YouVersion Logo
Search Icon

زبُور 68

68
سرُودِ پیروزی
بَلدِه سردِستِه خانِنده ها. زبُورِ داوُود. سرُود.
1بیل که خُدا باله شُنه و دُشمنای شی تِیت‌پَرَک شُنه
و کسای که از شی بَد مُوبره، از حُضُورِ ازُو دُوتا کنه.
2امُو رقم که دُود گُم-و-گُل مُوشه،
امُو رقم اُونا ره گُم-و-گُل کُو؛
و امُو رقم که مُوم دَ پیشِ آتِش آو مُوشه،
بیل که آدمای شرِیر ام امُو رقم دَ حُضُورِ خُدا نابُود شُنه.
3لیکِن آدمای عادِل خوش بَشه
و دَ حُضُورِ خُدا خوشحالی کُنه،
حتیٰ از خوشی دَ کالای خُو جای نَشُنه.
4بَلدِه خُدا سرُود بِخانِید، دَ سِتایشِ نامِ ازُو سرُود بِخانِید،
اُو ره که دَ بَلِه آوُر ها سوار اَسته، قد آوازِ بِلند سِتایش کُنِید؛#۶۸‏:۴ دَ زِبونِ عِبرانی یگ معنای دِیگِه شی اینی رقم اَسته: «بَلدِه امزُو که دَ بیابو هَی مُونه، سَرَک جور کنِید.»
نامِ ازُو خُداوند اَسته، دَ حُضُورِ ازُو خوشی کُنِید.
5آتِه یَتِیما و دادرَسِ خاتُونوی بیوه
خُدا اَسته دَ جایگاهِ مُقَدَّس خُو.
6خُدا بےکسا ره خانه مِیدیه که جای-دَ-جای شُنه
و بَندی ها ره آزاد کده دَ کامیابی مِیرسَنه؛
لیکِن آدمای سرکَش دَ زمِینِ خُشک-و-سوزان جای-دَ-جای مُوشه.
7اَی خُدا، وختِیکه تُو پیشِ رُوی قَوم خُو رفتی،
غَیتِیکه دَ بیابو حَرکت کدی، سِلاه
8زمی لرزِید و آسمو دَ بارِیدو شُد،
دَ حُضُورِ خُدا، خُدای کوهِ سِینا،
دَ حُضُورِ خُدا، خُدای اِسرائیل.
9اَی خُدا، تُو بارِشِ پِرَیمو بارَندی
و میراث خُو ره که خار-و-زار بُود، تازه-و-اُستوار کدی؛
10جماعت تُو دَزُو جای-دَ-جای شُد.
اَی خُدا، تُو از خُوبی های خُو بَلدِه مردُمِ مُحتاج هر چِیز تَهیه کدی.
11خُداوند حُکم کد:
خاتُونوی که خوشخبری اَوُرد یگ جمعیَتِ کٹه بُود.
12پادشایونِ لشکرها گُریز کده دُوتا کد؛
خاتُونوی که دَ خانه مَندُد وُلجه ره تقسِیم کد؛
13اگرچِه اُونا دَ قوتونا خاو مُوکد،
ولے رقمِ کَوتری شُد که بال های شی قد نُقره پوشَنده یَه
و پَر های شی قد طِلّای سُرخ.
14وختِیکه قادِرِ مُطلَق پادشایو ره دَ اُونجی تِیت‌پَرَک کد،
رقمی بُود که دَ کوهِ صَلمون#۶۸‏:۱۴ نامِ «کوهِ صَلمون» دَ زِبونِ عِبرانی اِمکان دَره «کوهِ سیاه» معنیٰ بِدیه. بَرف بارِیده بَشه.
15اَی کوهِ قِیل، اَی کوهِ باشان؛
اَی کوهی که قُله های بِلند دَری، اَی کوهِ باشان؛
16اَی کوه های که قُله های بِلند دَرِید،
چرا قد حسادت سُون کوهی توخ مُونِید که خُدا اُو ره بَلدِه بُود-و-باش خُو اِنتِخاب کده؟
یقِیناً خُداوند تا اَبَد دَ اُونجی بُود-و-باش دَره.
17گاڈی های جنگی خُدا هزارها هزار
و لَک ها لَک ها اَسته؛
خُداوند دَ مینکلِ ازوا یَه، که از کوهِ سِینا دَ جایگاهِ مُقَدَّس خُو اَمَده.
