار شدِ نُ چِراغِ خا آمادَ کَردِ. 8نادُنُ وَ شیارُ ب گُفتِ: ”کَم کِ از روغَن خا وَ ما ب دَ اِ، وَخاطِرِکِ چِراغِ ما دارَه خامُش مِشُ.“ 9وَلِ شیارُ جواب بدادِ: ”ای روغَنِ کِ دارِه، اَم وَر ما نُ اَم وَرش ما بَس نی یَّ. بِتَرَ ب رَ پِش روغَ فرُشُ نُ وَر خا روغَ بَستُنِ.“ 10وَلِ دَم کِ اُشُ دِشتِ مِرَفتِ کِ روغَ بَستُنِ، دُماد ب یومَ نُ اُ کِنجَکُن کِ آمادَ بودِ، خِ اُ وَ جَشنِ عروسی دَر شَدِ نُ دَر بستَ شَ. 11بعدیُ، کِنجَکُنِ د°گَ ب رَسیدِ نُ ب گُفتِ: ”آقا، آقا، دَرَ وَر ما وا کُ!“ 12وَلِ اُ وَ شُ ب گَ: ”اَقِقَتَ وَ ش°ما مِگُ، مِ ش°ما رَ ن مِشناسُ.“ 13نَفَ بِدار بَشِ، وَخاطِرِکِ نه از اُ رُز خ وَر دارِه، نه از اُ ساعت.
مَثَلِ کیسَه اِ طلا
14پادشایی آسمُ مِثلِ مردِ یَ کِ مِخواستَک مسافرت ب ریَ. اُ نوکَرُن خا صِدا کَ نُ اموال خا وَ شُ تَویل بدا؛ 15اَندازه توانِ اَر کَدَکِشُ، وَ یکِّ پنج کیسِه بزرگ طلا دادک که اندازه دست مزد بیست سالِ یک کارگَر بودَک، وَ یکِّ دوُ کیسِه بزرگ طلا نُ وَ د گَرِ یک کیسِه بزرگِ طلا ب°دادَکُ بعد وَرَ شَ. 16مردِ کِ پنج کیسِه طلا رَ گ رَفتَ بو، وَتاخت برَ نُ خِ اُ کاسبی کَ نُ پنج کیسِه طلا اِ د°گَ سود کَ. 17وَ اِم جور، اُ کِ دوُتا کیسِه طلا دِشت، دوُتا کیسِه طلا د°گَ اَ سود کَ. 18وَلِ اُ کِ یک کیسِه طلا گ رَفتَ بو، ب°رَ نُ زمی نَ ب کَندَکُ پول ارباب خا زِر کَ.
19بعد از مدت زیادِ، اربابِ اُ نوکَرُ وَرگَشتَکُ خِشُ اِساب کتاب کَ. 20مردِ کِ پنج کیسِه طلا گ رَفتَ بو، پنج تا کیسِه طلا د°گَ رَ خِ خا ب یاوَ نُ ب گَ: ”ارباب، وَ مِ پنج تا کیسِه طلا تَویل دادِ، ای اَ پنج کیسِه طلا د°گَ کِ سود کَردا.“ 21اَربابیُ ب گَ: ”آفرین، ای نوکَرِ خوبُ وفادار! تو دَر یَک کارِ خورد، وفادار بودِ، نَفَ دَس تو چیزِ بِشتَر مِدا. بیا نُ دَر شادی ارباب خا شریک شو!“ 22نوکَرِ کِ دوُتا کیسِه طلا گ رفتَ بو اَ پِش ب°یومَ نُ ب گَ: ”ارباب، تو وَ مِ دوُ کیسِه طلا تَویل دادِ، بفرما، مِ دوُ کیسِه طلا د°گَ اَ سود کَردا.“ 23اربابیُ بگَ: ”آفرین، ای نوکَرِ خوبُ وفادار! تو دَر یَک کارِ خورد، وفادار بودِ، نَفَ دَس تو چیزِ بیشتَرِ مِدا. بیا نُ دَر شادی ارباب خا شریک شو!“ 24بَعد نوکَرِ کِ یک کیسِه طلا گ رَفتَ بو، پِش ب°یومَ نُ ب گَ: ”ارباب، وَخاطِرِکِ م فَمیدُ مردِ سَخت گیرِ اَستی، نُ از جا اِ کِ ن کاشتِ د رُ مِنی اُ از جا اِ کِ بذر ن پاشیدِه محصول جمع مِنی، 25نَفَ ب تَرسیدَنُ، برَفتُ کیسِه طلااِ ت رَ دَر زمی زِر کردُ. بفرما ایَ مالِ تو!