نامه اول وَ کلیسا اِ قُرِنتُس 7
7
درباره ازدواج
1آلا دَر خصوص چیزإِ کِ وَ مِ ن ویشتِ بودِ،میگویید:
«وَر مردینه خوبَ کِ خِ اورتینه رابطه ن دِشته بَشَ.» 2وَلِ وَخاطِرِ ایکه وسوسه وَر ب عفتی اَستِ، اَر مردینه باید زن خودخا دِشتَ بَشَ نُ اَر اورتینه باید شو خود خا دِشتَ بَشَ. 3شو باید وظیفۀ زناشویی خودخا رَ نسبت وَ زن خا وَ جا ب یَرَ نُ اورتینه أَ اَمتو باید وظیفۀ زناشویی خا نسبت وَ شوُخا وَجا ب یَرَ. 4وَرخاطِرِ که زَ اختیار بدنِ خا ن دارَ بَلکه شو یُ دارَ، نُ اَمطو مردینه اختیار بدنِ خا ن دارَ بَلکه زنیُ دارَ. 5یَکُدگِ خا از حق زناشویی مَروم نکنِ، مَگَ خِ رضایت یک و دیگَ،اونَ وَر مدتی، تَ وقت خودخا وَر دُعا بِلِّ. بَعدیُ دگَلِ خ اَم یکِّ ب شَ، نَوَدا شِطُ ش°ما رَ وَخاطِرِ ضَعف ش ما وَر نَفس دَر وسوسه پَرنَ. 6مِ اینَ اُکم ن مِنُ، وَلکه تنها جایز م دونُ . 7آرزو مِکَردُ اَمَّ مِثلِ مِ بودِ وَلِ اَر کس عطا اِ خاص از خدا وَدی کَردَ ؛ یکِّ یگ نوع عطااِ دارَنُ یَکِدگِ یگ عطااِ د°گِ.
8وَ مجردُ نُ بیوه گُ مِگُ کِ خِلِ خوبَ مثلِ مِ مجرد مُنِ. 9وَلِ اَگَ ن مِتنِ پِشِ نَفسِ خا ب گیرِ، ازدواج بُکنِ وَرخاطِرِکه ازدواج از سوختَ دَر آتِش هوس بِتَرَ.
10اُکم مِ وَر اُشُ که ازدواج کَردَ ای اَستَ - نه اُکم مِ، بِلکه اُکم خداوند - کِ زَ نباید از شو خا جدا ب شیَ. 11(وَلِ اَگَ اَمتُ ب کَ، د°گَ نباید شو کَنُ نُ یا ایکِ باید خِ شو خا آشتی بُکنَ). مردَ نباید زن خا طلاق ب دیَ.
12وَ بقیَّه مِگُ - مِ مِگُ، نه خداوند - کِ اَگَ ب رادَرِ زَنِ بِ ایمان دارَ نُ اُ زَ راضی اَستَ خِ اُنَ زندگی کنَ، اُ ب رادِر نباید زَن خا طلاق ب دیَ. 13اَمتو اَگَ زنِ شوُ بِ ایمانِ دارَ نُ اُ مردینه راضی اَستَ خِ اُنَ زندگی کنَ، اُ زَ نباید از شوُخا جدا ب شیَ. 14وَریکه شو بِ ایمان وَ خاطِرِ زَن خا مقدس مِشُ نُ زَ بِ ایمانَ وَ خاطِرِ شوُخا. غیر از ای بَشَ، گُچَگُنِ ش°ما ناپاک م شدِ؛ وَلِ اَیطو نیَّ بَلکه اُشُ مقدّسِ. 15وَلِ اَگَ اُ کِ بِ ایمان اَستَ ب خوا اَ جدا بشیَ، پِشِنَ مَگیرِ. دَر اَمتُ مورِدا شو یا زَنِ ایمون دار مجبور نیَّ خِ اُ زندگی کَنُ. ولِ خدا م خوااَ مِشما دَر وَ صلحُ آشتی زندگی بُکنِ. 16وَرخاطِرِ که اِی زَ، از اَگجا م فَمی کِ شوُ خا نجات ن مِدِ؟ وَ اِی مرد، از اَگجا م فَمی کِ زَن خا نجات ن مِ دِ؟
17اَرکس فقط طورِ زندگی کَنُ کِ خداوند وَر اُ دَر ن°ظَرِ گ رَفتَ نُ خدا اُنَ وَ اُ دَعوت کَردَ. ای قانونِ اَستَ کِ مِ دَر اَمِّۀ کلیساآ وَ اُ اُکم مِ نُ. 18اَگَ کَسِ دَمِ دعوت اِشتَ خَتنَه ش°تَ بودَ، وَ اَمُ جور مُنَ؛ وَ اَگَ کَسِ دَمِ دعوت اِشتَ خَتنَه نَشتَ دَ، خَتنَه ن شیَ. 19وَرخاطرِکه خَتنَه ش تَ یا نشتَ مهم نیَّ بَلکه مهم ن گَ دِشتَن اُکم إِ خدا اَستَ. 20اَرکس وَ اَر جورِ کِ دعوت اِشتَ اَمطو مُنَ. 21دَم کِ تو دعوت اِشتِ غلام بودِ؟ ت رَ باکِ ن بَشَ. وَلِ اَگَ مِتنی آزادی خودخا رَ وَدَس بیَری فرصت از دس مده. 22وَرخاطِرِکه اُ کِ دَر غلامی از سوُنِ خداوند دعوت اِشتَ، آزادِ خداوند استَ نُ اَمطو اُ کِ دَر آزادی دعوت اِشتَ، غلام مسیح اَستَ. 23ش ما وَ قیمتِ خریدَ ش تَ، غلام آدَمُ مَشَ. 24نَفا، اِ برادرُ، اَرکَ دَر وَ اَر جورِ کِ دعوت اِشتَ، وَ اَمُ جور دَر پِشِ خدا مُنَ.
