انجیل لوقا 22
22
خیانتِ یهودا
1دَم که عید فطیر که وَ عیدِ پِسَخ معروفَ نزدیک مِشَ، 2کَلُنُنِ کاهِنُ نُ معلِمُنِ تورات وَرَدِ ای بودِ که اِشطُ عیسی رَ بِ سرصدا ب گیرِ نُ بُکشِ، وَخاطِرِکِ از مردُم م تَرسیدِ.
3بَعد شِطُ دَر وجودِ یَهودا معروف وَ اِسْخَریوط اِب رَ. یهودا یکِّ از اُ د وازدَ شاگرد بو. 4یهودا ب رَنُ خِ کَلُنُنِ کاهِنُ نُ فرموندَ اُ نِ نگهبانِ معبد صحبَت کَ، تَ بینَ ش°تُ عیسی رَ وَ شُ تَویل دیَ. 5اُشُ خوشال شَدِ نُ توافق کَردِ که وَ یَهودا پول ب دَ. 6یهودا اَ راضی شَ نُ رَد فرصتِ مِگَشت تَ دور از چَشِ مردم، عیسی رَ وَ شُ تَویل ب دیَ.
شامِ آخِر
7نَفَ رُزِ عید فطیرِ ب رَسی، کِ دَر اُ رُز قربُنی کَردَنِ بره پِسَخ، واجب بو. 8نَفَ عیسی، پِطرُس اُ یوحنا رَ رآیی کَ نُ ب گَ: «ب رَاِ نُ شُم پِسَخَ وَرما آمادَه بُکنِ تَ ب خَرِ.» 9اُشُ پَرسیدِ: «اَگجا آمادَه بُکنِ؟» 10عیسی جواب ب°دا: «سِ کُنِ اَمی کِ دَر شهر مِرَ، مردِ که کوزه اُوِ رَ دارَم بَرَ خِ ش°ما رووَرو مِشُ. وَ رَدیُ ب رَ نُ وَ خُنِ کِ اُ مِرَ، ب رَاِ 11نُ خِ صابخُنَ بُگِ: ”اُستاد وَش ما مِ گَ: مِمُنخُنَه اَگجیَ تَ مِ شُمِ پِسَخَ خِ شاگردُن خا اُنجا ب خَرُ؟“ 12اُ بالاخُنِه کَلُنِ که از پِش آمادَه ش تَ، وَ ش°ما شوُنی مِ دَ. شُمِ پِسَخَ اُنجا آمادَه کُنِ.» 13اُشُ ب رَفتِ نُ اَمَّ چی رَ اَمتو کِ عیسی وَ شُ گفتَه بو ب دیده نُ شُمِ پِسَخَ آمادَه کردِ.
عیسی خِ شاگِردُن خا عَدِ تازِم بَندَ
14دَم که ساعت مقرر ب رَسی، عیسی خِ رَسولُ نِ خا سَر سفره بَشنَ. 15بعد وَ شُ ب°گَ: «خِلِ دُس دِشتُ پِش از زجر کَشیدن خا، ای شُمِ پِسَخَ خِ ش°ما ب خَرُ. 16وَ ش°ما مِگُ کِ د°گَ از ای شُمِ پِسَخ ن مِ خَرُ تَ دَم کِ ای پِسَخ دَر پادشایی خدا انجام شیَ.» 17نَفَ پیالِه وَردِشتکُ شکر کَ نُ ب°گَ: «ای نَ ب گیرِ نُ اَمِش ما از اُ ب شَمِ. 18وَخاطِرِکِ وَ ش°ما مِگُ از آلا وَ بعد از ای ثمرِ انگور د°گَ ن مِشَمُ تَ دَم که پادشایی خدا ب یَ یَ.» 