Mat 22
22
Daut Jlikjnis von de Kjast-Enlodunk
Luk 14:15-24
1Un Jesus auntwuad un räd wada derch Jlikjnissen to äant un säd: 2Daut Himmelrikj es soo aus een Mensch, een Kjennich, dee fa sienen Sän eene Kjast muak. Joh 3:29 3Un hee schekjt siene Kjnajchts rut, de Enjelodne to de Kjast to roopen; un see wullen nich komen. 4Dan schekjt hee wada aundre Kjnajchts un säd: Sajcht de Enjelodne: Kjikj, miene Moltiet hab ekj reed; miene Ossen un Mastvee sent jeschlacht, un aules es reed. Komt to Kjast! 5Oba see achten daut nich un jinjen han, eena opp sienen Aka, dee aundra no sien Jeschaft, 6un de äwaje jreepen siene Kjnajchts, behaundelden äant schentlich un muaken äant doot. Mat 21:35 7Aus de Kjennich daut hieed, wort Hee doll un schekjt siene Millitäa rut un brocht dise Merda om un stekjt äare Staut aun. Mat 24:2 8Dan säd hee to siene Kjnajchts: De Kjast es woll reed, oba de Enjelodne wieren daut nich wirdich. 9Soo got nu han no de Utjenj von de Gaussen, un lot en to de Kjast, sooväl aus jie finjen. 10Un de Kjnajchts jinjen rut opp de Gaussen un brochten aul dee toop, dee see fungen, beides Beese un Goode, un daut Kjasthus wort jefelt von Enjelodne. Mat 13:47 11Oba aus de Kjennich nenkjeem, de Enjelodne to beseenen, sach hee doa een Mensch, dee nich een Kjastkjleet aunjetrocken haud, Opb 19:8 12un hee säd to am: Frint, woo best du hia nenjekomen un hast doch kjeen Kjastkjleet aun? Hee oba wort sproakloos. 13Dan säd de Kjennich to de Deena: Binjt am Henj un Feet, nämt am wajch un schmiet am rut en de butaschte Diestanis! Doa woat daut Hielen un daut Tänen-Kjnirschen sennen. 14Wiels väle sent beroopen, oba weinje sent uterwält.
Aun wäm Taks tolen
Mrk 12:13-17; Luk 20:20-26
15Dan jinjen de Farisäa un hilden Rot, woo see Am en siene Räd to Faul brinjen kunnen. 16Un see schekjten äare Jinja met de Herodiauna#22:16 Herodiauna: Juden, dee äwajegonen wieren un fa Herodes enstunden. no Am un säden: Meista, wie weeten, daut Du woarhauftich best un lieescht Gott sien Wajch en Woarheit, un besorchst Die wäajen kjeenem, wiels Du sitst de menschelje Persoon nich aun. Joh 3:2 17Saj ons, waut denkjst Du: Es daut rajcht, däm Kjeisa dän Taks to jäwen, ooda nich? 18Oba aus Jesus äare Boosheit moakjt, säd Hee: Jie Heichla, waut vesieekj jie Mie? 19Wiest Mie daut Taksjelt! Dan rieekjten see Am eenen Denarius han. 20Un Hee säd to äant: Wäms Bilt un Enschreft es dit? 21See säden to Am: Däm Kjeisa siene. Dan säd Hee to äant: Dan jäft däm Kjeisa, waut däm Kjeisa sient es un Gott, waut Gott sient es. Ree 13:1,7 22Un aus see daut hieeden, vewundaden see sikj un leeten Am toch un jinjen wajch.
Woaren de Doodes oppstonen?
Mrk 12:18-27; Luk 20:27-40
23Aun däm Dach kjeemen de Saduzäa no Am, waut doa sajen, daut jeft kjeene Opparstonunk, un fruagen Am Apj 4:1-2; 23:6,8 24un säden: Meista, Moses haft jesajcht: “Wan irjentwäa onen Kjinja stoaft, dan saul sien Brooda siene Fru frieen un sienem Brooda Nokomenschoft erwakjen.” 5Mo 25:5-6 25Nu wieren bie ons säwen Breeda. De ieeschta befried sikj un storf, un wiels hee nich Nokomen haud, leet#22:25 Ooda: hinjaleet. hee siene Fru sienem Brooda. 26Krakjt soo uk de tweeda un de dredda, bat dän säwenden. 27Tolatst, no aul dee, storf uk de Fru. 28Nu en de Opparstonunk, wäms Fru woat see sennen von de säwen? Wiels see haben ar aula jehaut. 29Oba Jesus auntwuad un säd to äant: Jie erren, wiels jie nich de Schreften, uk nich Gott siene Krauft kjanen. 30Wiels en de Opparstonunk frieen see nich un woaren uk nich jejäft toom befrieen, oba see sent soo aus Gott siene Enjel em Himmel. 31Waut oba daut Oppstonen von de Doodje aunjeit, hab jie nich jeläst, waut to junt jesajcht es von Gott, dee doa sajcht: 2Mo 3:6,15 32“Ekj sie Abraham sien Gott un Isaak sien Gott un Jakob sien Gott”? Hee es nich de Doodje, oba de Läwendje äa Gott. 33Un aus de Volkjshäaden daut hieeden, staunden see äwa siene Lia.
Daut jratste Jeboot
Mrk 12:28-34; Luk 10:15-28
34Oba aus de Farisäa hieeden, daut Hee de Saduzäa daut Mul jestopt haud, vesaumelden see sikj. 35Un doa fruach eena von äant, een Jesaz-Jelieeda, un vesocht Am un säd: 36Meista, woont es daut jratste Jeboot em Jesaz? 37Jesus oba säd to am: “Du saust dän Harn, dienen Gott leewen, met dien gaunzet Hoat un met diene gaunze Seel un met dien gaunzet Vestaunt”. 5Mo 6:5 38Dit es daut ieeschte un jratste Jeboot. 39Un daut tweede es daut jlikj: “Du saust dienen Näakjsten leewen soo aus die selfst”. 3Mo 19:18 40Aun dise twee Jebooten henjt daut gaunze Jesaz un de Profeeten. Ree 13:9-10
Waut denkj jie von Christus?
Mrk 12:35-37; Luk 20:41-44
41Aus nu de Farisäa vesaumelt wieren, fruach Jesus äant 42un säd: Waut denkj jie von Christus? Wäms Sän es Hee? See säden to Am: David siena. Jes 11:1; Joh 7:42 43Hee säd to äant: Woosoo nant David Am dan em Jeist “Har”, aus hee säd: 44“De Har haft to mienem Harn jesajcht: Sat Die to miene Rajchte, bat Ekj diene Fiend fa diene Feet to eene Footbenkj hanlaj.” Ps 110:1; Mat 26:64 45Wan aulsoo David Am Har nant, woo es Hee dan sien Sän? 46Un kjeena kunn Am een Wuat auntwuaten; uk woagd sikj von däm Dach aun, kjeena mea, Am to froagen.
Matäus
Currently Selected:
Mat 22: DKB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Copyright © 2023 von de Kjennichs-Bibel Jesalschoft