YouVersion Logo
Search Icon

زبُور 63

63
جان مه تُشنِه ازتُو یَه
زبُورِ داوُود، از غَیتِیکه اُو دَ دَشتِ یهُودیه بُود.
1اَی خُدا، تُو خُدای مه اَستی،
قد تمامِ وجُود خُو، تُو ره طلب مُونُم؛
جان مه تُشنِه ازتُو یَه
و جِسم مه دَ شَوقِ حُضُور تُو،
دَ یگ زمِینِ خُشک و بوره و بےآو.
2پس ما دَ جایگاهِ مُقَدَّس تُو سُون تُو توخ کدُم
تا قُدرت و جلال تُو ره بِنگرُم.
3ازی که رَحمت تُو از زِندگی بِهتر اَسته،
لبای مه تُو ره حمد-و-ثنا مُوگیه.
4پس تا غَیتِیکه زِنده اَستُم تُو ره سِتایش مُونُم
و دَ نامِ ازتُو دِستای خُو ره باله کده دُعا مُونُم.
5جان مه سیر مُوشه مِثلی که مَغز و چربی خورده بَشه
و دان مه قد لَبای پُر از خوشی تُو ره سِتایش مُونه
6وختِیکه ما دَ جاگِه خُو تُو ره یاد مُونُم،
و تا ناوختای شاو دَ بارِه ازتُو فِکر مُونُم،
7چُون تُو مَدَدگار مه اَستی
و ما دَ تَی سایِه پَر-و-بال تُو دَ خوشی سرُود میخانُم.
8جان مه دَزتُو تکیه کده
و دِستِ راست تُو از مه حِمایت مُونه.
9کسای که قَصدِ نابُود کدونِ جان مَره دَره،
دَ غَوُجی های زمی تاه موره.
10اُونا دَ دَمِ شمشیر تسلِیم مُوشه
و خوراکِ شغال ها مُوشه؛
11لیکِن پادشاه دَ حُضُورِ خُدا خوشی مُونه؛
هر کسی که دَزُو قَسم بُخوره، اِفتخار مُوکُنه،
چُون دانِ دروغگویا بسته مُوشه.

Currently Selected:

زبُور 63: HAZ

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in