19اَمتو نُ نَ وَردِشت، شکر کَ، تَکَّ کَ، وَ شُ ب°دادَکُ ب°گَ: «ای بَدَنِم نَ کِ وَر ش°ما دادَ مِشُ؛ ای نَ وَیاد مِ وَ جا ب یَرِ.» 20وَ اِم جور، بعد از ایکه شُمَ ب خاردِ، پیالَهَ رَ وَشُ ب دادَکُ ب°گَ: «ای پیالَه، عَد تازیَ که خِ رِختَش تَنِ خونِ مِ، خِش مام بَندُ. 21وَلِ سِکُ، دسِ کَسِ که وَ مِ خیانَت مِنَ، خِ دس مِ دَر ای سفریَ. 22البَت که پ سِ انسان وَ سونِ چیزِ که وَر اُ مقدّر شتَ، مِ رَ، وَلِ وای وَر اُ کَسِ کِ پ سِ اِنسانَ تَویلِ دشمَ مِ دَ.» 23شاگردُ شروع کَردِ از یَکُدگِخا پَرسیدِ: دَر بنِ ما کِنَ که ای کارَ بُک نَ؟
که از اَمَ کَلُتَرَه
24اَمتو دَر بِنِ شاگِردُ بَحثُ جَدَلِ پُ شَ که بِنِشو کِ اَز اَمَ کَلُتَرَ. 25عیسی وَشُ ب°گَ: «پادشااُنِ قومِ د گَ وَر شُ آقایی مِ نِ نُ آکِمُن شُ خودخا ”خَیِّر“ صدا مِنِ. 26وَلِ ش°ما ایتُن بَشِ. وَ جایُ کَلُتَرینِش ما با اَد از اَمَّ خوردتَر بَشَ نُ رَهبَر با اَد کَسِ بَشَ که خدمَت مِنَ. 27کِ از اَمَ کَلُتَرَ، اُ کِ سَر سفره مِرشینَ یا اُ کِ خدمت مِنَ؟ مَگَ نه اُ کِ سَر سفره مِرشینَ اَز اَمَ کَلُتَرَ؟ وَلِ مِ دَر بِنِ ش°ما کَسِ اَستُ که خدمَت مِنَ.
28ش°ما کسانِ اَستِ کِ دَر امتحانِ مِ پِش مِ بِستادِ. 29نَفَ اَمتو کِ بَبِ آسمُنی مِ پادشاییای وَ مِ ب دا، مِ اَ وَ ش°مام بَخشُ، 30تَ سَر سفره مِ دَر پادشایی مِ ب خَرِ نُ ب شَمِ نُ رو تختا بَرشینِ نُ د وازدَ طایفه اسرائیلَ داوری بُکنِ.
عیسی اِنکار کردنِ پطرُسَ پِشگویی مِنَ
31ای شَمعون، ای شَمعون، سِ کُ، شِطُ اجازه پَرسی ش ما رَ مثلِ گندم غربال کُنَ. 32وَلِ مِ وَر تو دعا کردُ تَ ایمانِتُ از بِنِن نریَ. نَفَ دَم که وَرگَشتی، وَ برادَرُن خا قوت ب دِه.» 33پطرس دَر جوابِ عیسی ب°گَ: «آقا، مِ آضِرُ خِ تو وَ زِندُ ب یَفتُ نُ میرُ.» 34عیسی جواب ب°دا: «پِطرُس، وَ تو مِگُ، امرُز پِش از ایکه خ رُس بُنگ ب دیَ، تو سَ لِ آشا مِنی کِ م°نَ مِشناسی.»