18وختِیکه تُو دَ جای بِلند بُر شُدی،
اسِیرا ره دَ اسِیری بُردی
و از آدما هدیه ها گِرِفتی،
حتیٰ از آدمای سرکَش،
تاکه تُو اَی خُداوند-خُدا، دَ اُونجی جای-دَ-جای شُنی.
19حمد-و-ثنا دَ خُداوند، اُو هر روز بار های مو ره تَحَمُل مُونه؛
خُدا نِجات دِهِندِه مو اَسته. سِلاه
20خُدای مو، خُدای نِجات دِهِنده اَسته
و راه های خلاصی از مَرگ دَ خُداوند، خُدای مو تعلُق دَره.
21یقِیناً، خُدا سرِ دُشمنای خُو ره کُفته جَو جَو مُونه،
تولغِه پُرمُوی کسای ره که دَ راه های پُرگُناهِ خُو رفتار مُونه.
22خُداوند گُفت: ”ما اُونا ره از باشان پس میرُم،
اُونا ره حتیٰ از غَوُجی های دریا پس میرُم،
23تاکه پایای تُو دَ بَلِه خُونِ ازوا قَدم بِزنه
و زِبونِ سَگای تُو حق خُو ره از دُشمنای تُو بِگِیره.“
24اَی خُدا، حَرکتِ قَوم تُو دِیده شُده،
حَرکتِ قَومِ خُدا، پادشاهِ مه، دَ جایگاهِ مُقَدَّس:
25دَ پیشِ رُوی، سرُودخانا اَسته، دَ پُشتِ سر سازِنده ها
و دَ مینکل، دُخترای که دَیره مِیزنه.
26خُدا ره دَ جماعت های کٹه حمد-و-ثنا بُگِید،
خُداوند ره، اَی شُمو کسای که از چشمِه اِسرائیل اَستِید.
27اونه، بِنیامِینِ ریزه دَ اُونجی اَسته دَ پیشِ رُوی ازوا
و دَ اُونجی کٹه‌کَلونای یهُودا دَ جَم خُو
و کٹه‌کَلونای زِبُولُون و کٹه‌کَلونای نَفتالی دَ جَم خُو.
28اَی خُدا، قُدرت خُو ره بَرمَلا کُو،
اَی خُدا، قُوَت خُو ره که پیش ازی بخاطرِ ازمو دَ کار بُردی،
29از خانِه خُو از اورُشَلیم،
از جایی که پادشایو بَلدِه تُو هدیه ها میره.
30حَیوانِ وَحشی نَیزار ره#۶۸‏:۳۰ «حَیوانِ وَحشی نَیزار» اِمکان دَره که «مِصر» بَشه. سرزنِش کُو
و قَوم های ره که رقمِ گَلِه گاوو و گوسَله ها اَسته.
خُدا کسای ره که بَلدِه گِرِفتونِ باج شَوق دَره، پایمال مُونه
و قَوم های ره که جنگ ره خوش دَره، تِیت‌پَرَک مُوکُنه.
31قاصِدا از مِصر مییه
و کُوش#۶۸‏:۳۱ کُوش، اِمکان دَره که سودان و اِتیوپیا ره دَربَر مِیگِرِفته. دَ زُودی دِستای خُو ره سُون خُدا دِراز مُونه.
32اَی مَملَکَت های دُنیا، بَلدِه خُدا سرُود بِخانِید؛
بَلدِه خُداوند ساز بِزَنِید. سِلاه.
33بَلدِه امزُو که دَ بَلِه آسمونا سوار اَسته، دَ بَلِه آسمونای قدِیمی.
اونه، اُو آواز خُو ره بُر مُونه، آوازی ره که پُرقُدرت اَسته.
34قُدرتِ خُدا ره اِعلان کُنِید؛
شِکوه-و-جلالِ ازُو دَ بَلِه اِسرائیل اَسته
و قُدرت شی دَ آسمونا.
35خُدایا، تُو دَ جایگاهِ مُقَدَّس خُو باهَیبَت اَستی؛
خُدای اِسرائیل خود شی دَ قَوم خُو قُدرت و قُوَت مُوبَخشه.
حمد-و-ثنا دَ خُدا!

Currently Selected:

زبُور 68: HAZ

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in