نامه دوم وَ کلیسا اِ قرنتس 7
7
1نَفا ای عزیزُ، آلا کِ ای وعدَ آ وَ ما دادَ شتَ، ب یَ اِ خود خا از أَر ناپاکیِ جسم اُ روح پاک کُنِ نُ خِ ترس از خدا، مقدَّس بودَنَ کامل بُکنِ.
شادی پولُس
2دَر دل إِ خا وَر ما جا وا کُنِ. در اَقِّ کَسِ ظلمِ نْکردِ، کَسِ رَ خراب نْکَردَ نُ از کَسِ سواستفادَ نکردَ. 3مِ ای اَرفا رَ ن مِگُ تَ ش ما رَ مَکوُم کُنُ.وَرخاطرِکه پِشتر وَ ش°ما ب گُفتُ کِ طورِ دَر دل ما جا دارِ کِ آماده استِ خِ ش°ما میرِ نُ خِ ش°ما زندگی بُکنِ. 4مِ خِ جرأَتِ زیاد خه ش°ما گَف م زَنُ، نُ وَ ش°ما خِلِ افتخار مِ نُ. خِلِ دلگرم شْتا، نُ خه ایکه خِلِ سختی دیدا، خِلِ خوشال استُ.
5وَرخاطِرِکه دَم کِ وَ مقدونیه بْ رَسیدِ، یَگ دَمِ آرامی نْدِشتِ، وَلکه از أَر سونِ در زَمَت بود. خه بَقیَه در جنگ بودِنُ، دَر دل خا م تَرسیدِ. 6وَلِ خدا اِ که وَ اُشُنِ که غَم دارِ دلداری مِدَ، خِ اُمدَنِ تیتوس مَ رَ دلگرم بْ کَ . 7نُ ما نه فَقَط خه اُمدَنِ اُ، بلکه از طَریقِ اُ دلداری کِ از ش°ما دیدَ دُ، دلگرم ب شَدِ. تیتوس از علاقه ش°ما وَ دیدَنِ مِ نُ غصه ز یادِ ش ما، نُ غیرتِ کِ نسبت وَ مِ دارِ، وَما ب گَ، طورِ کِمِ خِلِ خوشال ب شَدُ .
8وَرخاطِرِکه حتی أَگَ خِ نامۀ خا شْمَ رَ ناراحت بْکَردُ، از کارِ خا شیمُ نییُّ. خِ ای کِ تَ اندازِ شیمُ بودا،از کَردِ خا شیمُ نییُّ وَخاطِرِکه م بینُ که اُ نامه مِ أَر چِه دَمِ کُوته، ش°مَ رَ ناراحت کردَ. 9وَلِ آلا خوشال استُ، نه وَر اُ خاطر کِ ناراحت شْتَ، بلکه وَخاطِرِکه غَمِ شْ ما باعث توبه بْ شَ. وَرخاطِرِکه غَمِ ش°ما وَر خدا بو، نَفا ایچ ضِرَرِ از ما وَ ش°ما نْ رَسی. 10وَرخاطرِکه غَمِ اَگَ وَر خدا بَشَ، باعث توبه مِشُ، کِ وَ نجات خَتم مِشُ نُ شِمُنی ن دارَ. وَلِ غَمِ کِ وَر دنیا بَشَ، باعثِ مرگ مِشُ . 11بینِ غَمِ کِ وَر خدا بو چه شوقِ وَ ش°ما دادَ : البته ای شوق که شونی مِدِ تقصیر کار نییِّ چه خشم، چه تَرس، چه حسرت، چه غیرتُ، چه ادب کَردَ. ش°ما از أَر جهت ثابت کَردَ کِ دَر ای بابت بِ گُنا اِ. 12نَفا نامۀ مِ وَ ش°ما وَخاطر اُ کسِ کِ بدی کردَ یا اُ کِ وَ اُ بدی ش°تَ ن بودَ، بلکه وَ ای خاطر بو کِ دَر حضور خدا غیرتِ ش°ما وَ ما، وَر خودش ما معلوم ب شیَ. 13نَفا ایشُ باعث دلگرمی ما ش°تَ .
نُ ما بِشتَر از دلگرمی خود خا، دیدن شادی تیتوسَ باعث شَ ما خِلِ خوشال بْشَ، وَرخاطِرِکه جانِ اُ از طریقِ ش°ما تازَ ش تَ بو . 14وَر ای که مِ پِشِ اُ وَ ش°ما افتخار کردُ نُ ش°ما م°نَ شَرمَندَ ن کَردَ، بلکه اَمتو کِ أَر چیزِ وَ ش°ما گُفتَ د°رُس بو، ثابت ب°شَ کِ افتخار ما پِشِ تیتوسَ درست بودَ. 15هربار کِ اُ اطاعت أَمَ ش°مَ رَ وَیاد مْیارَ نُ ایکِ ش°تُ خِ ترس اُ لرز اُ نَ قبول کردَ، محبت تیتوس وَ ش°ما بِشتر مِشُ. 16مِ خوشالُ، ورخاطرِکه دَر هر چیز وَ ش°ما اطمینان دارُ.
Currently Selected:
نامه دوم وَ کلیسا اِ قرنتس 7: SBT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
