YouVersion Logo
Search Icon

انجیل مَتّی 20

20
کارگَرُنِ باغِ انگور
1«پادشایی آسمُ اَربابِ خُنِ رَ مُنَ کِ صبح پِگَ از خُنَ بورشَ تَ وَر باغِ انگورخا کارگَرُنِ ب گیرَ. 2بعد از ایکه صاب باغ، سَرِ روزِ یک دینار خِ کارگَرُ، قولُ قَرار کَ، اُشنَ وَ باغِ خا رآیی کَ. 3صبح، نزدیکِ ساعت نُه، بیرو ب°رَ نُ چِندتا آدَمِ دگَ رَب دی که دَر مِدُ، بِ‌کار س°تادَه. 4وَ اُشُ اَ ب گَ: ”ش ما اَ وَ باغِ مِ ب رَ نُ اَرچی کِ اَقِّ ش ما استَ وَ ش°ما مِ دا.“ 5کارگَرُ اَ ب رَفتِ. صاب باغ، ظهر، نزدیکِ ساعت دوازده اُ بعد از ظهر، نزدیکِ ساعت سه دگَ لِ، اِم کارَ ب°کَ. 6اُ سَربِگَ، نزدیکِ ساعت پنج، بیرو ب°رَ نُ چِند نفر رَ ب دی که س°تادَه. از اُشُ پَرسی: ”وَرچه اَمِ رُز اینجا بِ‌کار س تادَه؟“ 7جواب ب دادِ: ”وَخاطِرِکِ ایچ‌کَ ما رَ وَ مزد نَگرَ.“ وَ شُ ب گَ: ”ش ما اَ وَ باغِ اَنگورِ مِ ب رَ.“ 8دَمِ بِ گَ، صابِ باغِ انگور وَ سرکارگَر خا ب گَ: ”کارگَرُنَ صدا بُکنَکُ از نفرِ آخر شروع کُ تا نفرِ اوّل، مزدِش نَ بدِ.“ 9کارگرُنِ کِ اُدود ساعت پنج سرِ کار اُمدَ بودِ، اَر کَدَک یک دینار بَگرَفتِ. 10دَم کِه نوبت وَ اُشُ برَسی کِ پِش از اَمَ اُمدَدِ، فِک کَردِ کِ بِشتَر از بَقیَّه م گیرِ. وَلِ وَ اُشُ اَ یک دینار دادَ شَ. 11دَم کِه مزد خا بَگرَفتِ، وَ اَربابِ خُنَ غرغر کَردِ نُ ب گُفتِ: 12”ایشُ کِ آخر ب یومَدِ فقط یک ساعت کار کَردِ نُ تو اُشنَ خِ ما کِ سختی اُ گرمی رُزَ تحمل کَردِ، یَکِّ کَردی!“ 13وَلِ اَرباب وَ یَکِّ ازشُ جواب بدا: ”اِ رفیق، مِ در اَقِّ تو ظلمِ ن کردآ. مَگَ ما سَرِ یک دینار، قولُ قَرار نکَردِه؟ 14نَفَ حق خا ب گیرَکُ برُ! مِ م خآ اُ وَ ای آخری مِثلِ تو مزد ب دا. 15مَگَ حق ن دارُ خِ مالِ خا اُکارِ کِ م خآ اُ بُکنُ؟ وَرچِ چَش دیدن سخاوت م°نَ ن دارِ؟“ 16نَفَ، آخری، اوّل مِ شُ نُ اوّلی آخر!»
پِشگویی سوم عیسی درباره مرگِ خا
17دَم کِ عیسی وَ ‌سوُنِ شَرِ اورشلیم مِ‌رفتَک، دَر رَ، د وازدَ شاگرد خا وَ گوشِه بَردَکُ وَ شُ ب°گَ: 18«سِ کُنِ، ما دارِه وَ شَرِ اورشلیم مِرَ. دَر اُنجا پ سِ اِنسان وَ دَسِ کَلُنُنِ کاهِنُ نُ معلِمُنِ تورات دادَه مِ شُ. اُشُ اُ نَ وَ مرگ محکوم مِ نِ 19نُ اُنَ وَ دَسِ غیریهودیگُ مِدَ تَ روشخَند شیَ نُ شلاق ب خَرَ نُ وَر صلیب کَشیدَه شیَ. وَ اُ دَر رُزِ سوّم، زِندَ مِشُ.»