35بعد ازشُ پَرسی: «مَگَ دَم کِ ش°ما رَ بِ کیسِ پول اُ بغچَه اُ کُشِ اضافَ رایی کَردُ، وَ چیزِ محتاج شَدِ؟» اُشُ اَ ب گُفتِ: «نه، ایچی.» 36بعد عیسی وَ شُ ب°گَ: «وَلِ آلا اَرکَ کیسه یا بغچِه دارَ، اُ نَ وَدَرَ نُ اَگَ کَسِ شمشِر ن دارَ، پِنِ خا بَفرُشَ نُ، شمشِرِ بَستُنَ. 37وَخاطِرِکِ وَش ما مِگُ ای ن ویشتِ کلامِ خدا که درباره مِ مِگَ: ”اُ خِ خطاکاُ وَ حساب بیومَ.“ با اَد انجام شیَ. به درستی اُچیزِ که درباره مِ ن ویشتَ شتَ، نزدیکَ که اتفاق ب یَفتَ». 38شاگردُ ب گُفتِ: «آقا، سِ کُ، ما دوُتا شمشِر دارِه.» عیسی وَ شُ ب°گَ: «بَسَ!»
عیسی دَر کُ اِ زیتون دعا مِنَ
39بعد عیسی از اُنجا بیرو ب یُمَ نُ بنا وَ عادت اَمِشَگی وَ سونِ کُ اِ زیتون ب°رَ نُ شاگردُنیُ اَ خِ اُ بودِ. 40دَم که وَ اُنجا ب رَسیدِ، وَ شُ ب°گَ: «دعا بُکنِ تَ در امتحان ن یَفتِ.» 41بعد وَ اندازه اَلقَچ کَردَنِ سِنگِ از شُ دورشَ، زونو بزَ نُ ایتُ دعا کَ: 42«ای پدر، اَگَ خواستِ تو اَستَ، ای پیاله رنجَ از مِ دور کُ؛ وَلِ بازَ نه خواست مِ، خواستِ تو انجام شیَ.» 43بَعد یَک فرشتهِ از آسمُ وَر عیسی ظاهر شَ نُ وَ اُ قوت ب دا. 44اَمتو که در عذاب بو، بِشتر دعا کَ نُ عرقِ یو مثلِ قَطرَ اِ کَلُنِ خون رو زمی م چَکی. 45دَم که از دعا پُ شَ نُ پِشِ شاگردُ وَرگَشت، ب دی از شدت غصَّه خُش تَ. 46عیسی وَ شُ ب°گَ: «وَرچِ خُ وِ؟ پُ شَ نُ دعا بُکنِ تَ در امتحان ن یَفتِ.»
دَستگیر کَردَنِ عیسی
47عیسی اَنو اَرف مِزَ کِ جمعیَتِ از رَ ب رَسی. یهودا، که یکِّ از اُ د وازده شاگِرد بو، پِش آ پِشِ اُ جمعیت رَ مِرَفتَکُ اُشُ اَ بالِ رَدیُ م یُمَدِ. اُ وَ عیسی نزدیک شَ تَ اُ نَ بُس کُنَ، 48وَلِ عیسی وَ اُ ب°گَ: «ای یهودا، تو پ سِ اِنسانَ وَ یَک بُسِ تسلیم مِنی؟» 49دَم که اُشُ که دورِ عیسی بودِ فَمیدِ کِه چِ اتفاقِ دارَم یَفتَ، پَرسیدِ: «آقا، شمشیرِ خا ب کَشِ؟» 50دَم که یَکِّ از شاگِردُ غلامِ کاهِنِ اعظم رَ خِ شمشِر ب زَ، نُ گُشِ راستِ نَ بُرّی. 51وَلِ عیسی ب°گَ: «دگَ بَسَ!» نُ دَس خا رو گُشِ اُ مرد بِشتَکُ اُنَ شفا ب°دا. 52بعد عیسی وَ کَلُنُنِ کاهِنُ، نُ فرموندَگونِ نگهبانونِ معبد اُ شِخُ کِ وَر ضدِّیُ اُمدَدِ، ب°گَ: «مَگَ مِ رَزَنُ کِ خِ چُوُ شمشِر اُمدَ کِ م نَ ب گیرِ؟ 53دَم که اَر رُز مِ دَر معبد خِ ش°ما بودُ، م نَ نَگرَفتِ. وَلِ آلا وَقتِ شمیَ، وقتِ قدرتِ تاریکیَ.»