مجرَدُ نُ بیوه گُ
25وَ وَلِ دَر مورد اُشُنِ که اَنو ازدواج ن کَردَ، حکمِ از خداوند وَدی نکردُ؛ ولِ دَر مقام کَسِ کِ وَ خاطِرِ رَمَت خداوند قابلِ اعتمادَ، ن°ظَرِ خودخا اعلام مِ نُ. 26ن ظَرِ مِ اینَ کِ وَخاطِرِ سختیِ دوره آلا، وَر آدَم خوبَ وَ اَمُ جورِ کِ اَستَ، مُنَ. 27اَگَ زَ داری، اُنَ وِل مکُ، نُ اَگَ زنِ ن داری، وَ رَدِ زَ گ رَفتَ مَباش. 28وَلِ اَگَ ازدواج بُکنی گنااِ نکردِ؛ وَ اَگَ یَک باکره شو کنَ، گنااِ ن کَردَ. وَلِ اُشُن کِ ازدواج مِ نِ دَر ای زندگی سختِ م کَشِ نُ مِ ن مِخوا اُ ش°ما رنج ب کَشِ .
29برادرُ، منظورِمِ اینَ کِ زمان کُتَ ش°تَ. از ای وَ بعد، اَتا اُشُ کِ زَ دارِ طورِ رفتار بُکنِ کِ وَلکه زَ ندارِ؛ 30نُ اُشُ کِ عزادارِ، طورِ بَشِ کِ وَلکه عزادار نیِّ؛ نُ اُشُ کِ شاد اَستِ، طورِ بَشِ کِ وَلکه شاد نیِّ؛ نُ اُشُ کِ چیزِ مِستُنِ، طورِ بَشِ کِ وَلکه مال اُشُ نیِّ؛ 31نُ اُشُ کِ از ای دُ نیا سود مگیرِ، طورِ بَشَ کِ خِ اُ ایچ معامله ن دارِ. وَرخاطِرِکه ای دُ نیا و شکل آلا دارَ مِگذَرَ .
32مِ م خوا اُ کِش ما از اَر نگرانی دور بَشِ. مردینه مجرد نگران کارِ خداوند استَ، نگران ایکِ اِشطو خداوندَ راضی کُنَ؛ 33وَلِ مردینه که زَ دارَ نگران کارِ ای دنیا استَ، نگران ایکِ اِشطو زَن خا راضی کُنَ، 34نُ علاقه ایُ بِنِ خدا نُ زَنیُ تقسیم مِشُ. نُ اَمتُ، زَنِ مجرد وَ یا باکره، نگران کارِ خداوندَ، نگران ایکِ اِشطو دَر بدن نُ دَر روح، مقدّس بَشَ؛ وَلِ زَنِ که شو دارَ نگران کارِ ای دنیا استَ، نگران ایکِ اِشطو شوُخا راضی کُنَ. 35مِ ایشنَ وَر صَلاحِ ش°ما مِگُ، نَ ایکه ش ما رَ دَر قید وُ بند بِلُّ، منظورمِ اینَ کِ وَ خوبی زندگی کُنِ نُ ایچ نگرانی پِشِ ش°ما رَ از خدمتِ به مِنَّت وَر خداوند ن گیرَ .
36اَگَ مردینه فکر مِنَ کِ نسبت وَ نومزَد باکره خا درَست رفتار ن مِ نَ نُ اَگَ سن ازدواج کِنجَ رَسیدَنُ اُ مردَ اَمتُ فک مِنَ کِ باید ازدواج بُکنَ، اُچیزِکِ دَر ن°ظَرِ دارَ انجام ب دیَ؛ خِ ای کار گنااِ ن مِنَ. نَفَ بِلِّ ازدواج بُکنِ. 37وَلِ اَگَ مردِ دَر تصمیم خا مَکَم بَشَ نُ ایچ جَبرِ ن بَشَ وَلِ وَ ارادۀ خا مختارَ نُ تصمیمِ قطعی گرفتَ کِ خِ نومزَد باکرۀ خا ازدواج نکنَ، اُ مردینه اَ کارِ خوب انجام م ِدَ. 38نَفا اَر کِ خِ نومزَد خا ازدواج مِ نَ کارِ خوبِ مِنَ ؛ وَلِ اُ کِ ازدواج ن مِنَ، کارِ خیلِ بِتَر کَردَ.
39زَ تَ دَم کِ شوُیُ زِندَ استَ، مال اُ اَستَ. وَلِ اَگَ شوُیُ مَردَک، آزاد اَستَ تَ خِ اَر که م خا اَ ازدواج کنَ، البتَهَ وَ ای شرط کِ اُ مرد دَر خداوند بَشَ. 40ولِ وَن ظَرِ مِ اَگَ ازدواج نکنَ، خوشبخت تَرَ نُ فکر مِ نُ کِ مِ اَ روحِ خدا رَ دارُ!
Currently Selected:
نامه اول وَ کلیسا اِ قُرِنتُس 7: SBT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2026 Korpu Company