درخواست مُکِ یعقوب اُ یوحنا
20مُکِ پ سَرُنِ زِبِدی خِ دوُ پ سِ خا پِشِ عیسی ب°یومَ. اُ زَ دَر براوَر عیسی زانو ب زَ نُ از اُ بخواستَک کِ وَر اُ کارِ بُکنَ. 21عیسی وَ اُ زَ ب گَ: «چِزِم خایی؟» اُ زَ جواب بدا: «بُگَک، کِ ای دوُ پ°سِ مِ دَر پادشایی تو، یکِّ دَسِ راستُ یَکِد گَ دَسِ چپ تو بَرشینِ.» 22عیسی دَر جواب ب°گَ: «ش°ما ن مِفَمِ چِز م ‌خوا اِ! شما مِتنِ از پیالِه عذابِ کِ مِ وَزودی مشَمُ، ب شَمِ؟» جواب ب دادِ: «ما مِتنِ.» 23عیسی وَشُ ب°گَ: «شما از پیالِه که مِ مشَمُ، مشَمِ، وَلِ ش نَستَ وَ دَسِ راست اُ چپِ مِ، وَ اختیارِ مِ نیّیَ که وَ کَسِ بدا. ای مالِ اُشُنِ اَستَ کِ بَبِ آسمُنی مِ وَرشُ آمادَه کردَ.»
24دَم کِه دَ شاگردِ د°گَ از ای جریان خ وَر شَدِ، وَر اُ دوُ ب رادَر غضب کَردِ. 25وَلِ عیسی اُشنَ صِدا ب کَ نُ ب°گَ: «ش°ما م فَمِ کِ آکِمُنِ قومِ د گَ وَر شُ آقایی مِ نِ نُ کَلُنُن شُ وَرشُ اُکومَت مِنِ. 26وَلِ بِنِ ش°ما ایتُ ن بَشَ. اَر کَه م خا اَ بِنِ ش°ما کَلُ بَشَ، با اَد نوکَرِ ش°ما بَشَ. 27وَ اَرکَه م خا اَ بِنِ ش°ما اوّل بَشَ، با اَد غلامِ ش°ما بَشَ. 28حتی پ سِ اِنسان، ن یُمَ که خِدمَت شیَ، اُ ب°یومَ تَ خدمت بُکنَ نُ جُنِ خا وَر آزادی خِلِ آ ب دیَ.»
عیسی دوُتا کُرَ شفا مِدَ
29دَم کِ عیسی خِ شاگردُن خا از شَرِ اَریحا مِرَفتَک، جمعیت زیادِ وَ رَدیُ برَفتِ. 30دُوِ رَ، دوُتا مرد کُر ش نَستَه دِ. دَم کِه ب یَشنیدِ عیسی دارَه از اُنجا گرآمِشُ، فریاد ب کَشیدِ: «آقا، وَر ما رَحم کُ، اِ پ°سِ داوود!» 31جماعَت اُشنَ بَترَپُندِ نُ وَشُ مِگفتِ که ساکِت شَ؛ وَلِ اُشُ بِشتر فریاد م کَشیدِ کِ: «آقا، وَر ما رَحم کُ، اِ پ°سِ داوود!» 32عیسی بِستادَکُ اُ دوُتا مردَ صدا کَ نُ پَرسی: «چکار م ‌خوا اِ وَر ش°ما بُکنُ؟» 33اُشُ وَ اُ جواب ب دادِ: «آقا، م خوا اِ چَشِما وا شیَ.» 34عیسی خِ دلسوزی دَس خا رو چَشِشُ ب°کَشی نُ اَم دم چَشِشُ وا شَ نُ وَ رَدِ عیسی ب رَفتِ.

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in