پِطرُس حاشا مِنَ که عیسی رَ مِشناسَ
54بَعد عیسی رَ بَگرَفتِ نُ وَ خُنِ کاهِنِ اعظم ب یآردِ. پِطرُس از دور وَرَدشُ مِیُمَ. 55وسَطِ س رآ خُنِ کاهِنِ اَعظم، آتِشِ رُشِ کَردَدِنُ چِن نَفَر دوریُ ش نَستَه دِ. پِطرُسَ ب یُمَنُ بِنِشُ بَشنَ. 56دَر ای دَم، یَک کنیزِ اُ نَ دَر نورِ آتِش ب دیدَکُ وَ اُ خیرَه شَ نُ ب°گَ: «ای اَ خِ اُ بو.» 57وَلِ پطرس آشا ب°کَ نُ ب°گَ: «ای زَ، اُ نَ ن مِشناسُ.» 58کَمِ بعد، کَسِ د°گِ اُ نَ ب دیدَکُ ب°گَ: «تو اَ یکِّ ازشُ اَستی.» پِطرُس دَر جواب ب°گَ: «ای مرد، مِ از اُشُ نیُ.» 59تقریبا بعد از یَک ساعت بازَ کَسِ د°گِ خِ اصرار ب°گَ: «بِ شَک ای مرد اَ خِ عیسی بو، وَخاطِرِکِ اُ اَ از جلیلَ.» 60پِطرُس دَر جواب ب°گَ: «ای مرد، مِ ن مِفَمُ چِ زِ مِگی.» اَنو اَرف مِزَ کِ خ رُس بُنگ ب زَ. 61بَعد خداوند عیسی وَر گَشتَکُ وَ پِطرُس سِ کَ. پِطرُس اَرفِ خداوند عیسی رَ وَیاد ب یاوَ کِ خِ اُ گفتَه بو: «امرُز پِش از بُنگِ خ رُس، سَ لِ حاشا مِ نی کِم نَ مِشناسی.» 62پطرس از اُنجا بیرو ب°رَ نُ سورَّه ب زَ.
عیسی رَ مسخرَه مِنِ
63اُشُن کِ عیسی رَ گ رَفتَدِ، اَمتو که اُنَ چُ مِزَدِ اُنَ مسخَرَه مِکَردِ. 64اُشُ چَشِ عیسی رَ مِبَستِ نُ، مِگفتِ: «پیغمبر بودن خا شونی ب دِ نُ بُ گَک، که ت رَ م زَنَ؟» 65وَ اَرفِ زیادِ د°گِ اَ وَر ضِدّیُ مِگُفتِ نُ اُنَ دو مِدادِ.
عیسی پِش شورا
66دَم که صبح شَ، شورای شِخُنِ قوم، یعنِ کَلُنُنِ کاهِنُنُ معلِمُنِ تورات، جلسَه بِ شتِ نُ عیسی رَ پِش خا صدا کَردِ. اُشُ ب گُفتِ: 67«اَگَ تو مسیحِ موعود اَستی، وَ ما بُگَک.» وَلِ عیسی وَشُ ب°گَ: «اَگَ وَشما بُ گُ، اَرفِمنَ باور ن مِ نِ، 68نُ اَگَرَ از ش°ما پَرسُ، وَ مِ جواب ن مِ دَ. 69وَلِ از ای وَبعد، پ سِ اِنسان وَدَسِ راست قدرت خدا مِ رشینَ.» 70اَمگی پَرسیدِ: «نَفَ تو پ°سِ خدا اَستی؟» عیسی وَشُ ب°گَ: «ش°ما مِ گِ کِ اَستُ.» 71اُشُ اَ ب گُفتِ: «د°گَ وَ شهادَتِ د گِ اِحتیاج نیَّ؟ خودما از ز بُنیُ ب یَشنیدِ.»
Currently Selected:
انجیل لوقا 22: SBT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
