YouVersion Logo
Search Icon

انجیل لوقا 4

4
اِبلیس عیسی رَ امتحان مِنَ
1عیسی پَر از روح‌القدس، از رُدِ اردن وَرگَشتَکُ روح، اُ نَ وَ بیابُ بَردَک. 2اُنجا اِبلیس چِل رُز عیسی رَ امتحان مِکَ. عیسی دَر اُ رُزا چیزِ نَخا نُ دَم که مدتِ روزَه تمام شَ، عیسی گُشنَ بو. 3نَفَ اِبلیس وَ اُ ب°گَ: «اَگَ پ°سِ خدایی، وَ ای سِنگ دستوربدِ کِ نُ ب شیَ.» 4عیسی ب°گَ: «دَرتورات ن ویشتَ شتَ که ”آدَم فقط خِ نُ زنده نیّیَ.“
5بعد اِبلیس عیسی رَ وَ جااِ بلِندِ بَردَک اُ یَگ لَظَه اَمِّ مَملِکَتِ دنیا رَ وَ اُ شوُنی ب°دا 6نُ وَ اُ ب°گَ: مِ اَمِّه اقتدار اُ شکوهُ جلالِ اینها رَ وَ تو مِدا، وَرای کِ اِختیارِ اَمِ ایشُ وَ مِ دادَ ش°تَ نُ اُشنَ وَ اَر کَه بخوا اُ مِدا. 7اَگَ م نَ پَرَستش بُکنی اَمِشُ مالِ تو مِشُ.» 8عیسی جواب ب°دا: «در تورات ن ویشتَ ش°تَ که:
”خداوند خدای خود خا پرستش کُ
نُ فقط اُنَ عبادَت کُ.“
9بعد اِبلیس عیسی رَ وَ شهر اورشلیم بَردَک، رو بلِتَرین جآ اِ معبد بِشتَکُ وَ اُ ب°گَ: اَگَ پ°سِ خدایی، خودخا از اینجا پایی پَرُ. 10وَخاطِرِکِ دَر زَبورِ داوود ن ویشتَ که:
”اُ وَ فرشتَگُن خا درباره تو دستورمِدَ
تَ از تو محافظت بُکنِ.“
11نُ ”اُشُ ت رَ رو دَسِخا م گیرِ
نَوَدا پُتُ وَ سِنگِ ب خَرَ.“»
12عیسی جواب ب°دا: «دَرتورات ن ویشتَ شتَ که: ”خداوند خدای خودخا امتحان مَکُ.“» 13دَم که اِبلیس اَمِّ ای وَسوَسَ آ رَ تمام کَ، عیسی رَ تَ فرصَتِ د°گِ وِل کَ.
شروع خدمَتِ عیسی
14عیسی خِ قدرت روح القدس وَ ولایَتِ جلیل وَرگَشتَکُ دَر تمامِ اُ منطقَه صحبَت از عیسی بو. 15اُ دَر کنیسه آیِ اُشُ وَشُ تعلیم مِدادَکُ، اَمَّ ازاُ تعریف مِکَردِ.
مردمِ ناصرَ عیسی رَ قبول ن کَردِ
16عیسی وَ شَر ناصرَ کِ دَر اُ کَلُش تَ بو ب°یُمَ نُ، وَ عادت اَمِشَگی خا دَر رُزِ شَبّات وَ کنیسه برَ نُ پُ شَ تَ کلامِ خدا رَب خُنَ. 17طومار اِشعیای پیغمبر رَ وَ اُ ب دادِ. دَم کِه اُ نَ واکَ، جا اِ رَ پِدا کَ دَریُ ن ویشتَ شتَ:
18«روح خداوند وَر مِ استَ،
وَخاطِرِ کِ اُ م°نَ مسح کردَ
تَ وَ فقِرُ خ وَرِ خوشِ پادشایی خدا رَ بدا
نُ م°نَ رایی کَردَ تَ آزادی رَ وَ اسیرُ
نُ بینایی رَ وَ کُرُ اعلام بُکنُ،
نُ مظلومُنَ آزاد بُکنُ،
19سالِ لطف خداوند رَ اعلام بُکنُ.»
20بَعد طومار اَ پِچیدکُ وَ خادم کنیسه بدادَکُ بَشنَستَک. دَر کنیسه چَشِ اَمَ وَ اُ بو. 21عیسی وَ شُ ب گَ: «امرُز ای ن ویشتَ، دَم کِ وَ اُ گُش مِدادِ، اتفاق ب یَفتی.» 22اَمَّ از اُ خوب مِ‌گفتِ نُ از اَرفِ پَرفیض‌ِکه مِزَ، اِرُ مُندِ. اُشُ مِ‌گفتِ: «مَگَ ای پ°سِ اِسُف نیّیَ؟» 23عیسی وَشُ ب°گَ: «البتَه ش ما ای مَثَلَ وَر مِ میآره که: ”اِ طبیب خودخا شفا ب دِ! ما درباره کارِ که دَر شَرِ کَفَرناحوم کردِ، اَشنیدَ، اُشنَ اینجا دَر شَرِ خود خا اَ انجام ب دِ.