“ 26وَلِ اربابیُ ب گَ: ”ای نوکَرِ بدکارُ تنبل! تو کِ م فَمیدی از جا اِ کِ ن کاشتا، درُ مِنُ نُ از جا اِ کِ بذرِن پاشیدا،جمع مِ نُ، 27نَفَ وَرچِ پول م°نَ پِش صرّافُ نِشتی تَ دَم کِه وَرگَردُ اُ نَ خِ سودیُ پَس بَستُنُ؟ 28اُ کیسِه طلا رَ از اُ بَستُنِ نُ وَ اُ کِ دَ کیسِه طلا دارَ ب دَ. 29وَخاطِرِ کِ وَ اَرکَ دارَ، بِشتر دادَ مِ شُ، تَ فراوُ دِشتَ بَشَ؛ وَلِ اُ کِ ن دارَ، اَتیّ اَمُ اَ کِ دارَ از اُ س تُندَه مِ شُ. 30ای نوکَرِ بِفا اِدَه رَ وَ تاریکیِ بیرو پَرنِ، جا اِ کِ گریَه اُ دِندُ قریچَّک کردَنَ.“
رُزِ داوری
31دَم کِ پ سِ اِنسان خِ شکوهُ جلالِ خا نُ خِ اَمِّ فرشتَگو ب یَ یَ، رو تختِ پادشاییِ پرشُکوهُ جلالِ خا مِر شینَ. 32اَمِّ مِلَّتا در حضوریُ جَم مِ شَ نُ اُ مثلِ چُپُّنِ کِ گُسفِندُنَ از بُزُ سِوا مِ نَ، مردمَ از هَم جدا مِ نَ؛ 33اُ گُسفِندُ نَ سوُنِ راست اُ بُزُنَ سوُنِ چپ خا مِلَّ. 34بَعد پادشاه وَ شُ کِ سوُنِ راستیُ اَستِ مِ گَ: ”اِ کسانِ کِ بَبِ آسمونی مِ وَشُ برکَت دادَ، بیَ اِ نُ پادشاییای رَ وَ ارث بَرِ کِ از اول خلقَت وَر ش°ما آمادَ ش°تَ بو. 35وَر ای کِ گُشنَ بودا، وَ مِ غذا بدادِ؛ تُشنَه بودا، وَ مِ اُ ب دادِ؛ غریب بودا، وَ مِ جا ب دادِ. 36بِ جُل بودا، م°نَ پُشُندِ؛ مَرِض بودا، وَ مِ سَر ب زَدِ؛ دَر زِندُ بودا، وَ دیدَن مِ ب یُمَدِ.“ 37بَعد آدَمُنِ صالِح وَ اُ جواب مِدَ نُ مِ گِ: ”آقا، کِی ت رَ گُشنَ ب دیدِ نُ وَ تو غذا ب دادِ، یا تُشنَه ب دیدِ نُ وَ تو اُ ب دادِ؟ 38کِی ت رَ غریب ب دیدِ نُ وَ تو جا ب دادِ یا بِ جُلّ بودِ، نُ ت رَ پُشُندِ؟ 39کِی ت رَ مَرِض وَ یا دَر زِندُ ب دیدِ نُ وَ تُ سَر ب زَدِ؟“ 40پادشاه وَشُ جواب مِ دَ: ”اَقِقَتَ وَش ما مِگُ که، اَرچی کِ وَر یکِّ از خوردتَرین ب رادَرُن مِ کَردَ، وَر مِ کَردَ.“ 41بَعد وَشُ کِ دَر سوُنِ چپیُ اَستِ مِ گَ: ”ای مَلعوُنُ، از مِ دور شَ نُ وَ اُ آتِش ابدی ب رَ اِ کِ وَر ابلیسُ فرشتَگُنیُ آمادَ ش°تَ. 42وَخاطِرِ کِ گُشنَ بودا، م نَ غذا ن دادِه؛ تُشنَه بودا، م نَ اُ ن دادِه؛ 43غریب بودا، م نَ جا اِ ن دادِه؛ بِ جُل بودا، م°نَ ن پُشُندِ؛ مَرِض اُ زندانی بودا، وَ مِ سَر نَزدِ.“ 44اُشُ اَ جواب مِ دَ: ”آقا، کی ت رَ گُشنَ، تُشنَه، غریب، بِ جُل، مَرِض یا دَر زِندُ ب دیدِ نُ ت رَ خِدمَت ن کَردِه؟“ 45اُدَم دَر جواب وَشُ مِ گَ: ”اَقِقَتَ وَش ما مِگُ که، اَرچی کِ وَر یکِّ از ای خوردترینا ن کَردَ، وَر مِ ن کَردَ.“ 46ایشُ وَ مجازات ابدی مِرَ، وَلِ صالِحُ وَ زندگی ابدی.»
Currently Selected:
انجیل مَتّی 25: SBT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