“‌» 24بعد ب گَ: «اَقِقَتَ وَ ش°ما مِگُ کِ هِچ پیغمبرِ رَ دَر شَرِ خودیُ قبول ن مِنِ. 25مطمئِن بَشِ که دَر زمان ایلیا پیغمبَرَ که آسمُنا سَ سالُ نیم بستَ شَ نُ قَطی سخت تمامِ اُ منطقَه رَ بَگرَ، بیوه‌زنُنِ زیادِ دَر بِنِ قومِ خدا بودِ. 26وَلِ ایلیا پِش هیچ‌ کَ ازشُ رایی نَشَ غِراز بیوهَ زنِ که دَر شهر صَرِفَه دَر ملکِ صیدون بو. 27دَر زمانِ اِلیشَع نبی اَ نیز دَر اسراییل خِلِ جذامی بودِ، ولِ اِیچ‌ کَ غِر از نَعْمانِ سُریانی از جذام خا شفا پِدا نَکَ.» 28اَمِّ اُشُن کِ دَر کنیسه بودِ، دَم که ای اَرفارَ ب یَشنیدِ، غَضَّب ب کَردِ. 29اُشُ پُ شَدِ، عیسی رَ از شهر بیرو کَردِ نُ اُنَ لَبِ کُ اِ کِ شَر رویُ د رُس ش°دَ بو، بَردِ، تَ عیسی رَ از صخرَه پایی پَرنِ. 30وَلِ اُ از بِنِشُ گرا شَ نُ ب°رَ.
عیسی مرد رَکِ دیو دارَ شفا مِدَ
31عیسی وَ شَرِکَفَرناحوم، که دَر ولایَتِ جلیل بو، ب رَنُ دَر رُزِ شَنبه وَ مردم تعلیم ب دا. 32اُشُ از تعلیمیُ اِرُ مُندِ، وَرایکه کلامیُ اقتدار دِشت . 33دَر کنیسه مرد دیوزدَ اِ بو که روح پلید دِشت. اُ خِ صدا اِ بلِند ش رَنگ م کَشی که: 34«ای عیسای ناصری، ت رَ خِ ما چ کارَ؟ اُمدِ مارَ نابود بُکنی؟ مِت رَ مِشناسُ؛ تو اَمُ قدوسِ خدایی!» 35وَلِ عیسی اُنَ نِئِب ب زَ نُ ب°گَ: «ساکت شُ نُ از اُ بیرو بیا!» اُ دَم اُ دیو، اُ مردَ پِش همگی وَر زمی ب زَ نُ بِ‌اُکِ لطمِه وَ اُ ب زَنَ، از اُ بیرو ب°یومَ. 36اَمِ مردم اِرُ مُندَدِ نُ وَ اَم دگِ خا مِ‌گفتِ: «ای چه کلامِیَ؟ اُ خِ اقتدارُ قدرت وَ ارواحِ پلید دستور مِ دَ نُ اُشُ اَ از آدَم بورمِشَ!» 37وَ ای ‌جور خ وَرِ کارِ عیسی دَر سراسر اُ منطقَه پِچی.
عیسی خِلِ آ رَ شفا مِدَ
38عیسی پُشَ از کنیسه بیرو ب رَ نُ وَ خُنِ شَمعون بیُمَ. خُشِ شَمعون سُرخِ تو بو. نَفَ، اُشُ از عیسی خوآاِش کَردِ وَاُ کُمَک بُکنَ. 39عیسی بالِ سَریُ بِستانُ وَ تُویُ نَ نِئِب ب زَ، نُ تُویُ قطع شَ. بعد خُشِ شمعون فوری پُشَ نُ مشغول پذیرایی ازشُ ب°شَ.
40دَمِ بِگَ، اَمِ اُشُن کِ مَرَضِ جورواجور دِشتِ، پِش عیسی ب یاردِ نُ عیسی اَ یَکَّ یَکَّ روشُ دس بکَشی نُ اُشنَ شَفا ب°دا. 41دیو آ اَاز خِلِ آ بیرو م یومَدِ نُ اَمتو که ش رَنگ م کَشیدِ، مِ‌گفتِ: «تو پ°سِ خدایی!» وَلِ عیسی وَشُ نِئِب مِزَ نُ ن مِشتَک ارف ب زَنِ، وَخاطِرِکِ اُشُ م فَمیدِ عیسی اَمُ مسیح موعودَ.
عیسی دَر کنیسه آ تعلیم مِدَ
42صُب پِگَ، عیسی وَ جا خلوتِ ب°رَ. مردمَ وَرَدیُ مِگَشتِ نُ دَم که وَ جا اِ کِ بو ب رَسیدِ، ن مِخواستِ بِلِّ عیسی از پِشُ ب ریَ. 43ولِ عیسی وَشُ ب°گَ: «مِ با اَد خ وَرِ خوشِ پادشایی خدا رَ وَ شهرِ د°گَ اَ ب رَسُنُ، وَرچِ که مِ وَر اِم خاطِر رایی ش°تآ.» 44اُ دَر کنیسه آ منطقه یهودیه تعلیم مِدادَک.

Currently Selected:

انجیل لوقا 4: SBT

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in